Ο κύκλος των χαμένων γονέων

Standard

Οι γονείς μου είναι αρκετά έξυπνοι. Δηλαδή διαθέτουν συνδυαστική σκέψη, είναι καλοί στα μαθηματικά κτλ. Έχουν όμως μηδαμινή (0) συναισθηματική ευφυία. edit δεν εννοώ αυτά που λέει ο Goleman, ούτε ξέρω αν ο όρος είναι ο σωστός. Απλά κάποιες φορές δεν φαίνονται να καταλαβαίνουν το πως νιώθουμε.

Οι γονείς μου έχουν κάνει και κάνουν πάρα πολλά λάθη όπως οι περισσότεροι άνθρωποι και γονείς.*

Συνεχίζει το ποστ:

Μερικές φορές το σχόλιο που μπορεί να κάνουν οι γονείς μου πάνω σε ένα θέμα στο σπίτι την ώρα του φαγητού θα είναι κατά 90 τοις εκατό λάθος. Αλλά λάθος σύμφωνα με ποιον? Εδώ είναι το θέμα.

Ας πούμε ότι λέει ο αδερφός μου ότι θέλει να γίνει ηλεκτρονικός.

Ο πατέρας μπορεί να απαντήσει ότι μια πρόσφατη μελέτη από το τάδε Πανεπιστήμιο έδειξε ότι οι ηλεκτρονικοί θα αντιμετωπίσουν υψηλά επίπεδα ανεργίας μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια.

Αυτό είναι απολύτως σωστό και υπάρχει και η μελέτη για να μας το αποδείξει. Επίσης υπάρχει η εφημερίδα στην οποία δημοσιεύτηκε η μελέτη, ο φοιτητής που την έκανε και ο καθηγητής που τον επέβλεπε, και ο πρύτανης του Πανεπιστημίου κτλ κτλ. Δεν υπάρχει κανένα ψέμα ή παράλογο και μάλιστα μπορεί να είναι και εντός θέματος, αφού το θέμα μας είναι οι ηλεκτρονικοί. Κι όμως, αυτό το σχόλιο για εμένα είναι άστοχο και απόλυτα λάθος. Γιατί εγώ, έχοντας μεγάλη πείρα σε τέτοιου είδους συζητήσεις στην οικογένειά μου, γαμώ την τύχη μου γαμώ συγγνώμη κιόλας, ξέρω ότι η συζήτηση θα εξελιχθεί πάνω στο πως και το πού έγινε αυτή η μελέτη, θα αναλυθούν διεξοδικά οι περιπτώσεις όλων των ηλεκτρονικών θείων, παραθείων και μπατζανάκηδων, το πώς βρήκαν τη δουλειά τους και πώς την έχασαν, το πώς έκλεισε η επιχείρηση τους ή πώς έπιασαν την καλή, το τι φπα έχουν οι ηλεκτρονικοί κτλ κτλ, και μάλιστα ο άμεσα ενδιαφερόμενος θα συμμετέχει στην κουβέντα γιατί δεν θα μπορεί να κάνει και αλλιώς.

Το αποτέλεσμα είναι απλό. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες. Η μία είναι ο ενδιαφερόμενος να μην ξανασκεφτεί τα της ηλεκτρονικής, επειδή, έχοντας τουλάχιστον 150 βαθμούς ΙQ πάνω από τους γονείς του, το πηρε το μήνυμα ότι δε γουστάρουν και μάλιστα γρήγορα. Βέβαια, ποτέ δε θα το πει αυτό, θα πει ότι άλλαξε γνώμη γιατί αυτό το επάγγελμα δεν έχει μέλλον. Τι κι αν του πεις για το θείο που έχτισε δύο βίλλες φτιάχνοντας τηλεοράσεις….

Η άλλη πιθανότητα είναι εκεί που κάθεται ωραία και καλά στο τραπέζι ξαφνικά να βρεθούν σαλατιέρες, πηρουνάκια, πετσετούλες και όλα τα καλούδια στο πάτωμα και να πει ένα ΠΑΡΑΤΗΣΤΕ ΜΕ. (σηκώνομαι και φτιάχνω τσάντα) Θα έρθει η ερώτηση, μα γιατί, τι σου κάναμε?

Διάλογος. (εδώ εγώ δεν μπορώ καθόλου, είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί. το επόμενο δευτερόλεπτο είμαι έξω)

-Τι σου κάναμε?

-Παράτα με.

-Όχι να μας πεις που φταίξαμε. (σημειωτέον δεν είναι δική του δουλειά αυτό)

-Παράτα με.

-Μα γιατί, επειδή θες να σπουδάσεις…

-Τίποτα δε θα σπουδάσω, τίποτα (λάθος, δεν απαντάμε)

-Και τι θα γίνεις? Κλέφτης?

-Παράτα με.

-Μπλα μπλα μπλα.

-Παράτα με.

κτλ κτλ. Μετά θα κάτσει κλεισμένος τρεις ώρες στο δωμάτιο του.

Ξαφνικά θα βγει και έξω και θα γυρίσει με καμιά μπύρα στο σπίτι, πράγμα πολύ στενάχωρο αλλά και πολύ μακριά από την καταστροφή του κόσμου. Και τότε θα έρθει το υπέροχο φινάλε.

-Καλά….. θες να γίνεις και ηλεκτρονικός. Μακκκκααααάρι να γινόσουν ηλεκτρονικός. Αλλά δε νομίζω ότι έχεις καμιά πιθανότητα να γίνεις κάτι. Μάλλον τίποτα δε θα καταφέρεις να γίνεις.

Στην περίπτωση δε που θα γίνει το τίποτα, θα επαληθευθούν οι πανάρχαιες θεωρίες που ειδατε που τα έλεγα εγώ…? Μα εσύ δεν ήθελες να γίνεις ηλεκτρονικός? Θα παθαίνει παράκρουση κάθε φορά που ακούει τη λέξη όπως παθαίνω εγώ με το Πολυτεχνείο, ο αδερφός μου με το τάδε, η αδερφή μου με το τάδε και πάει λέγοντας.

Αυτά δεν έχουν γίνει στην οικογένειά μου. Θα γίνουν σήμερα το βράδυ ή σύντομα που θα πει ο αδερφός μου τι ακριβώς θέλει να γίνει αλλά δεν ξέρω με ποια κατάληξη. Θα γίνουν όμως. Και έγώ παίζω όλα μου τα λεφτά σε αυτό, γιατί, επειδή έχω απηυδίσει, το έριξα στο τζόγο. :P

PS. Σήμερα το πρωί σκέφτηκα και κατάλαβα ότι ίσως να είναι έτσι επειδή οι γονείς μου έχουν λάθος άξονες πάνω στους οποίους κινούνται. Δε δίνουν σημασία στα σημαντικά της ζωής. Και συνέβη και κάτι άλλο. Όπως μισοκοιμόμουν άκουσα την εξής συνομιλία μεταξύ του μικρού μου αδερφού και της μικρής μου αδερφής.

-Ρε πιστεύει ότι έχουμε καλύτερη οικογένεια από τους Simpsons?

-Ε….. όχι βέβαια!

-Γιατί?

-Γιατί αυτοί ρε χαζή έχουν πατέρα τον Homer. Φαντάσου. Όλη την ώρα θα γελάνε.

-Πώ πω ναι! Πάμε να δούμε?

-Πάμε!

Ε…. τι να πω… Αγχώθηκα. :(

*(edit άλλαξα όλη αυτή την παράγραφο που βρισκόταν εκεί για τον εξής λόγο: Ο Γ.Α μου επεσήμανε σήμερα ότι ο θυμός μου με έχει κάνει να μην μπορώ να δω καθαρά και ότι όλο το ποστ είναι άδικο για τους γονείς μου. Δεν ξέρω τι να πιστέψω. Το σωστό, το δίκιο και το άδικο,εμένα μου φαίνονται αντικειμενικά πράγματα στα μεγάλα ζητήματα της ζωής. Τουλάχιστον έτσι μου έμαθαν οι δάσκαλοί μου. Αλλά όπως και να έχει δε θέλω να αδικήσω τους δικούς μου σε καμία περίπτωση. Δεν ξέρω αν θα πρέπει να χαίρομαι ή να ντρέπομαι για αυτή την αλλαγή αλλά αποφάσισα να την κάνω. Επίσης χθες ο Π μου είπε λίγο πριν με αποχαιρετήσει: «Έναν άνθρωπο που έμαθε να σκέφτεται με τον άλφα ή βήτα τρόπο, όπως οι δικοί σου, και δεν είχε την τύχη να βρεθεί κοντά σε πράγματα που θα το έκαναν να αναρωτηθεί αν κάνει σωστά ή όχι, έναν άνθρωπο που επιλέγει να μην ξέρει γιατί μερικές φορές του είναι πολύ δύσκολο να μάθει, αυτόν τον άνθρωπο, ίσως και να μπορούσα να τον συγχωρήσω πιο εύκολα.»)

Advertisements

8 responses »

  1. Χα!
    Είχα καιρό να συναντήσω μια τόσο γλαφυρή ορθολογικά δομημένη περιγραφή ανθρωπίνων σχέσεων… :)

    Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι στις περισσότερες οικογένειες τα πράγματα είναι σε μεγάλο βαθμό έτσι. Νομίζω δηλαδή.
    Και νομίζω επίσης ότι σε αυτό δε φταίνε τόσο οι γονείς που όταν τα παιδιά φτάνουν στην εφηβική ηλικία τα χάνουν και κάνουν συστηματικά τις κατά το δυνατόν περισσότερο λανθασμένες επιλογές, όσο (ακριβώς αντίστροφα) ότι όταν τα παιδιά φτάνουν στην εφηβική ηλικία απλώς αρχίζουν να το συνειδητοποιούν!

    Και επειδή κάπου σε τέτοια φάση είναι και που η προσωπικότητα του παιδιού αρχίζει να προσπαθεί να τρυπήσει το προστατευτικό ταβάνι και συναντάει μια κάποια αντίσταση, το μόνο που μένει είναι να δει κανείς είναι αν θα την τρυπήσει με δύναμη, αν θα στραβώσει, αν θα βρει άλλη διέξοδο από το διπλανό παράθυρο, κλπ….

  2. Ας αφήσουν τον πιτσιρικά να κάνει αυτό που πραγματικά γουστάρει και θέλει. Είναι ό,τι πιο άσχημο και ανήθικο να μη σε στηρίζουν οι ιδιοι οι γονεις σου σε αυτο που πραγματικα θες να κανεις και που σε γεμιζει…. Θελει να γίνει ηλεκτρονικός; Ας γίνει… ο καλός ποτέ δεν χάνεται και επειδή η ζωή είναι μεγάλη πουτάνα δεν ξέρεις ποτέ τί θα σου φέρει…. στηριξτε τον εσεις τα αδερφια τουλαχιστον!!

    σορρυ για την ενταση της γραφης αλλα τα έχω περάσει και ξέρω…

  3. @jason
    δεν είναι κακό να κάνεις λάθη. κακό είναι να εθελοτυφλείς, να μην παραδέχεσαι ότι τα έκανες και να μη μαθαίνεις τίποτα από αυτά. μακάρι να τρυπήσει ο μικρός το ταβάνι μπας και δει τον ήλιο.

    @anypopti
    κι εγώ τα έχω περάσει και ξέρω… γάμησέ τα, άσχημο, ανήθικο και παράλογο. και στην τελική, αυτή η πουτάνα η ζωήμ μόνο για τα ζωάκια ρίχνει μια ζαριά καλή μου φαίνεται, που μόλις μάθουν να τρώνε μόνα τους τα αφήνουν στην ησυχία τους.

    άντε να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. :) εν τω μεταξύ εγώ λόγω των ημερών σκέφτομαι τώρα το πώς σε γνώρισα και σκέφτομαι ότι έκανα μεγάλη μαλακία τότε. όχι που σε γνώρισα φυσικά, το άλλο… ξέρεις… :)

  4. ευτυχώς που έστω και αργοπορημένα κατάλαβες πως ήταν μαλακία εκείνο το άλλο!!! είχα μαλλιάσει η γλωσσα μας! :):):):):):)
    Ασχετο αλλά η Ε. κατεβαινει Κρητη… αναλαμβανει δευτερα δημοτικου απο Πεμπτη…!! 14 ωρες μας χωριζουν με πλοιο… δεν ειναι πολλες, ε??

    σε φιλώ!

  5. ναι δεν κατάλαβες…. μαλακία λέω που δεν ήρθα…!
    ψιλοαυτοκαταστροφικό μου φαίνεται τώρα! αλλά εντάξει… θα επιζήσω (ελπίζω… :) ) χαχαχα, ημουν σιγουρη ότι θα καταλάβαινες το αντίθετο, ο καθένας με τον πόνο του….

    πω πω, ωραία! καλά ρε συ, ακόμα δεν αποφοίτησε!! ούτε ασέπ ούτε τίποτα ε? αχ, μαλακία, μαλακίααααα, άκου που σου λέω, χαχα :)
    εύχομαι να είναι έτοιμη και αισιόδοξη, και να πάνε όλα καλά!! θα επικοινωνήσω και μαζί της ;), φιλάκια!!!

  6. πες τα
    πες τα..
    επικρατεί ένα χάος σε αυτά.
    Πιάσε μαμά-μπαμπά σε καλή στιγμή και πες τα και εκεί, ξέρεις, όχι λογοτεχνικά, πιο αυστηρά. Ένα γερό ταρακούνημα, πάντα κάνει καλό.
    :p

  7. αυτό που λες έγινε σχεδόν τρόπος ζωής σ εμένα. απλά ευτυχώς όχι πολύ αργά κατάλαβα ότι ίσως να μην είμαι ακόμα πολύ καλή στο να μιλάω ακόμα και αυστηρά. γι αυτό άφησα μάλλον για πάντα πίσω μου αυτό το χάος να τα βγάλει πέρα χωρίς εξωτερικές δυνάμεις…. που ξέρεις? ακόμα και το σύμπαν τα κατάφερε έτσι ;)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s