Monthly Archives: Μαΐου 2008

Foteinoula face-off

Standard

Ευχαριστώ plagal!

Όνομα: Φωτεινή

Γενέθλια: 23 Μαρτίου, 1986 η μικρότερη της παρέας μέχρι πρόσφατα :)

Ζώδιο: κριός

Χρώμα μαλλιών: καφέ

Χρώμα ματιών: καφε

Έχεις ερωτευθεί ποτέ: όχι, αλλά έχω τρακάρει πλοίο επειδή σκεφτόμουν κάποιον, πιάνεται? :) (αλήθεια)

Μουσική που ακούς: εξπεριμένταλ όπως Tρύπες, φωτεινίστικα όπως Mάνου Tσάο, ΤΑ τραγούδια: σωτηρία μπέλλου και άσιμος, screaming jay hawkins αλλά μόνο τώρα, θέλω να ακούω TOM WAITS για πάντα, διάφορα… δεν ξέρω τώρα τι να γράψω…

Χαρακτήρας Disney: Maleficent

Ποιός φίλος/φίλη μένει πιό μακριά: o Hλίας

Πρώτο πράμα που σκέφτεσαι όταν ξυπνήσεις: πόση ώρα ακόμα μπορώ να χουζουρέψω???

Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: ένα τετράδιο όπου γράφω τις σκέψεις μου

Τί έχεις στον τοίχο σου: μια αφίσα από Το ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων, μια αφίσα Janis Joplin, μια είκονα του Fantomas, κάτι ψυχεδελικές κάρτες που μου πούλησε μια γερμανίδα τοξικομανής, εικόνες από το trainspotting και το natural born killes, δύο εικόνες από τη Γένοβα, τον ποιο υπέροχο πίνακα που υπήρξε ποτέ και τον έχω φτιάξει εγώ (στο δέυτερο παράνομο σπίτι , σσσσ….., στον τοίχο έχω μια πατημασιά )

Τί έχεις κάτω από το κρεβάτι σου:το κρεβάτι της αδερφής μου (στο δέυτερο παράνομο σπίτι , σσσσ….., έχω μια πεθαμένη κατσαρίδα :) )

Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες: θα σκεφτόμουν ποιο να είναι και πόσο θα τσαντιστεί η μητέρα μου (στο δέυτερο παράνομο σπίτι , σσσσ….., θα σκεφτόμουν, έλα ρε! έχω και βάζο? )

Αγαπημένος αριθμός: 4444

Αγαπημένο όνομα: Άννα και Άγγελος

Χόμπι: διαβάζω και γράφω. πιο πολύ γράφω. ζωγραφίζω χάλια και μετά τα βάζω απέναντι και τα κοιτάω και πορώνομαι. φτιαχνω μερικές ιστοσελίδες. και ακούω μουσική. πολλή. διαβάζω για τα προβλήματα των παιδιών. θέλω να μάθω κουκλοθέατρο.

Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα: δεν ειναι το πού, ειναι το με ποιον. (ευχαριστώ plagal) Με τον Μ1 στην κουζίνα του. Με τον Μ2 στο παλιό μας σπίτι. Με τον Π στη Νέα Σμύρνη. Με τη Γ στο δρόμο. Mε την Π στο δωμάτιο της. Με τη Μ για καφέ. Με τον Μ σε ένα παγκάκι. Με τον Σ οπουδήποτε.

Μία ευχή για το μέλλον: θέλω να φάω ξανά μέσα στον επόμενο μήνα εκείνη τη μακαρονάδα με το ταμπάσκο που φάγαμε χθες

Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στον χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες: στα 90s. αλλά ως 20χρονη.

Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: τα σταφύλια της οργής, το δεύτερο βιβλίο που τυπώθηκε κι ένα κουτί με αναμνήσεις. και ένα 50ευρω.

Αγαπημένο λουλούδι: η μιμόζα

Αγαπημένη σειρά: Top 3: δεν έχω, οι simpons ίσως

Αγαπημένη ταινία: Top 3: Persepolis, Billy Elliot, Valse Sentimentale (και το Night on Earth ) LEON…

Αγαπημένο τραγούδι:Top 3: Clandestino, I put a spell on you, Με αεροπλάνα και βαπόρια

Αγαπημένο βιβλίο: Top 3 Ο γέρος και η θάλασσα (Χεμινγουέι) ,Τοστ ζαμπόν (μπουκόφσκι), Το γίγνεσθαι του προσώπου (Rogers)

Αγαπημένο ζώο: τα άλογα

Αγαπημένο ρούχο: οι φούστες και τα σουτιέν που δε σου προκαλούν ασφυξία (συγγνώμη δηλαδή :) )

Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: ο Καζαντζάκης, ο Καβάφης, η Σώτη Τριανταφύλλου, η Σωτηρία Μπέλλου, ο Μάνου Τσάο, επαναλαμβάνομαι, ο Τζιμ Κάρει, ο Πίτερ Σέλλερς, η Πάτι Σμιθ, η Ιζαμπέλ Υπέρ, ο Τζιμ Τζάρμους, ο Κιμ κι ντουκ, ο Τομ Γουέιτς, ο Κέρτ κομπέιν, πω πω είναι πολλοί ρε γμτ…. δεν γίνεται

Αγαπημένο φαγητό: μουσακάς (αααααααααααααχ)

Με ποιόν χαρακτήρα καρτούν ταυτίζεσαι: με τον Οβελίξ

Κακή συνήθεια: άγχος

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: είμαι αφοσιωμένη και αστεία (edit: πολλοί λένε ότι είμαι ειλικρινής και μου αρέσει αν είμαι)

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: ειμαι αγχωτική και δύστροπη (edit: πολλοί λένε ότι είμαι καχύποπτη και δε μου αρέσει να είμαι)

Συνηθισμένη ατάκα: θα φύγει καμιά αρβύλα… (αν το διαβάσει αυτό ο Μ είμαι σίγουρη ότι θα γίνει :))

Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: οικογενειακή συμβουλευτική

Μεγαλύτερος φόβος: ότι θα πεθάνω

Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια είναι: δεν ξέρω

πάσα, anypopti και martini. adamo αν θες γράψε αλλά ξέρω ότι δε σου αρέσουν αυτά οπότε δεν είναι υποχρεωτικό!!! για τους άλλους είναι!

Advertisements

θα γίνεις συμφοιτητής μας?

Standard

κανόνισε να κάνεις καμια ^&(#^&*)ια…

Μου ζήτησε ο Αγγ να γράψω για τη σχολή μου τι πιστεύω. Έχω ξαναγράψει νομίζω και όλοι ξέρουν ότι είμαι θυμωμένη και όλο φωνάζω το οποίο ίσως και να είναι ο θυμός της αποτυχίας επειδή δεν μπορώ να περάσω κάποια μαθήματα :) Αλλά λιγάκι με νοιάζει να πούμε και την αλήθεια… κάτσε να δημιουργήσω τώρα.

Με απασχολεί πολύ το θέμα των καταλήψεων. Βασικά τώρα ψέμματα λεώ, δεν είμαι και πολύ ενεργή. Μόνο οι πορείες μ αρέσουν. Αλλά τέλοσπάντων, αυτόν τον καιρό στους Ηλεκτρολόγους Αθήνας (γαμώτο, το καινούργιο site είναι τέλειο και τώρα δε θέλω να κράξω αλλά δεν πειράζει) μια έχουμε κατάληψη και μια όχι. Εγώ προσωπικά οταν έχουμε κατάληψη πάω εκδρομές και ταξίδια και κωλοβαράω. Πάω και στην πορεία αλλά δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Όταν δεν έχουμε κατάληψη κάνω τις εργασίες όσο μπορώ, τις πάω στη σχολή, ή τις δίνς σε άλλους να τις πάνε ;), μπαίνω σε καμιά παράδοση, μετά από λίγο βαριέμαι και φεύγω. Τα Σαββατοκύριακα που δεν έχει τίποτα διαβάζω για τις εξετάσεις. Τα λέω για να δώσω το στίγμα του ποια είμαι έτσι ώστε να ξέρει αυτός που διαβάζει αν είμαι δεξιά, αριστερή ή ανεξάρτητη. Βασικά είμαι ένα τεμπελόσκυλο.

Αυτό που με απασχολεί είναι ότι στους ηλεκτρολόγους δεν περνάμε καλά. Τα πράγματα γίνονται ως εξής. Ορίζεται μια μέρα που θα γίνει συνέλευση. Αυτό το γεγονός είναι μοναδικό, ανεπανάληπτο. Αν πάει κάποιος στο φόρουμ μας, shmmy.ntua.gr, θα δει ότι κάθε φορά πριν τη συνέλευση πάμε εκεί και το συζητάμε, τι θα ψηφίσουμε, πώς θα ψηφίσουμε και τέτοια. Αυτό συμβαίνει επειδή πέρυσι κάναμε πολλές καταλήψεις καθώς οι Ανεξάρτητοι Αριστεροί Φοιτητές Ηλεκτρολόγοι κατέβαζαν πλαίσια κατάληψης και πέρνανε την πλειοψηφία. Και επειδή είμαστε λίγο παράξενοι.

Κάποιοι έγραφαν (εκεί στο φόρουμ) ότι δεν τους αρέσει αυτό κι ότι η ύλη δε βγαίνει καλά, ότι υποβαθμίζονται οι σπουδές μας και ότι δε γίνεται να δίνουμε διπλή εξεταστική γιατί είναι απάνθρωπο. Εγώ νόμιζα ότι θα κάναμε επανάσταση και είχα πορωθεί, τελικά έπιασα μια δουλειά, πήγαινα στις πορείες, μετά η σχολή άνοιξε, κάναμε τρία μαθήματα και μετά δώσαμε διπλή εξεταστική.Δεν ξέρω αν κάναμε καλά, νομίζω ότι σε αυτή τη σχολή τα πάντα είναι σκατά. Εκτός από τα αντικείμενα που υπάρχουν στον οδηγό σπουδών. Το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος που τελειώνει τώρα το λύκειο… είναι να διαβάσει τον οδηγό σπουδών μας, να χαρεί και μετά να δηλώσει κάτι άλλο και να συνεχίσει τη ζωή του. Η σχολή αυτή θα ξαναγίνει καλή μετά από χρόνια όταν πέσει η βάση της. Εξηγούμαι.

Ο λόγος που έκλεινε η σχολή πέρυσι όπως και φέτος είναι ο νέος νόμος πλαίσιο που κατεβάζει η κυβέρνηση για να «καλυτερέψει» και καλά τις σπουδές μας. Κάθε νοήμων άνθρωπος που σπουδάζει στη σχολή αυτή και συμμετέχει στα εργαστήρια, τις παραδόσεις και τις εξετάσεις πρέπει να πάει αυτοπροσώπως στην κυβέρνηση και να της πει να μη μας περνάει για μαλάκες. Αν ήθελε το κράτος να καλυτερέψει τις σπουδές και τα πανεπιστήμια θα μπορούσε να το κάνει μέσα σε μία μέρα. Καλά, δε θα μπορούσε να εξοπλίσει τα εργαστήρια μέσα σε μία μέρα, τα οικονομικά του δεν του φτάνουν, αλλά θα μπορούσε να κάνει τόσα πολλά που δε νομίζω να έκανε κανείς κατάληψη.

Τι? Η σχολή των ηλεκτρολόγων είναι πάρα πολύ δύσκολη. Είναι αφύσικα δύσκολη και παράλογη. Ο μόνος έυκολος τρόπος να την τελειώσεις είναι σε κάθε εξάμηνο να μελετάς και να περνάς τα μαθήματα που σου δίνουνε. Χωρίς να σκέφτεσαι και πολύ. Εννοώ χωρίς να σκέφτεσαι το πως συνδέονται. Για να μην είμαι τελειώς άδικη συνδεόνται κάπως γιατί εκ των πραγμάτων τα μαθηματικά η φυσική και η ηλεκτρονική κάπου συναντιούνται. Πάλι καλα. Αλλά μέχρι εκεί.

Υπάρχει μεγάλη επικάλυψη μαθημάτων. Πολύ μεγαλύτερη απ’ ότι σε άλλες σχολές. Υπάρχουν πάρα πολλά μαθήματα τα οποία δε βρίσκονται στη σωστή θέση, τα οποία δε συνδέονται με σωστό τρόπο με τα προηγούμενα και τα επόμενα και τα οποία δε διδάσκουν αυτό που λένε ότι διδάσκουν. Τα εργαστήρια υστερούν σε οργάνωση, υλικό και ανθρώπινο δυναμικό. Οι καθηγητές δεν είναι στην πλειοψηφία τους τα κατάλληλα πρόσωπα για να διδάξουν. Τα βιβλία είναι παλιά και δεν αναφέρονται σχεδόν καθόλου στην ύλη, στο διδακτέο αντικείμενο και κυρίως στις εξετάσεις. Αυτό συμβαίνει πάρα πολύ έντονα στη σχολή τη δική μου σε σχέση με άλλες με εξαίρεση κάποια μαθήματα σε μαθηματικό και φυσικό. Οι εξετάσεις πολλές φορές είναι αφύσικα δύσκολες, υπάρχουν περιστατικά φοιτητών οι οποίοι αφιέρωσαν και ένα μήνα διαβάζοντας όλη την ύλη και τα θέματα τους φάνηκαν άγνωστα.

Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που, διαβάζοντας αυτά, θα πουν: έτσι είναι το πολυτεχνείο, γι’ αυτό είναι ηλεκτρολόγοι και γι’ αυτό θα βγουν μηχανικοί. Καταρχάς δεν είναι έτσι το Πολυτεχνείο. Στις υπόλοιπες σχολές είναι πιο έυκολα. Οι άνθρωποι που το λένε αυτό είναι ή απόφοιτοι ηλεκτρολόγοι ή άνθρωποι που πάντα ήθελαν να γίνουν και δεν τα κατάφεραν. Το ότι κάποιος κατάφερε να πάρει πτυχίο και τελείωσε και δε δυσκολεύτηκε εμένα δε μου λέει κάτι. Προσωπικά δυσκολεύομαι πολύ λίγο να ανταπεξέλθω στις σπουδές μου και ξέρω ότι θα αποφοιτήσω. Αυτό θα γίνει γιατί έχω καταλάβει ότι η σχολή αυτή είναι μια μπούρδα και μισή. Ελπίζω αυτό να το διαβάσει εκείνος που πάει να τη δηλώσει τώρα στο μηχανογραφικό του. Αυτό στο οποίο δυσκολεύομαι είναι να μη σκεφτομαι το χάλι της.

Επειδή πάλι ξανά το συζητάγαμε χθες με την Λ που είναι πρώτο έτος θα πω γιατί είναι δύσκολη αλλά και γιατί δεν είναι αδύνατον να την τελειώσει. Δεν είναι αδύνατον να την τελειώσεις αν καταλάβεις ότι έχει πάψει να λειτουργεί σαν σχολή. Εξετάζοντάς την, εγώ βρίσκω πως είναι τεχνητά δύσκολη. Δύσκολο είναι να παίξεις βιολί. Δύσκολο είναι να λύσεις προχωρημένα μαθηματικά θέματα. Δύσκολο είναι να χορέψεις μπαλέτο. Δύσκολο είναι να σπάσεις έναν κώδικα αν δεν ξέρεις καλά από κώδικες. Η θεωρία αλγορίθμων είναι ένα σχετικά δύσκολο αντικείμενο όπως και η κλινική ψυχολογία και η ανατομία και τα αρχαία. Αυτά είναι αντικειμενικά δύσκολα πράγματα. Ενα μάθημα είναι τεχνητά δύσκολο όταν:

δεν έχεις βιβλίο να διαβάσεις

το βιβλίο σου είναι απο το 1980 και δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που πρέπει να μάθεις

ο καθηγητής μιλάει με δύσκολους όρους, θεωρεί δεδομένο ότι θα τους καταλάβεις και δεν εξηγεί το αντικείμενο σε κάποιον που το γνωρίζει πρώτη φορά

οι εργασίες σου είναι τεράστιες, είναι αφύσικα δύσκολες, δε σχετίζονται με το μάθημα που γίνεται στην τάξη τόσο σε αντικείμενο όσο και σε βαθμό δυσκολίας

η καθοδήγηση από τον διδάσκοντα είναι μικρή

δεν οργανώνονται ομάδες μάθησης (ένα πρόβλημα πληροφορικής είναι χρήσιμο διδακτικά όταν εξηγηθεί στην τάξη και δουλευτεί όχι όταν ο ένας το αντιγράφει από τον άλλον)

οι εξετάσεις είναι πολύ δύσκολες, τα θέματα είναι πολλά και δεν άπτονται της διδασκαλίας (με άλλα λόγια, άμα θες να πουλάς ακριβά τα μήλα σου ρε φίλε, πρέπει να τα έχεις καλλιεργήσει καλά)

τα μαθήματα που έχεις κουραστεί να περάσεις στο παρελθόν δε σε βοηθάνε και πολύ (η γενική αίσθηση στη σχολή μου είναι ότι ο φοιτητής κάθε εξάμηνο νιώθει πρωτοετής)

δεν υπάρχει ενημέρωση από τη σχολή από την αρχή κιόλας για το τι είναι μηχανικός, για το τι θα διδαχθεί και που θα καταλήξει. αν γινόταν αυτό είμαι σίγουρη πως πολλά παιδιά θα έφευγαν πιο νωρίς. αυτό το έχω δει να γίνεται σε άλλες σχολές και υπάρχουν μάλιστα και ολόκληρα εξαμηνιαία μαθήματα αφιερωμένα σε αυτό, πχ μάθημα που λέγεται Το επάγγελμα του νοσοκόμου…

σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των φοιτητών καλλιεργούμενος εξ ανωτέρων….

Αυτά ξεπερνιούνται εύκολα και σχεδόν όλοι οι φοιτητές που περνάνε κάνουν ασυνείδητα κάποια κολπάκια. Έγώ βρίσκω ένα άλλο βιβλίο και το διαβάζω αν αυτό που έχω είναι χάλια. Τα αντικείμενα είναι πολύ ενδιαφέροντα. Αν είναι καλό το βιβλίο μαθαίνω το μάθημα πολύ καλύτερα από ότι θα μου το διδάξουν. Ψάχνω να βρω πατέντες για την εργασία μου στο Ίντερνετ ή στη χειρότερη να την αντιγράψω ή στη χειρότερη να στρωθώ πολλές μέρες και να την κάνω ή στη χειρότερη να μην την κάνω ποτέ. Αν είμαι τυχερή μπορεί να συζητήσω το μάθημα με ένα φίλο μου. Βρίσκω σημειώσεις και τις διαβάζω γιατί μερικές φορές βάζει ότι έκανε εκεί. Πάω στις παραδόσεις αλλά όχι πάντα. Διαβάζω ήρεμα. Αν θέλω κάνω σκονάκι. Στη εξέταση δεν ψαρώνω. Αν μου φανεί ότι κοιτώντας τα θεματα μου κάνει πλάκα ο Θεός, σκέφτομαι ότι δεν είμαι ειδικός στη σχιζοφρένεια, βγαίνω έξω και βρίσκω κάτι ωραίο να κάνω. Αν περάσω, δε χαίρομαι πολύ γιατί το θεωρώ τραγική ειρωνία. Με αυτό το σύστημα από πέρυσι πηγαίνω καλύτερα.

Η σχολή των ηλεκτρολόγων διατηρείται δύσκολη για να έχει υψηλή βάση δηλαδή να έχει ένα καλό όνομα. Η σχολή αυτή πρέπει να έχει ένα καλό όνομα, γιατί δεν έχει τίποτα άλλο. Αν δεν έχει αυτό το όνομα, θα περάσουν εκεί μαθητές χαμηλότερης βαθμολογίας, οι καθηγητές θα αναγκαστούν να συμμορφωθούν, για να μην καταλήξουν να κάνουν μάθημα στην Επίδαυρο, θα πέσει σύρμα ότι είναι μια μεσαία σχολή και θα πάρει τα κονδύλια που παίρνουν οι μεσαίες σχολές δλδ τα 3@ και αυτό δε συμφέρει κάποιους…….. ……. ….. ….. …. … .. . (εντάξει φτάνει πιστεύω)

Άρα, ο αγανακτισμένος φοιτητής, ο οποίος ξέρει τι του γίνεται και τον πνίγει το δίκιο, γιατί μιλάμε για την εκπαίδευσή μας ρε γαμώτο εδώ πέρα, λογικό είναι να θέλει να βγει στους δρόμους και να το κλείσει το ρημάδι και να τα κάνει όλα μπάχαλο. Αν το κλείσει για ένα μήνα και μετά το ανοίξει για να δώσει εξετάσεις πάει να πει ότι δε τη σέβεται τη σχολή. Και ο άλλος που θέλει να κάνει μάθημα χωρίς να τον ένδιαφέρουν τα παραπάνω πάλι δε τη σέβεται τη σχολή. Εγώ, για να μην λέω διάφορα χωρίς να λέω και τα δικά μου, που χρωστάω τα μισά μαθήματα σχεδόν, δεν με πειράζει καθόλου να χάσω ένα χρόνο απ τις σπουδές μου. Και δεν με πειράζει καθόλου και πολύ θα το ήθελα να μαζευτούμε ΟΛΟΙ και να πούμε αν δεν στρώσετε, δεν μπαίνουμε για μάθημα στον αιώνα τον ΑΠΑΝΤΑ. Αλλά αυτό δε θα γίνει. Γιατί οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίδιοι. Οπότε ας μην αγχωνόμαμαστε και ας κάνουμε κάτι όμορφο στη ζωή μας πέρα από το να σκεφτόμαστε τα μαθήματα και το μέλλον.

Τέλος, θα μου πει κάποιος ότι είμαι υπερβολική γιατί σε όλες τις σχολές είναι χάλια. Συμφωνώ. Σε άλλες σχολές κάνουν μάθημα πάνω σε κούτες αντί για θρανία. Αλλά έχω κάτι τελευταίο να πω. Ο άνθρωπος που πέρασε στη σχολή μου κουράστηκε πολύ. Εννέα στους δέκα από αυτούς δεν ήξεραν τι θα σπουδάσουν και πλήρωσαν το καλό όνομα που είπαμε πιο πάνω. Είναι άνθρωποι διαβασμένοι, ξέρουν μαθηματικά, μπορούν να γίνουν μηχανικοί και δεν είναι τεμπέληδες. Μετά από δύο τρία χρόνια σπουδών αντιλαμβάνονται τα παραπάνω. Αυτό το λέω γιατί μου συνέβη κι εμένα και δεν ντρέπομαι καθόλου να το πω. Και οι μισοί κάνουν καταλήψεις, είτε για να διορθώσουν τα πράγματα είτε για να κωλοβαρέσουν, και οι άλλοι μισοί, κλαίνε μπροστά στα τεράστια βιβλία, γράφουν στο ίντερνετ, τσακώνονται, φωνάζουν, σκέφτονται πως και που θα βρουν δουλειά και η μιζέρια συνεχίζεται με όλους μαζί μέσα, παραδόσεις, εργασίες, εξετάσεις, μαζικά κοψίματα, συνελεύσεις, ξανά καταλήψεις, συζητήσεις στα φόρουμ, τεράστιες εργασίες, τσακωμοί, άγχος, άγχος κτλ.

Όσο συμβαίνουν λοιπόν αυτά, οι φοιτητές στις άαααααλλες σχολές (αυτές με τις κούτες) πίνουν καφέ μπροστά στα σκαλάκια του κατειλημένου τους κτιρίου, κολλάνε και καμιά αφίσα, πάνε και καμιά βόλτα, διαβάζουν και λίγο, χαίρονται τον εαυτό τους και τον ελεύθερο χρόνο τους, έχουν χρόνο για να μελετήσουν το αντικείμενο τους όπως θέλουν, πάνε στις παραδόσεις τους και αποφοιτούν χωρίς προβλήματα συμπεριφοράς και καρδιακής συχνότητας. Στη δική μου σχολή μαθαίνουμε πως να περνάμε άσχημα και να αγχωνόμαστε αλλά δεν πρέπει να μασάμε.

Εύχομαι να πέσει στο 15. Τα παιδιά του 15 δικαιούνται να μάθουν υπολογιστές και οι καθηγητές μας και διάφοροι άλλοι παρατρεχάμενοι δικαιούνται να μάθουν ότι το όνομα ΗΜΜΥ είναι μια μπαρούφα και δεν τους κάνει κάποιους. Δεν μπορώ να βλέπω άλλους Αγχωμένους, Θυμωμένους και Απογοητευμένους Φοιτητές ηλεκτρολόγους αλλιώς και ΑΘΑΦΗ. Και για όσους περάσουν μετα τις φετινές πανελλήνιες, στα πρώτα σας μαθήματα του χρόνου θα σας πουν συγχαρητήρια που περάσατε σ αυτή τη σχολή, θα σας πουν ότι είστε τα καλύτερα μυαλά της χώρα (γι αυτό και μπήκατε εδώ….), θα σας πουν ότι μόλις αποφοιτήσετε θα βγάζετε πολλά λεφτά και αν είστε τυχεροί μπορει να σας πουν και ότι, εφόσον εσείς θα βγάζετε πολλά, εκείνοι δικαιούνται να βγάζουν επίσης πολλά γιατί είναι αυτοί που θα σας διδάξουν και θα σας δημιουργήσουν (σ εμένα το είπαν πάντως) . Παρακαλώ λοιπόν πολύ να τους ζητήσετε να σας πουν και τα άλλα.

Εγώ δεν είμαι θυμωμένη, εγώ απλά είμαι στον πλανήτη γη και όχι στον πλανήτη ΗΜΜΥ, που μόλις περάσεις την χρυσή καγκελόπορτα τρία βήματα δεξιά σε περιμένει το δάφνινο στεφάνι που κρατάνε μαζί καθηγητές, δακρυσμένοι γονείς και θειάδες απ το χωριό σου, μα τόσο έξυπνο παιδί που είσ’ εσύ πουλάκι μ’….. Το στεφάνι κανονικά θα έπρεπε να ήταν στη έξοδο και όχι στην είσοδο ρε παιδιά. Αφού στην έξοδο, χώρια που είσαι ήρωας, υπάρχουν και μεγαλύτερες πιθανότητες να νομίζεις ότι είσαι ο Καίσαρας…

πάω να διαβάσω τώρα. έχω εργασία. Αγγ τα λέμε. Μη γράψεις 100 σχόλια, θέλω να γράψει κανας ηλεκτρολόγος αλλα πού να διαβάσει ηλεκτρολόγος το blog μου? no time…. uhhhh…..

YΓ. Για αυτά που έγραψα με βοήθησε μια κουβέντα που είχα με τον gkoutep χωρίς να σημαίνει ότι έχει τις ίδιες απόψεις ακριβώς

Τα παιδιά γράφουν (στα παπούτσια τους)

Standard

Θάνο και Άγγελε,

 Αύριο να γίνουν πάλι τα χθεσινά! : )

Θανάση ευχαριστώ αφάνταστα που δε σπάζεσαι και σου εύχομαι να περάσεις στο άνδρο σπουδαστών της Θεσσαλίας! Αγγελάκη ευχαριστώ απίστευτα που σπάζεσαι και σου εύχομαι να μην περάσεις πουθενά όπως συμφωνήσαμε :) Ευχαριστώ που είστε τόοοοοοσο γαμάτοι.

φιλιά σε όλους τους πανελλήνιους βασανισμένους (πραγματικά βασανισμένους) και γενικά σε όσους εξετάζονται. (και στη Βίκη.)

 ο χορός των αδελφών «μάγια»…  :P