Μαθαίνοντας….

Standard

Ως μαθήτρια αναζητούσα πάντα καλούς δασκάλους και τις περισσότερες φορές τους είχα. Επίσης τώρα έχω έρθει σε επαφή με κάποια παιδιά τα οποία παίρνουν κάποιες γνώσεις από εμένα. Έχω λοιπόν μερικές σκέψεις και λέω να τις γράψω.

Έχω αποκτήσει την αίσθηση πως στη μάθηση είναι πολύ σημαντική η ανατροφοδότηση. Ίσως είναι το πιο σημαντικό. Ο ενθουσιασμός της αρχικής ανακάλυψης ή ο θαυμασμός προς τον δάσκαλο δεν ζουν για πολύ χωρίς αυτή τη διαδικασία. Για εμένα ανατροφοδότηση μπορεί να γίνει είτε μέσω του διαβάσματος βιβλιογραφίας, είτε μέσω της επίλυσης σχετικών προβλημάτων, είτε μέσω της βίωσης μιας εμπειρίας που μπορεί να είναι λίγο ή πολύ σχετική με το αντικείμενο, με η χωρίς το δάσκαλο για οδηγό.

Οι καλοί δάσκαλοι συνήθως δεν πολυκαταλαβαίνουν ότι είναι δάσκαλοι. Είναι κουραστικό ως μαθητής να πρέπει να τους το θυμίζεις  συνεχώς αλλά είναι αναγκαίο να το κάνεις. Αν δεν το κάνεις, δε θα καταλάβουν ποτέ τι χρειάζεσαι και πώς το χρειάζεσαι. Ούτε θα καταλάβουν το πως συντελούν στη μάθησή σου. Είναι σημαντικό να τους υπενθυμίζεις όχι μόνο τι χρειάζεσαι, αλλά και πως το χρειάζεσαι, για ποιον σκοπό και γιατί το ζητάς από αυτούς και όχι από κάποιον άλλον. Αν επιλέξεις για παράδειγμα να μάθεις ισπανικά με αυτή τη δασκάλα, η επιλογή σου δεν αφορά μόνο τη γλώσσα αλλά και το πρόσωπο. Μάθε να το θυμάσαι. Όπου υπάρχει διδασκαλία υπάρχουν πάντα τρεις.

Αν είσαι δάσκαλος καλό είναι να έχεις τα αυτιά σου ανοιχτά εάν σου αρέσει να είσαι δάσκαλος και ενθουσιάζεσαι με αυτό. Να παρατηρείς πότε συμβαίνει η ανατροφοδότηση και πώς. Ιt ain’t about learning…. it’s about motivation.

Τέλος νομίζω πως είναι πολύ σημαντικό να αντιλαμβάνεσαι πάντα τη σημαντικότητα σου ως προς το μαθητή. Ακόμα κι αν αυτό ακούγεται κάποιες φορές εγωιστικό.

Advertisements

10 responses »

  1. Εγω ώρες ώρες κάθομαι τα βράδια με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και αναρωτιέμαι: Τι θα κάνω μόλις πάρω πτυχίο και μπω σε τάξη ως δασκάλα; Ελααααα…κάτσε σκέψου..α, ναι! Βέβαια! Αυτό είναι: Θα μάθω τους μαθητές μου μέσα απο την προσωπική και κοινωνική ταυτότητά τους και όχι απο το πηγαδάκι που θα στήνεται σε κάθε διάλειμμα στο γαρφείο των δασκάλων. Θα μάθω γράμματα στα παιδιά των «τελευταίων θρανίων»,θα αφουγραστώ τις αναγκες τους..Θα ξεκαλουπώσω τη διδασκαλία απο το Αναλυτικό Πρόγραμμα, θα ξεριδώσω τα «πρέπει» και τα «μη» τα οποία μας επιβάλλουν Υπουργείο και γονείς και θα τους τα βάλω στο τραπέζι να τα βλέπουν κάθε πρωί που πανε στη δουλειά. Θα ενιχύω εγώ με τις δυνατότητες και τις γνώσεις μου την διδασκαλία, αρνούμενη την λογική της δήθεν Ενισχυτικής Διδασκαλίας και αυτό γιατί το παιχνιδι παίζεται στην τάξη…εκεί κρίνεται η παρτίδα, εκεί ξεχωρίζει ο νικητής απο το νικημένο!!

  2. Όμως τι είδους εικόνες μπορεί να δώσει ο δάσκαλος στους μαθητές του ; Ο δάσκαλος τους διδάσκει κάτι που ο ίδιος δεν είναι. Ντροπαλός και δειλός, μιλάει με ενθουσιασμό για τους ήρωες του πολέμου.

    ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΞΑΝΑ ΠΡΑΣΙΝΟ

  3. @μαρία λεμονάτη!
    ωραια! αν και εγώ δεν τα κάνω αυτά…. είναι δύσκολα :-)

    @anypopti
    κάποιος δεν πρέπει να μάθει γράμματα και στα τελευταία θρανία???? καλά στις μικρές ηλικίες ότι γίνεται, γίνεται στην τάξη. μπράβο anypopti.

    @antarths
    για εμένα, και το τονίζω, ο δάσκαλος πρέπει να αυτοαποκαλύπτεται και να διδάσκει τα πράγματα όπως τα βίωσε ή τα βιώνει εκείνος, όχι γνώμη αλλά συναισθήμα, και όχι όπως του είπαν ότι είναι.
    ρε παιδί μου ας πούμε διδάσκει τη μάχη των Θερμοπυλών. άλλο να πει στις Θερμοπύλες ήταν τόσοι Περσες κτλ, πέθαναν τόσοι και τόσοι κτλ και άλλο να πει «φανταστείτε παιδιά να βλέπετε το σύννεφο από τους Πέρσες που φτάνουν κατά χιλιάδες ….. εγώ παιδιά θα τα είχα κάνει πάνω μου!»

    Πάντως τους καλύτερους δασκάλους τους συνάντησα εκτός της κλασσικής διδασκαλίας και πιστέυω ότι τα καλύτερα μαθήματα έτσι τα πήρα!

    :-)

  4. Το σημαντικότερο είναι η μεταδοτικότης.. Γενικά, στάθηκα άτυχος γι’ αυτόν τον λόγο στη χημεία πριν 5 χρόνια.. Ααααχ.. Τέλοσπάντων, μιλείς ορθώς πάντως. Καλή σου μέρα φωτεινούλα!

  5. Πολύ όμορφο το blog και υπέροχο το post που μόλις διάβασα.
    Να συνεχίσεις να προβληματίζεις και να προβληματίζεσαι.
    Καλά να περνάς!

  6. Πω πω θεόσταλτο ήταν! :-)

    Καλά νομίζω ότι η διάλεξη ως παραγωγή προτάσεων πάνω σε ένα θέμα που παθιάζει τον καθηγητή δεν είναι ποτέ από μόνη της μάθηση.Κανένας φοιτητής δε θα ενδιαφερθεί ποτέ σε αυτόν τον κόσμο για το αν γουστάρει ο καθηγητής το αντικείμενο αν το αντικείμενο ή ο καθηγητής δεν τον αφορούν. Επίσης η γνώση και η αλήθεια που κάποιος έχει ανακαλύψει και έχει μάθει μόνος του μέσα από την δική του εμπειρία ΔΕΝ μπορεί να μεταδοθεί άμεσα στους άλλους. Είμαι τόσο σίγουρη για αυτό που δυσκολεύομαι ακόμη και να σκεφτώ την αντίθετη γνώμη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s