Watch out!

Standard

Ακούστε μια ιστορία. Ντρεπόμουν να την πω μα απ’ την άλλη είναι ωραία ιστορία :) Τα λόγια κουράστηκα πολύ για να τα θυμηθώ και θα τα γράψω χωρίς σχόλια.

Σήμερα τον είδα. Το πρωί. Στην στάση του Πολυτεχνείου. Στεκόταν εκεί κρατώντας ένα τσιγάρο και είχε τα μάτια κλειστά. Ωραίος αλητάκος σκέφτηκα. Θα πρεπε να ταν 20 ή και πιο κάτω και μου θύμισε κάποιον που αγαπούσα. Έμοιαζε σαν να στεκόταν εκεί χίλια χρόνια περιμένοντας κάτι να αλλάξει ή μήπως να ανάψει ξανά το τσιγάρο του που τελείωνε? Τελοσπάντων, πλησίασα και στριμώχτηκα στη στάση

-ΕΕΕΕεεεεεεεε, πρόσεχεεεεε!, φώναξε. Σχεδόν μου έσπασες το πόδι!

-Αααα να σου πω, είπα νευριασμένη, μη φωνάζεις! Λυπάμαι αν σε πάτησα.

-Μπα, όχι, δε λυπάσαι.

-Ορίστε?

-Λέω, δε λυπάσαι. Αντιθέτως σκέφτεσαι… αχ τον καημένο άσχημο νεαρό, νομίζει ότι είναι κάποιος, εγώ έχω τόσα να κάνω σήμερα και αυτός φωνάζει σαν ένας ηλίθιος…

-Όχι, δε σκέφτηκα αυτό. Αλλά σίγουρα έχω τα δικά μου προβλήματα, δεν είχα καμιά όρεξη να σκεφτώ εσένα.

-Ναι, αλλά με σκεφτόσουν.

-Τι???

-Με σκεφτόσουν από την πρώτη στιγμή που με είδες αφού έστριψες στη γωνία.

-Τι?!?!?!?!?!?! Όχι, φυσικά και όχι!!!!

-Σκέφτηκες ότι ίσως και να ήθελες να περάσεις ένα βράδυ μαζί μου αν δεν ήμουν ένας άγνωστος με χάλια κούρεμα.

-Ααααααα, λοιπόν, ως εδώ!! Ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτό!!!!

-Αλήθεια?? :)

-Nαι, αλήθεια!

-Δηλαδή, πόσο αλήθεια?

-Άσε με ήσυχη, δε θέλω να μιλήσω!

-Όχι, δε σε αφήνω ήσυχη. ΑΛΗΘΕΙΑ?

-Ε? Τι αλήθεια?

-Δεν το σκέφτηκες?

-Όχι.

-Ναι, αλλά δεν με κοιτάς στα μάτια…

-Και?

-Κοίτα με στα μάτια!

-Οκ… ΑΛΗΘΕΙΑ!

-Αλήθεια τι? :) (μπήκε γκολ)

-Αλήθεια, ΔΕΝ το σκέφτηκα.

-Και τότε τι είναι αυτό?

Έβαλε το χέρι του πάνω στην μπλούζα μου και κατάλαβα ότι είχα 4.573 σφυγμούς το λεπτό. Σκατά, σκέφτηκα.

-Ποιο αυτό?

-Αυτό.

-Εντάξει, ίσως…

-Ίσως τι?

-Ίσως να σκέφτηκα ότι κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες θα μπορούσα να περάσω λίγο χρόνο μαζί σου αν δεν ήσουν άσχημος και παράξενος και είχαμε την τύχη να συναντηθούμε σε ένα πιο ευχάριστο περιβάλλον…

-Λοιπόν κορίτσι, σσσσσσ…..

-Τι σσσσσ?

-Τώρα…

-Τι τώρα?

-Νομίζω ότι τώρα θα μπορούσαμε να πιούμε εκείνον τον καφέ.

-Ποιον καφέ?

Τον καφέ που ήθελα να πιω μαζί σου από την πρώτη στιγμή που σε είδα αφού έστριψες στη γωνία.

Ε? ΤΟΜΠΟΛΑ.

Μαντέψτε ποιος πλήρωσε τους καφέδες :) Γενικά ψαρώνω πολύ εύκολα. Αλλά σκέφτομαι από το πρωί ότι υπάρχουν άνθρωποι που σπουδάζουν 20 χρόνια στα πανεπιστήμια ψυχολογίας για να μάθουν να σε υπνωτίζουν κι αυτός ο μικρός έπαιζε την ύπνωση στα δάχτυλα.

Πραγματικά ήταν αυτό που αποκαλούμε αλήτη. Αλλά……. ήταν ένας αλήτης με στυλ ;)

Advertisements

11 responses »

  1. @tzo
    σουτ εσύ!

    @SozE
    κλασσικά εικονογραφημένα… και ντόπια :)

    @penny
    σιγά ρε Π, τώρα φοβήθηκα. μυγιάγγιχτo αυτί :) και κόψε τις πολλές διαφημίσεις :P

  2. xaxaxaxaxa!!

    mia xara se vriskw!
    kai giati parakalw na se piasoun oi ntropes?
    einai oti pio oraio, prwtotupo, neaniko kai akrws xioumoristiko exw »akousei» ton teleutaio kairo!!!

    na pernas omorfa kai na thimasai pos oi… alites exoun kardia mikrou paidiou!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s