Monthly Archives: Ιανουαρίου 2008

Μυστικές συνταγές ;-)

Standard

 

Με την E. χθες στα Goodys συζητάγαμε για φαγητά και για σχέσεις, μέχρι που κάποια στιγμή είπα εγώ, να ας πούμε αυτό το σάντουιτς είναι σαν τη σχέση που έχει μείνει έξω από το ψυγείο και μετά δεν τρώγεται με τίποτα.  Οπότε έτσι σιγά σιγά αρχίσαμε να ανακατεύουμε την κουζίνα με τους έρωτες και τέλος εν μέσω δακρύων απ’τα γέλια καταλήξαμε στο ότι:

Γιαααααα να μαγειρέψεις μια πολύ καλή σχέση-γλυκό χρειάζεσαι:

6 κιλά φλερτ για αρχή, από το καλό όμως αλλιώς δε δένει, λουλούδια και τέτοια επιτρέπονται αλλά με μέτρο εκτός αν θες σχέση-χαλβά

8 κιλά χημεία…. ε τώρα δεν κολλάει η σαντιγί στο μπακλαβά…

4 κιλά αμηχανία και λίγη συστολή…  μπορείς και να μη βάλεις αλλά συνιστάται…. ειδικά για τις σχέσεις-κυδώνι, κερασάκι, σταφύλι κτλ

12 κιλά χιούμορ, τα 4 μπορούν να είναι και πρόστυχο … Αλλά αν το παρακάνετε το πολύ πολύ να φάτε ξινό τσιζκέικ… Τα υπόλοιπα κανονικό!

10 κιλά καλή σεξουαλική χημεία, αλλά σε αργές και μικρές δόσεις, γιατί πρέπει να περισσέψει μέχρι το τέλος! Εκτός αν θες σχέση-μπισκότο (κοινώς καλό αλλά σύντομο :-) )

21 κιλά αγάπη, αλλά αφού έχει ήδη αρχίσει να φουσκώνει το γλυκό και καλό είναι να τη ρίξετε μια κι έξω…. ιδανική για σχέσεις-τούρτα, γαλακτομπούρεκο και γενικά όλα τα βαριά και δύσκολα γλυκά…

35 κιλά κατανόηση… Με άλλα λόγια, άμα το γλυκό σας βγαίνει σκούρο μπεζ αντί για απαλό πορτοκαλί εεε….. μην το πετάξετε!

42 κιλά σεβασμός και ενδιαφέρον… αν φτιάξετε σχέση-σοκολάτα πχ μην την αφήσετε στον ήλιο ή μην την πετάξετε μέσα στην τσάντα… κρίμα είναι! :-)

68 κιλά παρεούλα, δηλαδή σινεμάδες, θέατρα, επιτραπέζια, λούνα παρκ για τους πολύ γλυκούς κτλ κτλ… (απαραίτητη!) Είναι ότι πρέπει για γλυκά τύπου κεικ και διάφορα άλλα χαλαρά που δε σε λιγώνουν γρήγορα και σου χρειάζονται  κάθε μέρα…

735 κιλά κουβεντούλα… Αυστηρά απαραίτητη από την αρχή ως το τέλος για παρακολούθηση της πορείας του γλυκού! Σε όλα τα γλυκά! Μια ιδέα είναι η εξής: βάζεις μια στρώση, ρίχνεις ότι έχεις από τα άλλα που έιπαμε. Άλλη μια στρώση κτλ κλτ…. Απαραίτητη, γιατί αλλιώς ή θα κολλήσει το γλυκό στο ταψί, ή θα γίνει συμπαγές και άνοστο, ή θα διαλυθεί όταν θα πας να το βγάλεις, ή θα καεί και το κυριότερο, δε θα το φας ποτέ! Συμπεριλαμβάνονται και οι καυγάδες στην μεγάλη ανάγκη. Επίσης το συστατικό αυτό συναντάται και ως επικοινωνία στους πιο επίσημους τσελεμεντέδες :-)

Τα γράψαμε κιόλας για να τα θυμόμαστε! Τώρα άμα ξεχάσαμε κάτι…

… άντε καλή όρεξη, χιχι :-)

YΓ. Οι περιγραφές είναι μια ευγενική προσφορά η οποία αποτελεί προιόν έρευνας και μελέτης και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα της ομιλούσας και της Ε. χεχε   :-)

Advertisements

5 κανόνες του Jim Jarmouch

Standard

O Jim Jarmouch, σκηνοθέτης των Coffee and CigarettesΟ Νεκρός, Στην παγίδα του νόμου και άλλων ταινιών, η μία καλύτερη από την άλλη, δίνει πέντε απλούς κανόνες για τον κινηματογράφο αλλά ίσως αφορούν και όλους μας κάπως.  Τους γράφω εδώ (Π, σ’ευχαριστώ που μου το μετέφρασες :-) ) .

Κανόνας 1ος: Δεν υπάρχουν κανόνες. Υπάρχουν τόσοι τρόποι για να γυρίσεις μια ταινία, όσοι είναι και οι σκηνοθέτες. Είναι μια ανοιχτή φόρμα. Δεν θα έλεγα ποτέ σε κάποιον πως να κάνει ή πως να μην κάνει κάτι. Σαν να του λες ποιες πρέπει να είναι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του. Γάμα το. Αυτό είναι ενάντια στη φιλοσοφία μου, η οποία είναι περισσότερο κλωδικας παρά κανόνες. Γι’ αυτό, αγνόησε τους κανόνες που διαβάζεις αυτή τη στιγμή και θεώρησε τους απλά σημειώσεις για τον εαυτό μου. Ο καθένας πρέπει να έχει τις δικες του σημειώσεις, γιατί δεν υπάρχει ποτέ ένας μόνο τρόπος. Κι αν κάποιος στο πει αυτό, φύγε γρήγορα μακριά του, σωματικά και φιλοσοφικά.

Κανόνας 2ος: Μην αφήσεις τους γαμιόληδες να σε πιάσουν. Όσοι χρηματοδοτούν, διακινούν, προμοτάρουν και προβάλλουν ταινίες, δεν είναι σκηνοθέτες. Δεν θα σε αφήσουν να καθορίσεις εσύ τον τρόπο δουλειάς τους, μην τους αφήσεις λοιπόν να καθορίζουν τη δημιουργία μιας ταινίας. Κουβάλα όπλο μαζί σου, αν χρειάζεται. Επίσης, απέφυγε τους συκοφάντες. Είναι αυτοί που ανακατεύονται με τον κινηματογράφο για τα λεφτά, τη φήμη ή το γαμήσι. Ξέρουν τόσα για το σινεμά, όσα ξέρει ο Μπους για τη μάχη σώμα με σώμα.

Κανόνας 3ος: Η παραγωγή υπηρετεί την ταινία, και οχι η ταινία την παραγωγή. Δυστυχώς, στον κόσμο του σινεμά συμβαίνει σχεδόν πάντα το αντίθετο. Η ταινία δεν φτιάχνεται για να υπηρετήσει το μπάτζετ, το πρόγραμμα ή το βιογραφικό όσων την φτιαχνουν. Οι σκηνοθέτες που δεν το καταλαβαίνουν πρεπει να κρεμαστούν απ τους αστραγάλους και να αναρωτηθούν γιατί ο ουρανός φαίνεται αναποδογυρισμενός.

Κανόνας 4ος: Η ταινία ειναι συλλογική διαδικασία. Έχεις την ευκαιρία να δουλέψεις με ανθρώπους πιο ισχυρογνώμονες απο σένα. Φρόντισε να συγκεντρωθούν στη δουλειά τους και όχι στων αλλονών, αλλιώς θα γίνει πανικός. Μα φέρσου σε όλους τους συντελεστές ισότιμα και με σεβασμό. Ένας βοηθός που σταματά την κυκλοφορία για να γίνει το γύρισμα ειναι το ιδιο σημαντικός με τους ηθοποιούς, το διευθυντή φωτογραφίας ή το σκηνοθέτη. Η ιεραρχία ειναι για τα μεγάλα Εγώ και για το στρατό. Αν κάνεις σωστές επιλογές, οι συνεργάτες σου μπορούν να ανυψώσουν την ποιότητα και το περιεχόμενο της ταινίας σε πολύ μεγαλύτερο ύψος από όσο θα φανταζόταν ένα μυαλό μονάχο του. Και αν δεν θες να συνεργάζεσαι με άλλους ανθρώπους, ζωγράφισε ή γράψε βιβλίο . (Και αν θέλεις να γίνεις κωλοδικτάτορας, σήμερα φτάνει απλώς να μπεις στην πολιτική… )

Κανόνας 5ος: Τίποτα δεν ειναι πρωτότυπο. Κλέψε από οτιδήποτε σε εμπνέει ή γεμίζει τη φαντασία σου. Καταβρόχθισε παλιές ταινίες, νέες ταινίες, μουσική, βιβλία, ζωγραφιές, φωτογραφίες, ποιήματα, όνειρα, τυχαίες συζητήσεις, αρχιτεκτονική, γέφυρες, οδικές πινακίδες, δέντρα, σύννεφα, σώματα απο νερο φως και σκιές. Κλέψε μόνο ό,τι μιλά στη ψυχή σου. Έτσι, η δουλειά και η κλεψιά σου θα ειναι αυθεντίες. Η αυθεντικότητα ειναι ανεκτίμητη. Η πρωτοτυπία ανύπαρκτη. Και μη σε νοιάζει να καλύψεις την κλεψιά σου, ξεφώνησε την με καμάρι, αν το νιώθεις. Σε κάθε περίπτωση, να θυμάσαι πάντα τα λόγια του Jean-Luk Godard: Δεν μετράει από πού παίρνεις κάτι, είναι το πού το πηγαίνεις.

Το χαμόγελο κάνει καλό….

Standard

…. να το εξασκείτε, ιδίως το πρωί …. και να το στηρίζετε, ιδίως τώρα

Είχα πει να μην ξαναγράψω στο blog για τουλάχιστον έξι μήνες ώστε η απουσία μου να γίνει αισθητή και να δώσω ένα ηχηρό μήνυμα από τη σφαίρα της μικροκατάθλιψης στην οποία ενέδιδα με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς…….

αλλά τελικά χθες είχα βγει….. και λέω εκεί που ήμουν, θα απουσιάσω άλλη φορά, τώρα δεν μπορώ….. είμαι χαρούμενη….. περίπου όπως πάντα! Γιατί άμα θες να χαρείς, χαίρεσαι, δεν υπάρχει περίπτωση.

Πάμε τώρα λοιπόν,

Επίσης, αν συνεχίσω να μιλάω με κάποιους όπως ο Αλέξανδρος ή ο Παναγιώτης από εδώ, όπως σήμερα, και αν αυτοί είναι καλά, θα συνεχίσω να είμαι πολύ χαρούμενη. Το καταλάβατεεεεεεε?????

«Απ’ αυτή τη στέγη έχει πολλή θέα, βλέπεις πολύ μακριά, βλέπεις ποια αμάξια περνάνε, βλέπεις τα σπίτια, βλέπεις διάφορα πέρα, εεεε τα άλλα τα ξέρεις, βάζεις τη φαντασία σου,καλά αυτά θα λέμε τώρα? «

Οπότε, αυτό τι είναι? ΕΕΕΕΕ?? ΠΟΥ ΠΑΣ????

ΔΕΝ ΠΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ._

Αν θέλετε, συμπληρώστε αυτό όσοι δεν το έχετε δει ακόμα. Αν και τώρα ό,τι και να λέμε, άμα κάποιοι δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται…. αλλά όπως πάντα, αυτοί που δε φταίνε τα πληρώνουν. Εγώ στεναχωριέμαι. Πολύ. Είναι κρίμα.

Απολύπην

Standard

ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ/ 18 Iανουαρίου 2008

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακούσθει
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές –
την τύχη σου που ενδίδει πιά, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Πρωινό ξύπνημα… ώρα μηδέν

Standard

 

Σήμερα έβαλα το ξυπνητήρι στις 7 για να πάω στην εφορία. Ξύπνησα λίγο νωρίτερα γιατί η μαμά τσακωνόταν με τον αδελφό μου. Τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα…..

το ξυπνητήρι χτύπησε, το έβαλα δέκα λεπτά αργότερα

ύστερα τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα….. το ξυπνητήρι χτύπησε, το έβαλα δέκα λεπτά αργότερα

μετά τους άκουγα, τους άκουγα, τους άκουγα..

Ξαφνικά σκέφτηκα ότι στη Βαβέλ θα είχαν όντως τελικά πολύ μεγάλο πρόβλημα ……… Έτσι σκέφτηκα τη Βαβέλ και μετά τη Βαβέλ το έργο και μετά τη ζωή των γυναικών στο Αφγανιστάν και μετά ότι στο έργο ο Μπραντ Πιτ περίμενε να πεθάνει η γυναίκα του, πολύ στενάχωρο, και μετά ότι η μικρή γιαπωνεζούλα θα μπορούσε να είχε κερδίσει τον αστυνομικό της…..

Και μετά γύρισα πλευρό και ξανακοιμήθηκα. Είδα ένα ωραίο όνειρο. Το ξυπνητήρι χτύπησε μα δεν το άκουσα. Δεν πήγα πουθενά. Όταν ξύπνησα είχα χάσει τα γυαλιά μου, έπρεπε να κατέβω απ’ το κρεβάτι μου που είναι κουκέτα, έκανα λάθος, κατέβηκα ακριβώς δίπλα απ’ τη σκάλα, δηλαδή στο κενό, έπεσα και χτύπησα το γόνατό μου.

 Η ώρα είναι 2 και είκοσι μμ. Έχω ακόμα περίπου 9 ώρες μέχρι να κοιμηθώ ξανά.

Καλημέρα….

Αναζητειται blog

Standard

 

Από τότε που έφτιαξα το blog πάντα είχα μια αγωνία να κοιτάξω το παρακάτω κομμάτι :

Ψάχνοντας στις μηχανές αναζήτησης, οι αναγνώστες σας χρησιμοποίησαν τις παρακάτω λέξεις για να βρουν το blogs σας.

Κατέγραψα λοιπόν αυτά που έγραψαν κάποιοι αναγνώστες μου για να με βρουν και τα γράφω εδώ (σημείωση: Παιδιά συγγνώμη αν δείτε κάτι που γράψατε. Ευχαριστώ που ανεβάζετε τα στατιστικά μου και τη φιλαρέσκειά μου. Δεν είναι τίποτα, κάποτε σε μια δύσκολη και κουφή στιγμή είχα γράψει αφηρημένη στο google την ώρα που προσπαθούσα να το εξηγήσω στο τηλέφωνο, «θέλω να χωρίσουμε». Η απάντηση ήρθε αμέσως κι απ’ τις δύο μεριές: Τι εννοείς θέλεις να χωρίσουμε? :-) Ντράπηκα και το ανέβαλα…. )

Με βρήκατε λοιπόν ψάχνοντας τα εξής:

halting problem (έχω σημαντικές υποψίες ότι εσύ που το έγραψες δεν βρήκες αυτό που θα ήθελες σε αυτό το blog :-) )

πολυτεχνείο (ναι, ανήκω εκεί!!!)

bit (δεν μπορώ να το πιστέψω…απο το bit σε μένα?) 

σεξ (προφανώς για αυτό το ποστ)

αλλα εδώ θα κάνω μια παρένθεση…. η λέξη σεξ έχει την τιμητική της! έχουμε και λέμε:

τι είναι το σεξ (οεο? είπαμεεεε…. εγώ δεν ξέρω :-) )

μαμα σεξ (ασχολίαστο…)

πρώτο σεξ (μάλιστα…. αναρωτιέμαι αν αναφέρεσαι χρονικά ή αν είναι αυτό που λέμε, «είναι και πολύ πρώτο!» ??)

το highlight…..

εβραικό σεξ (χαχαχαχα,  μάλιστα… και όμως! δηλαδή πώωωως είναι το εβραικό σεξ? πείτε μου σας παρακαλώ!)

νεύρωση στομάχου (είναι αυτό που έπαθα όταν διάβασα το αποπάνω)

οπτικό νέυρο (είναι αυτό που μου πειράχτηκε όταν διάβασα το παραπαραπάνω)

sad girl (αυτό το είχα δει πολλές φορές. σχεδόν κάθε μέρα. τελικά βρήκα ότι η φωτογραφία που βρίσκεται σε αυτό το ποστ έχει όνομα sad girl)

θα ταξιδέψω παντού (ωραία! σε κερνάω καφέ στο κολωνάκι, τι λες για σήμερα??? :-) )

aloha (aloha και σε σένα)

ενδοοικογενειακή βία (λογικό… )

ρόδα και κρίνα (ωραίοοοος…..)

στρατόπεδα αεριών (οοοkkkk… μάλλον είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά no problem)

γιατί να μάθω προγραμματισμό? (!!!!!!!!! εσένα σε κερνάω: καφέ στο κολωνάκι, ψάρι στη γλυφάδα, τρίγωνα στη θεσσαλονίκη, κεμπάπ στην κωνσταντινούπολη, boulliabaise στη Lyon, κτλ κτλ….. έχουμε να πούμε…… ουουου ;-) )

άγχος (συμφωνώ)

πολύ άγχος (ξανασυμφωνώ, δε λες τίποτα!)

άγχος για το πτυχίο (αμέσως σκέφτηκα ότι υπάρχει άνθρωπος που γράφει στο google «άγχος για το πτυχίο». μ’ έπιασε ένας κόμπος, πόσοι μπορεί να είναι αυτοί οι φοιτητές? είναι απαίσιο αίσθημα, συμφωνώ)

θορυβώδεις γείτονες (ξανά σκέφτηκα ότι υπάρχει άνθρωπος που γράφει σε μηχανή αναζήτησης «θορυβώδεις γέιτονες». φαντάσου τι του κάνουνε)

σχεδόν κάθε μέρα με βρίσκετε γράφοντας……. tallinn (αχ…)

επίσης,

Τούρινγκ Μαθήματα Αγάπης (ΤΟ βιβλίο…)

ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ 2008 (φάε τη γλώσσα σου!!)

και τέλος το απίστευτο…….. :-o

ζει μακρια τι να κανω? (!!!!!! εντάξει, κάποιος μου κάνει πλάκα τώρα… δε γίνεται αλλιώς! δεν μπορεί να είναι αλήθεια! το είδα σήμερα… και όμως, κάποιος έγραψε αυτό το πράγμα και βγήκε στο blog μου. μα καλά, τόοοοοσο μπαμ κάνει? ε λοιπόν αγαπητέ, άαααααμα το βρεις…..  πες το και σε μένα please! ;-) )

αυτά προς το παρόν, έπεται συνέχεια…!

Μαθαίνοντας….

Standard

Ως μαθήτρια αναζητούσα πάντα καλούς δασκάλους και τις περισσότερες φορές τους είχα. Επίσης τώρα έχω έρθει σε επαφή με κάποια παιδιά τα οποία παίρνουν κάποιες γνώσεις από εμένα. Έχω λοιπόν μερικές σκέψεις και λέω να τις γράψω.

Έχω αποκτήσει την αίσθηση πως στη μάθηση είναι πολύ σημαντική η ανατροφοδότηση. Ίσως είναι το πιο σημαντικό. Ο ενθουσιασμός της αρχικής ανακάλυψης ή ο θαυμασμός προς τον δάσκαλο δεν ζουν για πολύ χωρίς αυτή τη διαδικασία. Για εμένα ανατροφοδότηση μπορεί να γίνει είτε μέσω του διαβάσματος βιβλιογραφίας, είτε μέσω της επίλυσης σχετικών προβλημάτων, είτε μέσω της βίωσης μιας εμπειρίας που μπορεί να είναι λίγο ή πολύ σχετική με το αντικείμενο, με η χωρίς το δάσκαλο για οδηγό.

Οι καλοί δάσκαλοι συνήθως δεν πολυκαταλαβαίνουν ότι είναι δάσκαλοι. Είναι κουραστικό ως μαθητής να πρέπει να τους το θυμίζεις  συνεχώς αλλά είναι αναγκαίο να το κάνεις. Αν δεν το κάνεις, δε θα καταλάβουν ποτέ τι χρειάζεσαι και πώς το χρειάζεσαι. Ούτε θα καταλάβουν το πως συντελούν στη μάθησή σου. Είναι σημαντικό να τους υπενθυμίζεις όχι μόνο τι χρειάζεσαι, αλλά και πως το χρειάζεσαι, για ποιον σκοπό και γιατί το ζητάς από αυτούς και όχι από κάποιον άλλον. Αν επιλέξεις για παράδειγμα να μάθεις ισπανικά με αυτή τη δασκάλα, η επιλογή σου δεν αφορά μόνο τη γλώσσα αλλά και το πρόσωπο. Μάθε να το θυμάσαι. Όπου υπάρχει διδασκαλία υπάρχουν πάντα τρεις.

Αν είσαι δάσκαλος καλό είναι να έχεις τα αυτιά σου ανοιχτά εάν σου αρέσει να είσαι δάσκαλος και ενθουσιάζεσαι με αυτό. Να παρατηρείς πότε συμβαίνει η ανατροφοδότηση και πώς. Ιt ain’t about learning…. it’s about motivation.

Τέλος νομίζω πως είναι πολύ σημαντικό να αντιλαμβάνεσαι πάντα τη σημαντικότητα σου ως προς το μαθητή. Ακόμα κι αν αυτό ακούγεται κάποιες φορές εγωιστικό.