Ούτε εμάς μας φτάνει ο χρόνος

Standard

Προσωπικά, κύριοι υπουργοί, ξευπουργοί, καρεκλάδες του μπουρδέλου που μας λέτε βουλή, επιχειρηματίες που δεν ξέρετε τι έχετε και δεν έχετε, οδηγοί τζιπ -τύφλα να χει το τεθωρακισμένο-, κινητάδες τελευταίας τεχνολογίας, κολλημένοι με τον κώλο στον καναπέ του τρέντυ μαγαζιού σας, δημοσιογράφοι της ψευτιάς και του ξεπουλήματος, όλοι εσείς που μυξοκλαίτε εκεί έξω που σας σπάσαν τη βιτρίνα και σας κάψαν τα σουτιέν που καμαρώνανε από μέσα, θα σας πω για μένα. Ούτε πέτρα έχω πετάξει τόσες μέρες όυτε μολότωφ. Γιατί δε φτάνει το χέρι μου. Αν έφτανε κι αν ήμουν δυνατή πολύ θα το ήθελα. Να γκρεμίσω τα παλάτια της αγοράς σας, εκεί που δουλεύει η πωλήτρια που τώρα κλαίει για τη δουλειά της, 3 ευρώ την ώρα και χωρίς ΙΚΑ.

Αλλά έχω και άσθμα. Αυτό το θυμάμαι πολύ καλά εδώ και τρεις μέρες. Από τη μέρα που κατάλαβα ότι καλό είναι να μην έχω όνειρα και να μην μιλάω για τα στραβά που φορτώνετε σ’εμένα, τον πατέρα και τη μάνα μου. Γιατί μπορεί μια μέρα, μια σφαίρα που κατευθυνόταν στα πράσινα παπούτσια μου να εξοστρακιστεί σε μια ζαρντινιέρα και να με βρει κατευθείαν στην καρδιά. Ύστερα, όλοι σας, υποκριτές του κώλου θα κλαίτε όπως κάνετε τώρα, με δάκρυα κροκοδείλια, μέχρι να ξεχαστείτε, να πείτε »τον καυμένο τον Αλέξη, γιατί να μπλέξει» και να γυρίσετε στα κόκκινα λαμπάκια σας και στις βασιλόπιτες, αυτή τη βασιλόπιτα που τη μισή την πετάς γιατί έχεις αγοράσει δυο τρεις, μαγαζάτορα της Ερμού.

Έχω άσθμα και το μαλακισμένο χημικό που ρίχνουν οι προστάτες σας με έχει γαμήσει. Το λένε δακρυγόνο αλλά μέχρι και εγώ ξέρω πως δεν είναι. Μπορεί να μας βλέπουν σαν ποντίκια και να έβγαλαν το ψεκαστήρι. Σου λένε, αφού φάγαμε έναν, ας φάμε κι άλλους. Χημικά, ξύλο σε ανήλικους, συλλήψεις, σφαίρες και σηκωμένα όπλα ακόμα και τώρα μπροστά στα μούτρα μας. Αν αυτός είναι ο κόσμος που σας καταστρέφουν και που εσείς ετοιμάζατε να μου δώσετε, δεν τον θέλω, πάρτε τον πίσω. Φτύνω σε σας και στη ζελατίνα με την οποία τυλίξατε τα σκατά που μου προσφέρετε.

Ανοίγω την τηλεόρασή σας, αυτό το κουτί μέσα στο οποίο παραχώνετε τα μυαλά των πολλών, και ακούω τόσα ψέμματα, τόσες μαλακίες. Οι κουκουλοφόροι είναι βίαιοι τραμπούκοι που κλέβουν και λεηλατούν. Ρε ηλίθιε λαέ, μαλάκα πουλημένε δημοσιογράφε, που έγλειψες κώλους για να φτάσεις να πάρεις μικρόφωνο, ξέρεις τι είναι λεηλασία και κλοπή? Κάθε μέρα σου τα μαζέυουν, κάθε μέρα σου αδειάζουν τις τσέπες και δε λες τίποτα. Έχω δει πολλούς τραμπούκους με γραβάτα και μερσεντές. Ο μεγαλομαγαζάτορας που πέταξε τους γονείς μου στο δρόμο έγινε τώρα το άτυχο θύμα των κουκουλοφόρων και της τυφλής βίας. Τυφλός είσαι εσύ λαέ. Εσύ που σε νοιάζει πιο πολύ η περιουσία σου από τη ζωή σου. Γιατί ακόμα κι εσύ, ο πολτοποιημένος μαζικός εγκέφαλος, κάπου έχεις καταλάβει ότι η ζωή σου είναι για τα σκουπίδια. Αλλά των παιδιών σου δεν είναι.

Για το παιδί σου και για τον κάθε άτυχο που συναντήθηκε ποτέ με μπάτσο βρισκόμαστε στους δρόμους. Κουκουλοφόροι και ξεσκέπαστοι, μικροί και μεγάλοι, είμαστε όλοι στους δρόμους. Εσύ κάθεσαι και κοιτάς, κλαις για τις ξένες περιουσίες που κάηκαν, μόνο και μόνο για να δικαιολογήσεις την απάθειά σου, το πόσο έχεις πουληθεί και πόσο κάτω έχεις φτάσει. Ή θα είσαι κανένας μικρός μαγαζάτορας που αντί να πας να τα ζητήσεις από αυτούς που σου χρωστάνε, χρόνια τώρα, ζητάς την προστασία των δολοφόνων. Να σου τη δώσουν την προστασία ρε. Να σε γαμήσουν μια για πάντα στους φόρους όπως κάνουν, να σε εκμηδενίσουν, να σου γεμίσουν το κεφάλι με σκατά και μια μέρα που εσύ ακόμα θα τους προσκυνάς, θα βρεις το παιδί σου στο χώμα. Ένα θα είναι αλλά μπορεί να είναι το δικό σου. Τότε θα φωνάζεις μαλάκα αλλά θα είναι αργά.

Σήμερα μου είπαν οι γονείς μου πως αναβάλατε την απόφαση για τους υπανθρώπους που κόντεψαν να σκοτώσουν φοιτητή με τη βοήθεια γλάστρας γιατί όπως είπατε δεν σας έφτανε ο χρόνος. Λοιπόν, ΟΥΤΕ ΕΜΑΣ ΜΑΣ ΦΤΑΝΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ. Δε θέλουμε χρόνο για να σκεφτούμε. Τόσο καιρό σκεφτόμασταν και δε μιλάγαμε, ακούγαμε τις προπαγάνδες σας, τα παραμύθια σας, τις δικαιολογίες απόλυσης, τις πολιτικές σας ψευτιές και τις μαλακισμένες διαφημίσεις σας. Τώρα σκασμός. Τώρα θα μιλήσουμε εμείς κι εσείς θα ακούσετε.

Ε. ετών 14 για να ξέρετε. Θέλω να γίνω συγγραφέας. Αυτό το έγραψα γιατί θέλω να αρχίσω να φτιάχνω υλικό. Δεν ισχύει βλέπεις αυτό που μου λέγανε, η ζωή είναι μπροστά σου. Σε δυο χρόνια θα είμαι ίσα με τον Αλέξη. Αν συναντήσω τότε κανέναν από τους προστάτες σου πουλημένε λαέ, να χεις κάτι εσύ για να διαβάζεις.

*το κείμενο γράφτηκε από την Ε. και εμένα -για κάποια σημεία σύνταξης- αλλά ήταν και είναι πιο πολύ δικό της, οι ιδέες της όπως τις σκεφτόταν

Advertisements

6 responses »

  1. Έχω ένα κοριτσάκι 6 ετών, και θλίβομαι, γιατί θα μπορούσε η σφαίρα, ακολουθώντας μια «τρελλή¨πορεία, διαμέσου της πανταχού παρούσας «κακιάς στιγμής» να την πετύχει και αυτήν. Βουρκώνω βλέποντας τον ανείπωτο πόνο της μάνας και του πατέρα, της κάθε μάνας και του κάθε πατέρα που χάνουν το παιδί τους, θυσία στους βωμούς της εποχής μας.

    Θα μάθω το κοριτσάκι μου να είναι πάντα εκεί, χωρίς κουκούλα, με ένα χαμόγελο και ένα λουλούδι στα χέρια. Τουλάχιστον έτσι θα λέω ότι δεν την έκανα πρόβατο.

  2. χωρίς κουκούλα, με ένα χαμόγελο και ένα λουλούδι. ας ήταν έτσι όλοι. αλλά έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζονται τα παιδιά στις πορείες και στους δρόμους. εμείς χρειαζόμαστε.

  3. και για να μην ξεχνιόμαστε, οι κουκουλοφόροι είναι απέναντί μας, φορώντας τα «νόμιμα» κράνη τους και κραδαίνοντας «νόμιμα» τα γκλομπ τους απέναντι σ’ αυτούς που τους παίρνει, όπως στα παιδιά χθες. Γιατί απέναντι στους άλλους κουκουλοφ(λ)όρους κάνουν τις κότες…

  4. εγώ δε θα έβαζα το (λ) coby. εκεί έξω γίνεται πόλεμος και κάποιος πρέπει να τον κάνει. τα κράνη και τα γκλομπ στρέφονται εναντίον του μόνου ελεύθερου κόσμου που δε φοβάται και που βγαίνει στους δρόμους όπως χθες οι μαθητές. θέλουν να στείλουν και αυτούς στα σπίτια τους να κλαίγονται μπροστά στην τηλεόραση τους. φυσικά τους είναι πολύ εύκολο να πετάνε τα δακρυγόνα τους σε μαθητές και συνταξιούχους. η τακτική της αστυνομίας είναι ξεκάθαρη και την βλέπουμε πολύ καλά.

  5. Παράθεμα: γιατί; … « Μαμά…ετών 37..!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s