Monthly Archives: Δεκέμβριος 2007

The christmas way!

Standard
Σε είδα να περπατάς, μέσα σε όλα αυτά τα λαμπάκια που φωτίζουν την πόλη μου, πέρασες δίπλα μου και με κοίταξες. Μου χαμογέλασες ζεστά μα μέσα μου ήξερα πως δεν με έβλεπες…. αυτό είναι ένα παράπονο από εμένα…. μακάρι να μπορούσα να σε κάνω να με δεις πραγματικά. Όλες αυτές τις στιγμές που σε συναντώ, που σε βλέπω ή σου μιλάω, μπορεί να είναι στο σπίτι μου, στο σπίτι σου, μπορεί στην τάξη, μπορεί έξω, όλες αυτές τις στιγμές θα ήθελα να σε αφήσω να με δεις. Τότε θα ήξερες πόσο πολύ το εννοώ όταν το λέω, Καλά Χριστούγεννα!!
Για όλους όσους δεν τολμάω να πλησιάσω πολύ αυτές τις μέρες και μου είναι σημαντικοί…
Και για την χρονιά που φεύγει σε λίγες μέρες… :-)
Regrets, I’ve had a few
But then again, too few to mention
I did what I had to do and saw it through without exemption
I planned each charted course, each careful step along the byway
And more, much more than this, I did it my way

Καλά Χριστούγεννα και χρόνια πολλά σε όλους… όλες μας οι ευχές να γίνουν αληθινές με τον τρόπο που εμείς το ονειρευόμαστε! :-)

Mira mi amor…

Standard

…look me love…

Την προηγούμενη Κυριακή ήμουν στο Planet Music στη συναυλία του υπέροχου, πανέμορφου Federico Aubele που ήρθε μαζί με την κιθάρα του και την κολομβιανή τραγουδίστρια Natalia Clavier από την Αργεντινή. Νομίζω ότι ήταν από τις πιο όμορφες συναυλίες που έχω δει ποτέ. Ήταν πολύ ζεστή και ανθρώπινη και η φωνές τους μας μάγεψαν και μας ταξίδεψαν…

Πάντα μου έκανε εντύπωση ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Τόσο ταξιδεμένος και τόσο απλός. Με είχε παραξενέψει η δήλωση του ότι είχε κουραστεί να ζει μακριά από την πατρίδα του και θέλει να επιστρέψει στο Μπουένος Άιρες. Κουράστηκα να είμαι ξένος…

«I’m just tired of being a foreinger…»

Και μια από τις πιο όμορφες στιγμές αυτού του μήνα: O Federico μας παρουσίασε προς το τέλος της βραδιάς τη Natalia με τα εξής λόγια:

«Από εδώ η τραγουδίστριά μου Natalia και εδώ θα ήθελα να πω κάτι που δεν έχει και πολύ σχέση με τη μουσική…. στην πραγματικότητα βέβαια έχει αρκετή….. είναι επίσης η μέλλουσα γυναίκα μου μιας και σκοπεύουμε να παντρευτούμε το καλοκαίρι :-)»

Δεν ξέρω αν της το είχε ανακοινώσει πιο πριν πάντως εκείνη άρχισε να κλαίει από χαρά και φυσικά όλοι μας ενθουσιαστήκαμε! Είναι τόσο ωραίο να βλέπεις ανθρώπους που θαυμάζεις σε τόσο ζεστές και ανθρώπινες στιγμές!

Kι εκεί άρχισα να σκέφτομαι αυτούς τους ανθρώπους. Κάπως γνωρίστηκαν κι ύστερα άρχισαν να φτιάχνουν μουσική μαζί, κάθε μέρα, να ταξιδεύουν μαζί και να τραγουδάνε μαζί, και ύστερα κατάλαβαν ότι αυτό είναι όλο κι όλο που ήθελαν. Και δεν ξέρω, σαν να μου φάνηκε πως και όλος ο κόσμος εκεί αυτό σκεφτόταν. Μα κι ο καθένας από εμάς αυτό δεν σκέφτεται όταν κλείνει τα μάτια?

Kαι μου είπα εκείνη τη στιγμή, καμιά φορά νομίζω πως δεν ξέρω τι είναι η αγάπη! Λες και δεν έχει σύνορα, κάθε φορά μου φαίνεται όλο και πιο μεγάλη, τόσο διαφορετική για τον καθένα σ’αυτόν τον κόσμο, τόσο πολύπλοκη! Και μου φαίνεται περίεργο όταν βλέπω άλλους να αγαπούν. Είναι λες και υπάρχει μέσα μας ένα μπαλόνι που βγάζει αγάπη αρκεί να το αφήσουμε ελέυθερο…

Πολύ ερωτευμένη? Χμμμ…

Πολύ ρομαντική? Μάλλον…

Πολύ Χριστούγεννα? Ίσως….

Δεν ξέρω, απλά ήθελα να το γράψω, με άγγιξε πολύ…

Καλά να περνάτε! :-)

Δεν φτιάχνουμε λίγο σεξ?

Standard

Λοιπόν πάμε…. flashback 1… 2…. 3…. και φύγαμεεεε!

Μια μέρα στην Τρίτη δημοτικού, εγώ και τρία τέσσερα άλλα παιδάκια στην τάξη αποφασίσαμε νε φτιάξουμε λίγο σεξ. Ο Αλέξης συγκεκριμένα είπε, ρε παιδιά, δεν φτιάχνουμε λίγο σεξ? Εγώ αγχώθηκα λίγο γιατί γενικά όταν ακούω άγνωστες λέξεις αγχώνομαι. Επίσης είχα την εντύπωση ότι έπρεπε να συμμετέχει και ο Στράτος σε αυτό, γιατί αυτόν ήθελα να παντρευτώ όταν θα μεγάλωνα, αλλά ο Στράτος δεν ήθελε. Ψιλοφοβόμουν ότι θα με πάρουν για άσχετη αλλά λέω, δε βαριέσαι, μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει*! Ήταν Παρασκευή και δώσαμε ραντεβού για τη Δευτέρα. Κανείς δεν ήξερε τι είναι το σεξ κι έτσι είπαμε να φέρει ο καθένας ό,τι πιστεύει, να ρωτήσουμε και τους μεγάλους και θα βλέπαμε στην πορεία.

Εκείνο το μεσημέρι είχε Απαράδεκτους. Ήταν εκείνο το επεισόδιο με την Κιμ Μπάσιντζερ, ποιες προτιμούν οι άνδρες κτλ, και ωωωωωπ, σαν μάνα εξ’ ουρανού, όπως κοίταζα χωρίς να πολυκαταλαβαίνω, βλέπω ξάφνου τη Δήμητρα ξαπλωμένη στο κρεβάτι, δίπλα σε μπανάνες, μήλα, πορτοκάλια, καρπούζια και ότι άλλο λαχανικό υπάρχει, να φωνάζει σεξ σεξ σεξ σεξ…… Δεν πίστευα στην καλή μου τύχη!!! Τόσο εύκολο ήταν το σεξ? Βέβαια με προβλημάτιζε λίγο που ο Σπύρος δεν ήταν κι αυτός ξαπλωμένος αλλά την έκραζε, μα δε βαριέσαι, εμένα δεν με πείραζε!

Στο γυρισμό για το σπίτι μου, (έμενα στη γιαγιά μου τότε τα μεσημέρια), μέσα στο αυτοκίνητο και με τους δυο μου γονείς έριξα για πρώτη φορά την ατομική βόμβα:

-Μαμά, μπαμπά, τι είναι το σεξ? Σιωπή…. Κι άλλη σιωπή…..

-ΜΑΜΑ, ΜΠΑΜΠΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ…..

-Σταμάτα, θα μάθεις όταν μεγαλώσεις.

-Πότε?

-Όταν μεγαλώσεις.

Καλά καλά, σκέφτηκα, σιγά δε σας χρειάζομαι. Ξέρω και μόνη μου.

Και έβαλα μπροστά το σχέδιό μου και τις προετοιμασίες! Εκείνη τη Δευτέρα λοιπόν πήγα στο σχολείο με ένα ροδάκινο. Η κάτι τέτοιο φρουτοειδές. Προχωρημένα πράγματα! Έδωσα στο Γιώργο και τον Αλέξη το ροδάκινο και αυτοί μου έδωσαν ο ένας ένα σουτιέν και ο άλλος ένα κλειδί και ένα αποσμητικό**. Όπως καταλαβαίνετε ήταν και αυτοί πολύ κατατοπισμένοι επί του θέματος… Το μεσημέρι που γύρισα σπίτι, κοίταξα τη γιαγιά μου και της είπα όλο περηφάνια και χαρά: γιαγιά σήμερα έκανα σεξ! Έμεινε η γυναίκα. Κόντεψε να μου λιποθυμήσει!

Όταν από τότε θυμάμαι εκείνη τη μέρα, καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: το σεξ σε όλες τις ηλικίες είναι ένα μεγάλο και άλυτο μυστήριο. Όλο νομίζεις ότι το έλυσες, αλλά μια ζωή βρίσκεσαι εκτός τόπου και χρόνου!!

*Αυτό μου έμεινε γενικά κουσούρι… :-)

**τα έχω ακόμα, για το σουτιέν και το αποσμητικό ok, το κλειδί ακόμα δεν έχω καταλάβει τι ρόλο έπαιζε…!