A bientot Mama Africa

Standard

Salamaleykom!!!!

Αν η Ευρώπη είναι η μεγάλη μου αδερφή γιατί είμαστε ίδιες τότε η Αφρική είναι η μητέρα μου!!! :)

Επέστρεψα πριν μόλις μια βδομάδα από ένα ταξίδι στο Μαρόκο και οι εντυπώσεις έρχονται ξανά και ξανά στο μυαλό μου. Αν και γενικά δεν μου αρέσει να γράφω και να μιλάω για τα ταξίδια μου, ειδικά για αυτά εκτός Ευρώπης αλλά και εντός κάποιες φορές, καθώς είναι δύσκολο να απεικονίσω το πως νιώθω για αυτά και προτιμώ να το γνωρίζουν μόνο λίγοι άνθρωποι, αισθάνομαι την υποχρέωση κατά κάποιο τρόπο να γράψω για αυτό το ταξίδι γιατί θα το συνιστούσα και σε άλλους.

Αποφάσισα να πάω στο Μαρόκο με αφορμή τους ASTVS. Ο συγκεκριμένος εθελοντικός οργανισμός αποτελείται από δασκάλους και διάφορους νέους ανθρώπους, μέχρι στιγμής όλοι τους άνδρες, οι οποίοι οργανώνουν καλοκαιρινά camp εθελοντών με σκοπό την καλυτέρευση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας στο δημοτικό σχολείο. Τα προγράμματα πραγματοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή της Errachidia και του Rissani στη νοτιοανατολική περιοχή του Μαρόκο, μια αρκετά δύσκολη περιοχή. * Θα γράψω για όλα τα πολιτισμικά γεωγραφικά και λοιπά που είδα για όσους ενδιαφέρονται για μεγάλα ταξίδια στο Μαρόκο γιατί αξίζουν.

Το Μαρόκο είναι μια πολυπολιτισμική χώρα, με διαφορετικούς πληθυσμούς ενώ τα ήθη, τα έθιμα αλλά και η γλώσσα παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές από περιοχή σε περιοχή. Ξεκινώντας από τα βόρεια, την περιοχή της Ταγγέρης, οι άνθρωποι είναι πολύ αυστηροί και συντηρητικοί. Αντίθετα με το τι θα πίστευε κανείς, προχωρώντας προς τα νότια του Μαρόκο τα πράγματα είναι πολύ πιο ελαστικά απ’ ότι στο Βορρά!! Το Ραμπάτ είναι η πρωτεύουσα της χώρας, για καθαρά ιστορικούς λόγους, καθώς εκεί βρίσκεται το παλάτι στο οποίο κατοικεί ο βασιλιάς. Ο βασιλιάς είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο του Μαρόκο και κανείς μπορεί να δε τη φωτογραφία του, σε σχολεία, εστιατόρια, ξενοδοχεία ακόμα και κέντρα διασκέδασης.

Παρόλο που το Ραμπάτ είναι η πρωτεύουσα του Μαρόκο, οικονομική πρωτεύουσα με μεγάλη δύναμη είναι η Καζαμπλάνκα ενώ στον τουριστικό τομέα, πρώτη πόλη είναι το Μαρακές. Οι δύο αυτές πόλεις συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο αριθμό τουριστών και εκεί μπορεί να βρει κανείς το μυθικό Μαρόκο που βλέπουμε στην τηλεόραση με τα μεγάλα ξενοδοχεία και τις λαμπερές πισίνες δίπλα στους φοίνικες. Πολυτέλεια και φανταστικά ξενοδοχεία και εστιαόρια! Πολύ πιο δυτικά βρίσκεται το Agadir. Και παρόλο που η Καζαμπλάνκα έχει μεγάλη οικονομική δύναμη, κάποιος που γνωρίζει καλά το Μαρόκο θα σου πει ότι οι άνθρωποι στο Agadir είναι εκείνοι που κινούν όλα τα νήματα στη χώρα. Επιχειρηματίες, έμποροι, μηχανικοί συγκεντρώνονται εκεί, στο εμπορικό λιμάνι στα δυτικά.

Καθώς κινείσαι μέσα στη χώρα αρχίζεις να καταλαβαίνεις τις διαφορές. Στα κεντρικά βρίσκονται η Μέκνες και η Φες, επίσης πολύ τουριστικά μέρη ενώ η Φες θεωρείται και πανεπιστημιούπολη και πολή των γραμμάτων. Αν και σε αυτήν την πόλη των γραμμάτων, αν είσαι τουρίστας και δη γυναίκα μάλλον θα σου σπάσουν λίγο τα νέυρα γιατί οι διάφοροι καλοθελητές στο δρόμο δε θα σε αφήσουν σε ησυχία. Γενικά στο Μαρόκο υπάρχουν πολλοί που ζουν από τον τουρισμό «εξυπηρετώντας» τουρίστες, κοινώς δίνοντας επι αμοιβή πληροφορίες που ένασ καλός χάρτης θα σου δώσει πολύ πιο έυκολα. Κοντά στη Φές και προς τα νότια αρχίζει και η περιοχή του κιφ, κοινώς χασισάκι. Αν και είναι αυστηρότατα απαγορευμένο στο Μαρόκο η επιλογή της τοποθεσίας είναι άριστη! Αρκετά νότια για να μην είναι προσπελάσιμο στον κάθε χαζοτουρίστα, αρκετά βόρεια για να βρίσκει το δρόμο για την Ταγγέρη και απο κει προς τα πάνω. Αν βρεθείτε στο Μαρόκο και ανήκετε σε εκείνη την κατηγορία ανθρώπων που λέει: «oυάου Μαρόκο, θα πήξουμε στον μπάφο!», θυμηθείτε ότι σε πολλές περιπτώσεις, δίπλα σε κάθε καλό άνθρωπο που θα σας προσφέρει τον ουρανό με τ’ αστρα στο δρόμο θα βρίσκεται κι ένας άλλος καλός άνθρωπος έτοιμος να σας προσφέρει γνήσια μαροκινή φιλοξενία στο αστυνομικό τμήμα. :)

Πάμε ακόμα πιο νότια και πιο ανατολικά απο τη Φες. Αρχίζει η σκληρή και αγροτική περιοχή του Μαρόκο. Οι άνθρωποι εκεί είναι κτηνοτρόφοι ή γεωργοί και γενικά ζουν μέσα στη φτώχια περισσότερο από ότι οποιοσδήποτε άλλος πληθυσμός του Μαρόκο με εξαίρεση ίσως κάποιος ανθρώπους στη Σαχάρα αλλά για αυτό θα μιλήσω πιο κάτω. Παρόλα αυτά, κάπου υπάρχει μια μικρή περιοχή, της οποίας δυστυχώς δεν συγκράτησα το μέρος, η οποία παραδοσιακά βγάζει τα μεγαλύτερα μυαλά της χώρας, επιστήμονες, μηχανικούς, δάσκαλους, γιατρούς κτλ… Στη περιοχή αυτή συναντά κανείς και κάτι άλλο απαγορευμένο στο Μαρόκο. Η πορνεία παρουσιάζει μεγάλη άνθηση σε αυτά τα μέρη και ο λόγος είναι προφανής. Μεγάλη φτώχια σε συνδυασμό με κακή εκπαίδευση είναι ο καλύτερος συνδυασμός για την ώθηση γυναικών στην πορνεία. Στους δρόμους θα δεις μερικές που θα τις αναγνωρίσεις από το ότι ίσως φοράνε αμάνικα. Παράξενο, αλλά αυτήν την εντύπωση πήρα. Κυριώς όμως η πορνεία υποστηρίζεται από τα λεγόμενα «σπίτια» στα οποία πηγαίνουν όχι οι κοινές πόρνες αλλά γυναίκες που θέλουν να κρατήσουν κρυφό το μυστικό τους. Γενικά το «μυστικό» κρατιέται κρυφό απ’ ότι κατάλαβα.

Η σαχάρα είναι ένας παράξενος κόσμος και η Δυτική Σαχάρα ένας άλλος κόσμος. Θα παραδεχτώ ότι δεν γνωρίζω πάρα πολύ καλά όλο το πρόβλημα μεταξύ Μαρόκο και Δυτικής Σαχάρας. Οι εντυπώσεις είναι οι εξής: οι άνθρωποι στη Δυτική Σαχάρα ζουν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Στη μέση της ερήμου, κατοικούν σε σκηνές με μηδαμινή περίθαλψη, πολύ πολύ κακή εκπαίδευση και κάποιες φορές αναταραχές και εχθροπραξίες. Ζητούν ανεξαρτησία και ελευθερία. Οι πολίτες του Μαρόκο έχουν γενικά την άποψη ότι, ναι μεν δε θέλουν να αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι τησ Σαχάρας μια τέτοια ζωή αλλά δεν έχουν δε και την καλύτερη διάθεση απέναντι τους. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι Σαχαράουι πληθυσμοί εκμεταλλέυονται την κατάσταση κατοικώντας στη φθηνή έρημο αλλά ως εργαζόμενοι στο Μαρόκο πληρώνονται, ίσως και καλύτερα από έναν Μαροκινό, και κάνουν περιουσίες στη νότια πριοχή της χώρας. Η πιο μεστή άποψη που άκουσα ήταν από έναν μορφωμένο άνθρωπο ο οποίος μου είπε πως πιστεύει ότι το θέμα είναι καθαρά πολιτικό μεταξύ Μαρόκο και Άλγερίας. Το Μαρόκο μαζί με τη Δυτικά Σαχάρα κατέχει ένα πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι ακτής στον Ατλαντικό ένω η Αλγερία δεν έχει καμιά πρόσβαση στη θάλασσα. Έτσι τη συμφέρει ένα ανεξάρτητο κομμάτι δίπλα στη θάλασσα ενώ το Μαρόκο δε θέλει να χάσει αυτό το πλεονέκτημα. Πολιτικά και χρηματικά συμφεροντα εις βάρος των πολιτών.

Οι κάτοικοι του Μαρόκο έχουν ένα λαμπρό πλεονέκτημα που δε θα συναντήσει κανείς ποτέ στην Ευρώπη. Έχουν μια μεγάλη και θαυμαστή έφεση στην μάθηση γλωσσών. Αν και η κοινή γνώμη είναι ότι στο Μαρόκο ακτοικούν Άραβες, μόνο το 20% του πληθυσμού είναι Άραβες ενώ οι υπόλοιποι προέρχονται από τη φυλή Berber. Βέβαια με τα χρόνια έχουν γίνει μεγάλες προσμίξεις αλλά ακόμα και σήμερα κάποιοι Mπερμπεριανοί έχουν την ακραία άποψη ότι οι Άραβες δεν έχουν καμιά θέση στη χώρα και πρέπει να φύγουν. Η γλώσσα Berber ομιλείται από πάρα πολλούς κατοίκους του Μαρόκο, και παρόλο που η κοινή γλώσσα είναι τα Μαροκινά Αραβικά υπάρχουν οικογένειες που δεν ξέρουν να τα μιλούν διότι δεν αποδέχονται του Άραβες! Τα μαροκινά αραβικά, που μιλούνται στους δρόμους διαφέρουν από τα κλασσικά αραβικά, αλλά τα κλασσικά αραβικά είναι αυτά που διδάσκονται στο σχολείο. Επίσης τα γαλλικά είναι δεύτερη γλώσσα και σχεδόν ίση με τα αραβικά. Έτσι ένα παιδί ξεκινά να μαθαίνει στα πρώτα του χρόνια έωςκαι τέσσερεις διαφορετικές γλώσσες!! Για το λόγο αυτό, οι άνθρωποι του Μαρόκο είναι άριστοι σε θέματα γλώσσας ενώ πολλοί (μεταξύ των οποίων και οι φίλοι που έκανα εκεί) μιλάνε άπταιστα αγγλικά τα οποία έμαθαν…. από την τηλεόραση!! Η τηλεόραση είναι το πρώτο μέσο εκμάθησης γλωσσών. Στη Σαχάρα, ομιλείται μια τελείως διαφορετική διάλεκτος των αραβικών.

Πέρα από τον παράξενο Αφρικανικό πολιτισμό και την Αραβική γλώσσα, ο ταξιδιώτης που θα πάει στο Μαρόκο και δεν έχει ξαναταξιδέψει στην Αφρική ή στην Τουρκία θα πρέπει να έχει στο νου του ότι θα συναντήσει μιας τεράστιας σημασίας ιδέα: το Ισλάμ. Το Μαρόκο θεωρείται η καλύτερη αρχή για τη γνωριμία με το Ισλάμ και τα μουσουλμανικά ήθη και έθιμα. Οι άνθρωποι πιστεύουν στο Κοράνι και η κοινωνία είναι πολύ συντηρητική σε σχέση με την Ευρώπη. Απαγορεύεται αυστηρά σε έναν μουσουλμάνο το κάπνισμα και το αλκοόλ. Βέβαια πολλοί καπνίζουν αλλά το αλκοόλ αποτελεί ακόμα μεγάλο παράπτωμα και παρ’όλο που και αυτό το κάνουν αρκετοί, είναι πολύ κατακριτέο, πολύ περισσότερο απ’ότι το κάπνισμα. Η ζωή των γυναικών είναι γενικά περιορισμένη. Αν και πολλές μαροκινές μορφώνονται πια και εργάζονται δε συναντάει κανείς πολλές γυναίκες έξω μετά τη δύση του ηλίου, ενώ οι γυναίκες δεν μπορούν γενικά να συχνάζουν σε καφενεια και άλλους δημόσιους χώρους ασυνόδευτες.

Σχετικά με την σχέση των δύο φύλων και την σεξουαλική ζωή, τα πράγματα είναι επίσης αυστηρά. Ένας άνδρας και μια γυναίκα δεν επιτρέπεται καν να κρατιούνται από το χέρι δημοσίως, πόσο μάλλον να αγκαλιάζονται ή να ανταλλάσουν φιλιά. Η παρθενία στα κορίτσια θεωρείται πολύ σημαντική και σύμφωνα με τη θρησκεία και στα αγόρια, αν και εκεί υπάρχει αρκετή εθελοτυφλία. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια κάποια ζευγάρια τολμούν και ανακοινώνουν τη σχέση τους και στα μεγάλα αστικά κέντρα ίσως και να συζήσουν προτού παντρευτούν. Πολλοί είναι επίσης οι γάμοι μεταξύ μαροκινών πολιτών και ευρωπαίων πολιτών. Βέβαια, υπάρχουν ακόμα λίγες έντονα συντηρητικές οικογένειες οι οποίες πιστεύον στον παραδοσιακό γάμο και υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που παντρεύονατι έτσι. Ο παραδοσιακός τρόπος είναι ο εξής: όταν ένας άνδρας αποφασίσει ότι θέλει να παντρευτεί, πηγαίνει στη μητέρα του και της το λέει. Στη συνέχεια εκείνη ψάχνει για νύφη. Μόλις βρει μια νύφη που της αρέσει, τη γνωρίζει στο γιο της και αν είναι όμορφη και τελοσπάντων του αρέσει μετά από πολύ μικρό διάστημα και χωρίς περαιτέρω «εξηγήσεις» :) παντρεύονται. Ο γάμος είναι ένα από τα μεγαλύτερα συμβάντα στη μαροκινή ζωή και κάθε βράδυ γίνονται τουλάχιστον εφτά οχτώ γάμοι σε κάθε πόλη. Ο γάμος στο Μαρόκο και η συζυγική ζωή ήταν το πιο παράξενο για μένα, καθώς έφτασα να πιστεύω ότι παντρεύονταν ξανα και ξανα αφού κάθε βράδυ άκουγα γλέντια γάμων. Αλλά είναι και ο μόνος θεσμός που παραδέχομαι πως δεν κατάφερα να καταλάβω και μάλλον δε θα καταλάβω ποτέ πως λειτουργεί σε αυτά τα μέρη. Τέλος, σχετικά με τον σεξουαλικό ακρωτηριασμό των κοριτσιών, που ακόμα γίνεται στην Αφρική, στο Μαρόκο απαγορεύεται αυστηρά. Το Ισλάμ, είναι κάθετα αντίθετο σε κάτι τέτοιο. Όμως, ακόμα και στο Μαρόκο, κάποιοι δυστυχώς το κάνουν, ανήκουν όμως σε άλλη θρησκεία. Πάντως, ακόμα κι αν συμβαίνει, σε γενικές γραμμές το Μαρόκο δεν ανήκει στις χώρες που υποθάλπτουν ακόμα έναν τοσο αποτρόπαιο θεσμό. Υπάρχει σεβασμός προς τις γυναίκες παρά τους περιορισμούς.

Για τις διακοπές που έκανα! Η εθελοντική ζωή στη Errachidia ήταν συναρπαστική και αξέχαστη**! Έμενα σε ένα σχολείο μαζί με άλλους εθελοντές από την Ευρώπη αλλά και το Μαρόκο. Η δουλειά μου ήταν να οργανώνω δραστηριότητες για τα παιδιά του δημοτικού σχολείου στη γειτονιά μου μαθαίνοντας τους ταυτόχρονα λίγα γαλλικά και αγγλικά. Η δραστηριότητες ήταν περισσότερο καλλιτεχνικές και αθλητικές με διάφορα παιχνίδια, τραγούδια, σκετς κτλ. Αλλά το πιο συναρπαστικό ήταν το να βρίσκεσαι μέσα στη μαροκινή τάξη με παιδιά που καθόλου δε μοιάζουν με τα παιδιά της Ευρώπης. Παιδιά φτωχά και πολύ άτακτα. Μου πήρε αρκετές μέρες να καταλάβω, πως παρόλες τις πολιτισμικές διαφορες, όλα τα παδιά είναι καταβάθος τα ίδια! Στην αρχή ανέλαβα τα πολύ πολύ μικρά παιδιά ηλικίας 5-7 και τα λάτρεψα. Στη συνέχεια όμως, καθώς στην τάξη των 10-14 υπήρχε μεγάλη αταξία και υπήρχε ένα πρόσωπο που μπορούσε να φωνάζει σε ύψιστα ντεσιμπέλ σε δέκα διαφορετικές κατευθύνσεις στα δεκατετράχρονα μαγκάκια :) (πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα καταφέρνω καλύτερα με τα «δύσκολα» παιδιά) άλλαξα τάξη.Και στα μικρά παιδάκια πήγε μια μαροκινή εθελόντρια η οποία ήταν πιο χρήσιμη εκεί καθώς τα μικρούλια δεν μιλούσαν καθόλου γαλλικά.

Αγάπησα πολύ λοιπον την τάξη μου και δεθήκαμε πολύ. Κάποια παιδιά τα ξεχώρισα περισσότερο βέβαια όπως γίνεται πάντα, αλλά όλα ήταν σπουδαία. Και ακόμα και οι πολύ σκληροί και ζωηροί έφτασαν να συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητες και να ζωγραφίζουν καρτ ποστάλ για τους φίλους τους. Την τελευταία βδομάδα δεν μπορούσα να εφράσω την έκπληξή μου για την κοσμογονική αλλαγή! Κατάλαβα επίσης, ότι όταν παίζεις με τα παιδιά και δημιουργείς μαζί τους μπορείς να καταλάβεις καλύτερα τα ταλέντα τους, τα χαρίσματα και τις ικανότητες τους. Είχα έναν μαθητή, πολύ εκφραστικό που συνέχεια έκανε φασαρία τραγουδώντας, χορεύοντας και κάνοντας αστεία αλλά και που πάντα βοηθούσε στο να λειτουργεί η ομάδα καλύτερα. Μια φορά αναγκάστηκα να τον αποβάλλω. Αν και ήμουν αντίθετη δεν μπορούσα να πάω κόντρα στου δασκάλους του σχολείου οι οποίοι πίστευαν ότι ήταν απαράδεκτος. Τις τρεις βδομάδες που δίδαξα έφτασα να καταλάβω ότι είναι πολύ ξεχωριστό παιδί καθώς πάντα συντόνιζε την ομάδα και συμμετείχε σε όλα με πολύ πάθος. Το όνειρό του είναι να γίνει κάτι το οποίο το αποκαλέι «μηχανικός των δασών» και το εύχομαι. Σε άπταιστα γαλλικά, κάτι σπάνιο, ήταν το μόνο παιδί που δεν είπε au revoir αλλά a bientot και μάλιστα πως ήταν σίγουρος για αυτό. Αυτό για τη ηλικία των 12 είναι σημαντικό.

Πέρα από τη ζωή στο σχολείο, ο χρόνος περνούσε πολύ χαρούμενα με τους άλλους εθελοντές. Ταξιδέψαμε στην καρδιά της Σαχάρας με τις καμήλες όπου κατασκηνώσαμε και περάσαμε τη νύχτα κάτω από τα αστέρια. Είδαμε τη αληθινή ζωή του Μαρόκο. Περπατήσαμε στις υπαίθριες αγορές και γνωρίσαμε ντόπιους ανθρώπους. Οι άνθρωποι σε όλο το Μαρόκο είναι φιλικοί, φιλόξενοι και εύθυμοι ενώ συνέχεια τραγουδάνε! Έμαθα να φτιάχνω τσάι καθώς το τσάι είναι το πρώτο ρόφημα που θα βρει κανείς εκεί. Έκανα τατουάζ χέννας, πήγα στο χαμάμ που μου άρεσε πολύ και γενικά είδαμε πολλά απο τη ζω’η των ανθρώπων εκεί. Ένας σπουδαίος δάσκαλος μας δίδαξε αραβικά και είναι πολύ παράξενο το ότι μπορώ να συνεννοηθώ στοιχειωδώς στα αραβικά, μια απίστευτα δύσκολη γλώσσα. Παράλληλα μας έκανε μουσική και μας έμαθε να τραγουδάμε τραγούδια του Μαρόκο και να παίζουμε παραδοσικά κρουστά και όργανα. Αυτές ήταν οι καλύτερες μου ώρες και γενικά η μουσική του Μαρόκο θα μου μείνει αξέχαστη. Όσο για βραδινή διαδκέδαση είχαμε μερικά αξέχαστα πάρτυ, πολύ καλύτερα από παρτυ που έχω δει στην Ευρώπη, δίπλα στην πισίνα κτλ… :) Αλλά αυτό εντάξει, δεν μου έκανε και τη μεγαλύτερη εντύπωση αν και είμαι φανατική των πάρτυ. Στο συντηρητικό και ντροπαλό Μαρόκο η ζωή των εθελοντών ήταν ρομαντική και απλή. Το Μαρόκο θα ζει μέσα μου για το μυστήριο και τη μαγεία του. Και αν και δε θα μπορούσα μάλλον να ζήσω εκεί, η επιστροφή είναι σίγουρη. Για τα παδιά, για τη φύση που λάτρεψα, για τους ανθρώπους πιο πολύ. Για όσα έμαθα και κατάλαβα αλλά πιο πολύ για όσα δεν κατάλαβα…

Στο δια τάυτα τώρα για κάποιον που σκέφτεται να πάει. Γενικά έχω την άποψη ότι ο εθελοντισμός πολλές φορές είναι εκμετάλλευση. Στη συγκεκριμένη επρίπτωση, αν και κάποιες φορές δυσανασχέτησα λίγο, (πχ όταν έπρεπε να πληρώσω τον dj του πάρτυ, που ίσως και να είναι λογικό εδώ που τα λέμε), σε γενικές γραμμές έμεινα πολύ ευχαριστημένη! Αν ταξίδευα μόνη μου σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα να μείνω ένα μήνα και να κάνω τόσα πολλά αξέχαστα πράγματα. Η σχολή μου οργάνωσε μια εκδρομή φέτος στη Νέα Υόρκη για δέκα μέρες και οι περισσότεροι φοιτητές ξόδεψαν περίπου 2000 ευρώ. Μερικοί απο αυτούς, όταν τους είπα για το ταξίδι στο Μαρόκο κλασσικά πήραν το περίεργο ξινισμένο άλιεν ύφος του στυλ, θα σε φάνε τα λοντάρια, θα πεθάνεις από θανατερό κουνούπι, θα σε βιάσουν οι μάυροι και θα σε πουλήσουν σε σκλαβοπάζαρο. Και θα πληρώσεις και απο πάνω! Γιατί δεν ήρθες στη Νέα Υόρκη? Λα σουκράν! Κοινώς, όχι ευχαριστώ στα αραβικά. Ένας μήνας στο Μαρόκο με αξέχαστες εμπειρίες μαζί με τα αεροπορικά, σούμα :850 ευρώ. Και πολύ πιο φθηνά από κάθε ελληνικό νησί. Να πάτε αν γουστάρετε, δε θα πάθετε τίποτα.

Χαιρετώ, καλή εξεταστική! Beslama Mama Africa!

*Παρόλα αυτά, για την πληροφορία, η πόλη έχει το καλύτερο τεχνικοεπιστημονικό πανεπιστήμιο της Αφρικής! Αν και με μεγάλη μου λύπη έμαθα πως, πριν ένα μήνα, αναταραχές μεταξύ φοιτητών για πολιτικούς ή θρησκευτικούς νομίζω λόγους είχαν ως αποτέλεσμα έναν νεκρό και έξι τραυματίες. Η αφρική έχει πολλά πρόσωπα.

**ακόμα κι αν ήμουν χωρίς αποσκευές. Το θαυμαστό αεροδρόμιο της Βαρκελώνης αποφάσισε να κρατήσει τη βαλίτσα μου και έφτασα στην έρημο με μόνο ένα τηλέφωνο ένα διαβατήριο και μερικά λεφτά. μου την έστειλαν μετά απο μια βδομάδα αφού είχα ανακαλύψει το πώς ζούσαν οι βεδουίνοι. :)

Advertisements

3 responses »

  1. φαίνεται ότι πέρασες υπέροχα και χαίρομαι γι αυτο! δέλεαρ μεγάλο ένας μήνας στο Μαρόκο με 850 ευρώ plus εθελοντική εργασία σε σχολεία!!

    να σαι καλά για να κάνεις κι αλλα τέτοια ταξίδια!

  2. ΤΟ ΜΑΡΟΚΟ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΧΩΡΑ, ΤΟ ΞΕΡΩ ΔΙΟΤΙ ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ.ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΡΑΜΠΑΤ ΚΑΙ Η ΦΕΣ .ΤΕΛΩΣ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ ΠΟΥ ΠΗΓΕΣ.ΕΓΩ ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΡΑΜΠΑΤ, ΣΤΗΝ ΦΕΣ,ΣΤΟ ΣΑΛΕΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΖΑΠΜΛΑΝΚΑ.ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΑ!!!

  3. υπάρχει κανείς που να έχει μείνει στο μαρόκο για δουλειά? πρόκειται να μετακομίσουμε σε λίγο με τον άνδρα μου και τον δίχρονο γιο μου και θα ήθελα κάποιες πληροφορίες για την περιοχή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s