Αυτοκτονία

Standard

η [aftoktonía] O25 : 1.η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του αυτοκτονώ: H ~ καταδικάζεται από τη χριστιανική θρησκεία. Aπόπειρα αυτοκτονίας. || Oμάδα / απόσπασμα αυτοκτονίας, που προορίζεται και είναι αποφασισμένη να εκτελέσει μια στρατιωτική αποστολή με ελάχιστες ή χωρίς πιθανότητες διάσωσης. 2. (μτφ.) πράξη, ενέργεια λίγο πολύ ενσυνείδητη που επιφέρει την ηθική ή υλική αυτοκαταστροφή: H παραίτησή του ισοδυναμεί με πολιτική ~. [λόγ. < ελνστ. αὐτοκτονία]

Λοιπόν σε όλους μας περνάει καμιά φορά απ’ το μυαλό έτσι δεν είναι? Όποιος διαβάσει αυτή τη γραμμή και δεν ανήκει σε αυτούς τους όλους, έστω και για μία φορά, ανήκει σε άλλο σύμπαν. Δε θα του αρέσει πολύ το ποστ, οπότε μπορεί και να μην το διαβάσει. Αλλά του υπόσχομαι πολλά αισιόδοξα και ξεκαρδιστικά ποστ στο μέλλον. Εγώ πάντως, για να είμαι τελείως ειλικρινής, είμαι λιγάκι ανάμεσα σε αυτούς τους όλους , οπότε οk. Η αλήθεια είναι πως για αυτό το θέμα διαβάζω μόνο στο blog του anisixou. Γενικά δεν πολυσυζητιέται. Εκτός από κάτι απόπειρες μέσω ίντερνετ που διάβασα, -υπάρχουν κάποιοι που το προτιμούν έτσι-, γενικότερα δεν το συναντώ. Κι εμένα δεν μου αρέσει να το πολυσυζητάω γιατί είμαι λίγο φοβιτσιάρα με αυτά. Οπότε ίσως για τα blog να μην είναι ό,τι καλύτερο.

Αλλά συμβαίνει. Τι να κάνουμε? Είναι εκείνη η στιγμή, που δεν τη νομίζω καθόλου καταθλιπτική εδώ που τα λέμε, που λες, όπα, χτυπάνε τα καμπανάκια. Αυτό είναι το κόκκινο φωτάκι του κινδύνου που λέει, κοίτα να δεις, το ξέρω ότι είσαι σε φουσκοθαλασσιά αλλά μην ανεβεί κι άλλο η στάθμη γιατί θα βουλιάξεις. Γι’ αυτό για ξεκίνα σιγά σιγά να κάνεις κουπί! Άρα, καταλήγω, είναι μάλλον καλό όταν μου συμβαίνει.

Είχα ένα διάλογο σήμερα. Ξάφνου μια στιγμή, και χωρίς να το καταλάβω πολύ καλά, μου είπα συνωμοτικά,

-Ρε…! Θα το ‘κανες…?

-Μπααα…, μου απάντησα μετά από λίγο. Τα πράγματα, όπως είχε πει κάποιος, δεν μπορεί να είναι τόσο μαύρα όσο φαίνονται. Δεν υπάρχει περίπτωση.

Τώρα βρίσκομαι στη φάση με το κουπί. Πάντως παρ’ όλα αυτά είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα και λυπάμαι που δεν παίρνω πάντα στα σοβαρά κάποιον που μπορεί να μου εκμυστηρευτεί ότι το έχει.

Advertisements

8 responses »

  1. .. Πλέουμε σε μια Θάλασσα που μας ταξιδεύει`
    Φουρτούνες, τρικυμίες και γαληνέματα
    Το νου μας συνεπαίρνουν.
    η ζωή μας ταξίδεμα,
    και συναγερτικό τραγούδημα νεράϊδων κ ξωτικών.
    Μυρωδιές και αισθήσεις που δεν μπορούν
    να τις συλλάβουν άλλοι…
    Εκεί είναι και η μοναξιά μας!
    η ζωή είναι πολυ γλυκιά αξίζει να την ζούμε μέχρι το τελευταίο μας δευτερόλεπτο
    να αναζητούμε τις στιγμές ευτυχίας της…!

    Μιά ζεστή νύχτα να έχεις με μιά ολοφώτεινη πανσέλινο να μας κοιτάζει απο ψηλά!
    γιατί αξίζει να ζούμε μόνο γι’αυτή…
    δέσ’την σήμερα εκεί ψηλά που σε κοιτάει!
    είναι ένας λόγος για να συνεχίσεις να ζεις ;)

    καλό σου βράδυ

  2. Για μένα το πιο παράξενο είναι πως δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι απαισιόδοξα εκείνη τη στιγμή, για να σου’ρθει. Όταν μου’ρχεται, σκέφτομαι πως ούτως ή άλλως θα πεθάνω κάποια στιγμή, οπότε κερδισμένος θα βγω αν ζήσω όσα πιο πολλά γίνεται

  3. να δώσω «μητρική» :) συμβουλή ;
    (λόγω ηλικίας!)

    να παίρνεις πάντα στα σοβαρά όποιον λέει πως θα το κάνει.
    και να του δίνεις το παράδειγμα με το κουπί!!!

    (και να σου πω εδώ – στο «σπίτι» σου πως δεν χαρακτήρισα κομπλεξικό τον Καζαντζάκη.
    η «βιαιότητα» που εισπράττω από τα γραπτά του,
    ο τρόπος και η εκφορά του λόγου και των περιγραφών δεν μου ταιριάζουν – αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπική άποψη..)

    Καλημέρα.

  4. ωωω ευχαριστώ πολύ! οι μητρικές συμβουλές είναι πάντα ευπρόσδεκτες! :-)
    όχι, όχι δεν κατάλαβες! δεν τον είπες εσύ έτσι! νομίζω σε εκείνον το διάλογο τον είπε έτσι η «οικοδέσποινα» :-) και χάριν λόγου βέβαια!απλά στο σχόλιο μου δεν το διευκρίνισα! sorry.
    εγώ δεν τον βρίσκω «βίαιο» αλλά αυτό είναι υποκειμενικό οπότε εντάξει!
    έτσι, για να μη σε αφήσω να φύγεις απ’ το «σπίτι» μου με λάθος εντυπώσεις! :-)

  5. Συμφωνώ με την Ελένη που λέει οτι πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά όποιον κάνει τέτοιες δηλώσεις. Μπορεί να μην τις εφαρμόσει ποτέ. Αν όμως; Πως μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα τη στιγμή που δεν ξέρουμε αυτόν τον άθρωπο παρά μόνο μέσω των κειμένων του;

  6. Παράθεμα: Αναζητειται blog « J’ai un trou dans ma tete… c’est bien!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s