Save your home

Standard

Αν ήξερα για το blog action day (που θα έπρεπε) θα έγραφα αυτό το ποστ πιο νωρίς. Η αλήθεια είναι δεν ξέρω τι να γράψω, λέω να γράψω αυτά που βλέπω να κάνουμε όλοι μας κάθε μέρα. Κάθε μέρα λοιπόν μας καταστρέφουμε! Εμάς τους ίδιους. Κάθε μέρα κόβουμε χιλιάδες δέντρα και τα δάση εξαφανίζονται όταν την ίδια στιγμή συνεχίζουμε να αγνοούμε την ανακύκλωση. Ότι πράσινο μας απομένει το καίμε για να βάλουμε στη θέση του τα σπίτια μας. Ξεχνάμε ότι το νερό μας χρειάζεται πραγματικά και νομίζουμε ότι το χρειαζόμαστε καθημερινά σε τεράστιες ποσότητες για να έχουμε την άνεση μας. Ομως το νερό τελειώνει κάθε μέρα και κανείς δεν πρόκειται να μας λυπηθεί όταν θα το μετανιώσουμε. Μολύνουμε, τα ποτάμια, τις θάλασσες, την ατμόσφαιρα, όπου κι αν σταθούμε συμπεριφερόμαστε σαν πρωτόγονοι και με μηδενική νοημοσύνη. Πετάμε τα σκουπίδια μας παντού χωρίς να σκεφτόμαστε ότι στην πραγματικότητα λερώνουμε το σπίτι μας.

Το σπίτι σου δεν είναι το διαμέρισμά σου, είναι το χώμα πάνω στο οποίο το έχτισες, το νερό που τρέχει απ΄τις βρύσες του, ο αέρας που μπαίνει στο δωματιό σου απ’ το παράθυρο. Όσοι μας κυβερνούν ξέρουν ότι δεν μας καίγεται καρφί για το πραγματικό σπίτι μας και έτσι παίρνουν το θάρρος και μας το στερούν κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Οι εργοστασιάρχες δεν βάζουν φίλτρα, τα απόβλητα ρίχνονται στα κρυφά στη θάλασσα που εσύ μπαίνεις μαζί με την οικογένειά σου κάθε καλοκαίρι, το νερό με το οποίο πλένεσαι δεν είναι πάντα καθαρό, τα λαχανικά σου περιέχουν δηλητήριο που κάθε μέρα σε σκοτώνει και να θυμάσαι ότι αυτοί δεν το έχουν σε τίποτα να κάψουν, να λεηλατήσουν, να βομβαρδίσουν και να καταστρέψουν τη γη που πατάς κάθε πρωί όταν πετάς το τσιγάρο σου και το χαρτάκι της σοκολάτας πάνω της.

Αν νομίζεις ότι οι πάγοι θα λιώσουν πολύ αφότου πεθάνεις, ότι η πλήρης καταστροφή θα έρθει μετά από πολλά χρόνια όταν δε θα είσαι εδώ, έχεις δίκιο. Η γη δεν θα καταστραφεί αύριο. Και μπορεί να μη σε νοιάζει για τις μελλοντικές γενιές γιατί δε θα είσαι εδώ και στο κάτω κάτω δεν τις γνώρισες και ποτέ. Αλλά νομίζεις ότι είσαι καλύτερα? Κοίτα λίγο τον εαυτό σου και θα καταλάβεις. Τρως απαίσιο φαγητό γεμάτο χημικά και βλαβερές ουσίες. Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για αυτό που τρως και ποτέ δεν διεκδικείς κάτι καλύτερο. Κάθε μέρα το κεφάλι σου πονάει απ’ τον θόρυβο και απ’ το καυσαέριο που εισπνέεις. Το σώμα σου αρρωσταίνει, δεν ζεις καλά, δεν κοιμάσαι καλά και δεν χαίρεσαι. Όπου κι αν κοιτάξεις βλέπεις βρωμιά και σκουπίδια, η μόλυνση έχει ακουμπήσει και τη δική σου ζωή. Όταν βάζεις λακ στα μαλλιά σου ο ήλιος βρίσκει ακόμα ένα μικρό παραθυράκι για να κάψει το δέρμα σου ανπανόρθωτα. Φοβάσαι τον καρκίνο, γίνεσαι παχύσαρκος και άρρωστος και η ζωή σου χανει το νόημά της.

Όσο κι αν ισχυρίζεσαι πως δεν σε αφορά, δεν κάνεις καλή ζωή και αυτή η μίζερη ζωή που κάνεις και κάνουμε σχεδόν όλοι μας γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο αβέβαιη. Ποτέ δεν θα πίναμε δηλητήριο, ποτέ δεν θα εισπνέαμε ένα βλαβερό αέριο ή δεν θα καίγαμε το δέρμα μας κι όμως το κάνουμε κάθε μέρα.

Advertisements

3 responses »

  1. συμφωνώ μαζί σου Φωτεινούλα αλλά ο άνθρωπος δεν αλλάζει απο τη μια μέρα στην άλλη…Δυστυχώς οι «μεγάλοι» (και αναφέρομαι σε αυτούς που μας κυβερναν μέχρι τους γονείς μας) έτσι μάθανε, έτσι τους μεγάλωσαν και είναι πολύ αργά να αλλάξουν . Το θέμα είναι τί κάνουμε εμείς οι νέοι…Η οικολογική συνείδηση υπάρχει μέσα μας απλά θέλει κάποιος να βρεθεί, να την λούσει με ένα ποτήρι κρύο νερό και να συνέλθει…Πρέπει πλέον να δράσουμε για το περιβάλλον.Πρέπει να γίνει στάση και τροπος ζωής μας! Και στην τελική αν εμάς μας αρέσει να μαστουρώνουμε με το καυσαέριο, τί φταίνε τα έρμα τα παιδιά μας που θα μας ρωτάνε «γιατί μαμα;» ή «εσύ τι έκανες τότε για αυτό μαμα?» …εμείς τί θα απαντήσουμε? «Διαβαζα και δεν ήξερα τί γινόταν?» (γεια σου Χριστοδουλε με τις ατακες σου χιχιχιχιχι!!!!!)

  2. :) :) που το θυμήθηκες τώρα αυτό? στα σοβαρά τώρα, έτσι είναι. εγώ όντως δε θα ξέρω τι να απαντήσω. θα θέλω τουλάχιστον να μπορώ να απαντήσω ότι προσπάθησα και ότι προσπαθώ όσο γίνεται. αλλά δεν ξέρω πως γίνεται να βοηθήσει κανείς. παλιότερα συμμετείχαμε με τους φίλους μου σε κάποια προγράμματα, καθαρίζαμε ακτές και τέτοια, όταν ήμουν στο σχολείο πιο πολύ, αλλά τώρα πολλές απ’ αυτές τις κινητοποιήσεις έχουν σταματήσει. δεν ξέρω γιατί. ή μάλλον ξέρω. δεν έχει νόημα να υπάρχουν άνθρωποι που μαζεύουν τις βρωμιές των ασυνείδητων, έχει νόημα να σταματήσουν οι ασυνείδητοι να μας δυσκολεύουν τη ζωή. είναι τεράστιο το πρόβλημα. νομίζω, μόνο όταν καταλάβουμε μέσα σε τι σκ%#$τα ζούμε θα μας νοιάξει πραγματικά. αρκεί μόνο να δει κανείς έρευνες για το τι έχει καταλήξει μέσα στη θάλασσα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s