Mira mi amor…

Standard

…look me love…

Την προηγούμενη Κυριακή ήμουν στο Planet Music στη συναυλία του υπέροχου, πανέμορφου Federico Aubele που ήρθε μαζί με την κιθάρα του και την κολομβιανή τραγουδίστρια Natalia Clavier από την Αργεντινή. Νομίζω ότι ήταν από τις πιο όμορφες συναυλίες που έχω δει ποτέ. Ήταν πολύ ζεστή και ανθρώπινη και η φωνές τους μας μάγεψαν και μας ταξίδεψαν…

Πάντα μου έκανε εντύπωση ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Τόσο ταξιδεμένος και τόσο απλός. Με είχε παραξενέψει η δήλωση του ότι είχε κουραστεί να ζει μακριά από την πατρίδα του και θέλει να επιστρέψει στο Μπουένος Άιρες. Κουράστηκα να είμαι ξένος…

«I’m just tired of being a foreinger…»

Και μια από τις πιο όμορφες στιγμές αυτού του μήνα: O Federico μας παρουσίασε προς το τέλος της βραδιάς τη Natalia με τα εξής λόγια:

«Από εδώ η τραγουδίστριά μου Natalia και εδώ θα ήθελα να πω κάτι που δεν έχει και πολύ σχέση με τη μουσική…. στην πραγματικότητα βέβαια έχει αρκετή….. είναι επίσης η μέλλουσα γυναίκα μου μιας και σκοπεύουμε να παντρευτούμε το καλοκαίρι :-)»

Δεν ξέρω αν της το είχε ανακοινώσει πιο πριν πάντως εκείνη άρχισε να κλαίει από χαρά και φυσικά όλοι μας ενθουσιαστήκαμε! Είναι τόσο ωραίο να βλέπεις ανθρώπους που θαυμάζεις σε τόσο ζεστές και ανθρώπινες στιγμές!

Kι εκεί άρχισα να σκέφτομαι αυτούς τους ανθρώπους. Κάπως γνωρίστηκαν κι ύστερα άρχισαν να φτιάχνουν μουσική μαζί, κάθε μέρα, να ταξιδεύουν μαζί και να τραγουδάνε μαζί, και ύστερα κατάλαβαν ότι αυτό είναι όλο κι όλο που ήθελαν. Και δεν ξέρω, σαν να μου φάνηκε πως και όλος ο κόσμος εκεί αυτό σκεφτόταν. Μα κι ο καθένας από εμάς αυτό δεν σκέφτεται όταν κλείνει τα μάτια?

Kαι μου είπα εκείνη τη στιγμή, καμιά φορά νομίζω πως δεν ξέρω τι είναι η αγάπη! Λες και δεν έχει σύνορα, κάθε φορά μου φαίνεται όλο και πιο μεγάλη, τόσο διαφορετική για τον καθένα σ’αυτόν τον κόσμο, τόσο πολύπλοκη! Και μου φαίνεται περίεργο όταν βλέπω άλλους να αγαπούν. Είναι λες και υπάρχει μέσα μας ένα μπαλόνι που βγάζει αγάπη αρκεί να το αφήσουμε ελέυθερο…

Πολύ ερωτευμένη? Χμμμ…

Πολύ ρομαντική? Μάλλον…

Πολύ Χριστούγεννα? Ίσως….

Δεν ξέρω, απλά ήθελα να το γράψω, με άγγιξε πολύ…

Καλά να περνάτε! :-)

Advertisements

2 responses »

  1. Να! Για κάτι τέτοια είναι που ζηλεύω την Αθήνα…σου προσφέρει τα πάντα αφήνοντας περιθώρια επιλογής…
    καλές γιορτές Φωτεινούλα! θα τα πούμε κάποια στιγμή απο κοντά…όσο για αυτό μην αγχώνεσαι!

  2. Είναι λες και υπάρχει μέσα μας ένα μπαλόνι που βγάζει αγάπη αρκεί να το αφήσουμε ελέυθερο…

    πανεμορφη η φραση σου φωτεινουλα
    καλες γιορτες να εχεις κοριτσι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s