Αυτοί όμως οι ελιγμοί για να αποφύγουμε
το άγγιγμα των χεριών
οι κινήσεις για να απασχολούμε τα μάτια
με αντικείμενα λίγο πολύ ουδέτερα
(όπως επιβάλλει για την ώρα η αξιοπρέπεια)
ελάχιστα θα επιβραδύνουν την πτώση μας.
Χρειάζονται δυνατότερα φάρμακα.
Βλέπουμε κιόλας
ότι κανένα από τα στρατηγήματά μας δεν είχαν αποτέλεσμα
ούτε θα μπορούσαν να έχουν, όχι.
Ούτε ακόμα κι αν τα μάτια μας είχαν τυφλωθεί
ούτε αν τα χέρια μας είχαν κοπεί από τους αγκώνες.
2 σχόλια
Μαΐου 9, 2009 σε 2:55 μμ
hahahahaha! to xereis mikri pws prin liges meres se eida sto dromo? kai omws…
de ithela na se stamatisw. kathomoun kai se koitousa. isoun apolyta afosiwmeni sta stratigimata sou kai oxi mono :)
(ta opoia tha sas afisoun na allilomoutzoneste otan katalavete ti exete xasei)
cease tha day protou skoteiniasei
Μαΐου 9, 2009 σε 3:03 μμ
τζοτζο…
μου σπας τα νεύρα.
και είσαι και ψεύτρα.
(άλλο που έχεισ δίκιο)
δεν ξαναπαίζω μαζί σου. όλο με κοροιδεύεις :(