Εεεεε σου μιλάω!

Standard

-Πως πάει?

-Καλά.

-Εγώ έτσι κι έτσι.

-Α ωραία!

-……………

-……………

-Έχω διάφορα. Δεν είμαι και στα καλύτερά μου.

-Ωωωωω.

-Με χτύπησε αυτοκίνητο χθες, επίσης έχω γρίπη, με απέλυσαν και χρωστάω παντού. Η οικογένεια μου διαλύθηκε, οι φίλοι μου με άφησαν και δεν έχω κανέναν.

-Μμμμ. ‘Εχεις ακόμα το αυτοκίνητό σου όμως. Και ήταν καλό ε?

-Ναι.

-Εντάξει τότε. Θα τα πούμε.

-Αν σε χρειαστώ να σε πάρω?

-Φυσικά. Μόνο να μην είναι Δευτέρα απόγευμα, Τρίτη πρωί, Σάββατο μεσημέρι, Κυριακή βράδυ, τις καθημερινές δεν μπορώ ποτέ 3 – 5 και το τηλέφωνό μου έχει χαλάσει και δεν έχω κάρτα στο κινητό.

-ΟΚ. Τότε ας τα πούμε τώρα.

-Για πες.

-Ρε Φίλε,

Δεν πειράζει που δεν με ακούς, μα μην κάνεις πως με καταλαβαίνεις.

Δεν πειράζει που δεν με βλέπεις, μα μην μου λες ότι κρύβομαι.

Δεν πειράζει που δεν μου μιλάς, μα μη μου ζητάς να σε ακούσω.

Δεν πειράζει που δεν είσαι εδώ, μα μην λυπάσαι που δεν με ξέρεις.

Αυτά. Άντε την άλλη βδομάδα πάλι.

Advertisements

2 responses »

  1. Ναι, μερικές φορές είναι όντως έτσι. Αλλά όχι πάντα …. καμιά φορά είναι απλά μια άτυχη στιγμή ή μας έχει πιάσει η βαρεμάρα μας και είμαστε αδιάφοροι! Ε, να το παίρνουμε όμως χαμπάρι ότι φταίμε … όχι να ζητάμε και τα ρέστα! Αυτό είναι που λέω κάτω κάτω και μου τη σπάει. Επικοινωνία με έναν δεν γίνεται, πως να το κάνουμε?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s