Monthly Archives: Ιανουαρίου 2009

Σχέδιο logicomix, part 1

Standard

Όταν βοηθάς παιδιά στην ευρύτερη γειτονιά σου (η οποία δεν είναι και μεγάλη) στα μαθήματα, έστω και ενίοτε χωρίς αμοιβή, δηλαδή μπαίνεις στα μαθήματα τους αν σε χρειαστούν, στα σπίτια τους και τελικά στις ζωές τους, ενώ αυτό το κάνεις με ζήλο και για αρκετο καιρό, ή αλλιώς το κάνεις για την κ_ _ _ _ σου, μπορείς να καταλάβεις κάποια πράγματα τα οποία είναι πολύ μικρά και λεπτομερή και δεν γίνονται γενικά εύκολα αντιληπτά. Ένα από αυτά είναι το πόσο άσχετο είναια αυτό που πραγματικά συμβαίνει σε κάποιον που διαβάζει με αυτό που ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του νομίζει ότι συμβαίνει. Έδωσα σε πέντε παιδιά της ευρύτερης γειτονιάς μου, που τα έxω συναντήσει, άλλα συστηματικά και άλλα όχι, για μελέτη και γνωρίζονται, το σχέδιο lοgicomix το οποίο θα παρουσιαστεί σε δυο βδομάδες :) Αν παρουσιαστεί θα γράψω και το part 2. Όλα είναι με τη βοήθεια της καθηγήτριας Ε. Τη μελέτη παρακάτω για τις δυνάμεις την είχα ηχογραφήσει με το ίδιο θέμα και για τους πέντε σαν background story (δεν είναι ολόκληροι οι διάλογοι).

Περίπτωση 1

Δυνατός έφηβος ετών 14, τάξη δευτέρα γυμνασίου. Kοντά καστανόξανθα μαλλιά, πολύ ψηλός και γυμνασμένος, την ώρα της μελέτης φοράει σορτσάκι και αθλητικές κάλτσες μέχρι το γόνατο, πίνει lucozade, είναι άριστος στην κολύμβηση και το μπάσκετ, του αρέσει ο μοντελισμός, το stratego, οι προσομοιώσεις πτήσης, τα περιοδικά ιστορίας και η φυσική! Ο μέσος όρος του είναι κάτι μεταξύ 19,5 και 20 και δεν έχει γράψει μαθηματικά και φυσική κάτω από 20 τα τελευταία δύο χρόνια.

Φ. Όταν ένα κουτί βρίσκεται πάνω σε ένα γραφείο δέχεται μια δύναμη προς τα κάτω Β, που είναι το βάρος του, και μια δύναμη που του ασκείται από την επιφάνεια του γραφείου προς τα πάνω Fn. Το κουτί είναι ακίνητο, άρα ισορροπεί. Άρα η συνολική δύναμη είναι 0. Δηλαδή Fn-B=0, Fn=B.

M. Λογικό.

Φ.Αν το κουτί το ακουμπήσουμε πάνω σε ένα χαρτί το οποίο είναι κρεμασμένο από τις τέσσερεις γωνίες του από το ταβάνι (σχήμα) τι θα γίνει?

Μ. Θα έπεφτε. Β>Fn. Το κουτί θα πάει πάντα προς τα εκεί που είναι η μεγαλύτερη δύναμη.

Φ. Αυτό που είπες για τη δύναμη είναι σωστό.  Αυτό το κόμιξ λέγεται logicomix. Προσπάθησε να το διαβάσεις μέσα σε μία βδομάδα και μετά θα έχεις άλλη μια βδομάδα για να συνεργαστείς με την Β, την Λ, τον Α και την Ρ για να μου το παρουσιάσετε. Αν θες.

Μ. Μπορω να το διαβάσω πιο γρήγορα.

Φ.Δε χρειάζεται.

Περίπτωση 2

Έφηβη δευτέρα γυμνασίου, πολύ ώριμη και συζητήσιμη, με μεγάλες δυσκολίες σε μαθηματικά και φυσική. Φιλοσοφία απόλυτα emo, πολύ καλές ικανότητες σε χτένισμα, βάψιμο μαλλιών, νυχιών, συνδυασμός ρούχων. Της αρέσει να ακούει μουσική, να γράφει στίχους και να τραγουδάει, να πηγαίνει βόλτες και να φοράει ωραία ρούχα. Στη μελέτη προσπαθεί πολύ να καταλάβει αλλά δεν ξεχνάει ποτέ ότι δε θα τα καταφέρει. Αποτέλεσμα κούραση και βαρεμάρα, ύπνος πάνω στο γραφείο και συνεχής επαφή με το κινητό και την ώρα. Ο βαθμός της κυμαίνεται μεταξύ 7 και και 10 και υπάρχει πάντα  ο κίνδυνος επανάληψης της τάξης.

Φ. Όταν ένα κουτί βρίσκεται πάνω σε ένα γραφείο δέχεται μια δύναμη προς τα κάτω Β, που είναι το βάρος του, και μια δύναμη που του ασκείται από την επιφάνεια του γραφείου προς τα πάνω Fn. Το κουτί είναι ακίνητο, άρα ισορροπεί. Άρα η συνολική δύναμη είναι 0. Δηλαδή Fn-B=0, Fn=B.

Β. Με φώτισες.

Σχήμα. Ξανά. Άλλο σχήμα. Ξανά. Ξανά. ξανά. Ξανά.

Β. Δηλαδή το Β είναι ίσο με το Fn. Οπότε αλληλοεξουδετερώνονται. Ενώ αν ήταν μεγαλύτερο το Β θα νικούσε και θα πήγαινε προς τα κάτω.

Φ. Σωστά.

Β. Και αν ήταν μεγαλύτερο το Fn θα πήγαινε προς τα πάνω.

Φ. Χμ… Ναι…

Β. Γιατί υπάρχει και η μπάλα.

Φ. ????? Ναι!!

Β. Ωραία, το διαλάμε τώρα γιατί έχω να κάνω και ισιωτική? Τα μισώ τα μαθηματικά και τη φυσική, δεν έχουν καμία μα καμία χρησιμότητα!

Φ. Δε με πείθεις όταν το λες.  Αυτό το κόμιξ λέγεται logicomix. Προσπάθησε να το διαβάσεις μέσα σε μία βδομάδα και μετά θα έχεις άλλη μια βδομάδα για να συνεργαστείς με τον Μ, την Λ, τον Α και την Ρ για να μου το παρουσιάσετε. Αν θες.

Β. Κι άλλη εργασία γαμώτο? Και αυτοί δεν είναι της παρέας μου.

Φ. Αν θες παιδάκι μου, έτσι το κάνουμε.

Β.Καλά. Εν τω μεταξύ το γραφείο πώς γίνεται να ασκεί δύναμη στο κουτί ίση με το βάρος του και στο στυλό ίση με το βάρος του και στη γόμα το ίδιο? Πρέπει να υπάρχει κάποια πατέντα πίσω από αυτό. Τι μαλακίες!!!

Φ. …. θα το συζητήσουμε την Δευτέρα.

Β. Τη δευτέρα μην έρθεις. Θα βγω. Πρέπει να διαβάσω κι αυτό το Asterix πoυ μου δωσες. Ωχουουουου!

(τι γίνεται εδώ ρε π… μου?)

Περίπτωση 3

Μαθήτρια τρίτης γυμνασίου, πιο άριστη μαθήτρια από όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, προς θεωρητική κατεύθυνση. Πανέξυπνη, πανέμορφη, σεμνή και ντροπαλή, της αρέσει να διαβάζει μυθιστορήματα για μεγάλους, με έρωτες και ίντριγκες, να ισιώνει τα μαλλιά της, να αγοράζει ωραία ρούχα, να ακούει Πέγκυ Ζήνα και να πηγαίνει στο σχολείο τέλεια μα τέλεια μα τέλεια προετοιμασμένη. Στη μελέτη που γίνεται σπάνια απλά και μόνο για να πω πόσο τέλεια είναι προετοιμασμένη έχει 6ο διαφορετικά στυλό σε μια πεντακάθαρη κασετίνα. Ο βαθμός της κυμαίνεται μεταξύ 20 και 20 και θα κυμαίνεται εκεί για πάντα.

Λ. Θα μας βάλει δυνάμεις στο διαγώνισμα.

Φ. Ωραία. Μπλα, μπλα, μπλα, μπλα… Όταν ένα κουτί βρίσκεται πάνω σε ένα γραφείο δέχεται μια δύναμη προς τα κάτω Β, που είναι το βάρος του, και μια δύναμη που του ασκείται από την επιφάνεια του γραφείου προς τα πάνω Fn. Το κουτί είναι ακίνητο, άρα ισορροπεί. Άρα η συνολική δύναμη είναι 0. Δηλαδή Fn-B=0, Fn=B.

Λ. (Σιωπή.) Τα σημείωσα όλα.

Φ. Διάβασε τα από μέσα σου.

Λ. Τα διαβάζει.

Φ. Λύσε αυτήν την άσκηση. (πανδύσκολη και πολύπλοκη)

Λ. Την έλυσα. (τέλεια σχεδιασμένη και αναλυμένη σε ένα εκκατομμύριο κομματάκια)

Φ.Αν το προηγούμενο κουτί το ακουμπήσουμε πάνω σε ένα χαρτί το οποίο είναι κρεμασμένο από τις τέσσερεις γωνίες του από το ταβάνι (σχήμα) τι θα γίνει?

Λ. Ε, το χαρτί δε θα ασκήσει τόση δύναμη. Θα πέσει. Αλλά θες να το έχω για άσκηση με κάποια δεδομένα για να μπορώ να το σκεφτώ λιγάκι και να το λύσω?

Φ. Θα δούμε.  Προς το παρόν, αυτό το κόμιξ λέγεται logicomix. Προσπάθησε να το διαβάσεις μέσα σε μία βδομάδα και μετά θα έχεις άλλη μια βδομάδα για να συνεργαστείς με την Β, τον Μ, τον Α και την Ρ για να μου το παρουσιάσετε. Αν θες.

Λ. Οκ. Αν και ντρέπομαι.

Λ. Μην ντρέπεσαι.

Περίπτωση 4

Ένας ψηλός, πολύ δυνατος έφηβος 16 χρονών,τρίτη γυμνασίου μετά από τρεις φορές στην πρώτη και μία στη δευτέρα. Στη μελέτη γράφει πάντα με μολύβι, δεν έχει τετράδιο, λύνει τις εξισώσεις στο μυαλό του και δεν καταλαβαίνω πως τις έλυσε, του αρέσει το τσιγάρο, το ραδιόφωνο, τα αμάξια και τα μηχανάκια. Πάει νυχτερινό σχολείο, το πρωί δουλεύει σε ένα ξυλουργείο και το βράδυ ΠΣΚ σε μια ταβέρνα, ενώ θεωρεί ότι το χασίς είναι χάσιμο χρόνου. Ο βαθμός του σε μαθηματικά και φυσική κυμαίνεται μεταξύ του 3 και του 7 ενώ τώρα πήρε το πρώτο του 10.

Φ. Όταν ένα κουτί βρίσκεται πάνω σε ένα γραφείο δέχεται μια δύναμη προς τα κάτω Β, που είναι το βάρος του, και μια δύναμη που του ασκείται από την επιφάνεια του γραφείου προς τα πάνω Fn. Το κουτί είναι ακίνητο, άρα ισορροπεί. Άρα η συνολική δύναμη είναι 0. Δηλαδή Fn-B=0, Fn=B.

Α. Δεν κατάλαβα Χριστό με αυτά τα Β.

Φ. Παιδί μου, το κουτί το τραβάει το βάρος προς τα κάτω. Γιατί δεν πέφτει?

Α. Αφού είναι πάνω στο γραφείο γαμώ την τρέλα μου, πώς να πέσει? Θα μας κάνεις να ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε ρε Φ?

Φ. Ε αυτό σου λέω κι εγώ. Δεν πέφτει επειδή το συγκρατεί το γραφείο.

Α. Σώπααααααα.

Φ.Το γραφείο που συγκρατεί το κουτί είναι σαν να του ασκεί μια δύναμη προς τα πάνω. δεν είναι έτσι?

Α. Φιλολογικά ναι. Ε ρε που μπλέξαμε.

Φ. Ε αυτή η δύναμη προς τα πάνω είναι ίση με το βάρος και ισορροπεί το κουτί. Δεν πάει ούτε πάνω ούτε κάτω. Το Β που είναι το βάρος προς τα κάτω είναι ίσο με το Fn προς τα πάνω.

Α. Πώς τα λες έτσι, δηλαδή, εντάξει.. Καλά το κατάλαβα.

Φ. Λύσε άσκηση.

Α. (τη λύνει)

Φ.Αν το κουτί το ακουμπήσουμε πάνω σε ένα χαρτί το οποίο είναι κρεμασμένο από τις τέσσερεις γωνίες του από το ταβάνι (σχήμα) τι θα γίνει?

Α. Καλά, ξέφυγες. Της π…. θα γίνει. Τι θα γίνει? Θα μείνει εκεί?

Φ. Δεν ξέρω, ρωτάω. Σκέψου το και βλεπουμε.

Α. Πάντως, τώρα που το λες, είδα που σηκώνανε με κάτι δίχτυα κάτι ναυάγια, αυτό να δεις, μετρουσε.

Φ. Με γερανό?

Α. Ναι!

Φ. Καλά, αυτό το κόμιξ λέγεται logicomix. Προσπάθησε να το διαβάσεις μέσα σε μία βδομάδα και μετά θα έχεις άλλη μια βδομάδα για να συνεργαστείς με τον Μ, την Λ, την Β και την Ρ για να μου το παρουσιάσετε. Αν θες.

Α. Ρε μου κάνει πλάκα ρε, δεν παίζει. ΚΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΕΓΩ ΚΟΜΙΚ? Εγώ ούτε να χέσω δεν προλαβαίνω.

Φ. Καλά, αν είναι να πάθεις και κολικό άστο :D

Α. Ρε άντε δίνε του :D Θα το διαβάσω, μη σου χαλάσει και η ζαχαρένια.

Περίπτωση 5

Σουρρεαλισμός. Ερευνήτρια, εξερευνήτρια και εφευρέτης ετών 15, τρίτη γυμνασίου. Χόμπυ: μαθήτρια. Πάρεργο: σχολείο. Φοράει γυαλιά, δεν έχω προσέξει ποτέ τα ρούχα της, της αρέσει το Νational Geographic, το Νational Geographic, το Νational Geographic, το κάπνισμα, τα βιβλία με επιστημονικές ιστορίες, τα περιοδικά φυσικομαθηματικών. Σνομπάρει οποιοδήποτε βιβλίο ερωτικής ιστορίας, εκτός κι αν εχει τόσες ανατροπές που να καταντάει halting problem, και έχει ένα μικρό έργαστήριο στο δωμάτιο της με εφευρέσεις αμφιβόλου ποιότητας αλλά σημειώσεις καθόλου αμφιβόλου ποιότητας σε διάφορα χαρτάκια πεταμένα εδώ και εκεί.

Στη μελέτη δε γίνεται καθόλου μελέτη αλλά μια διαρκής δική μου προσπαθεια να αποδείξω ότι η φυσική και τα μαθηματικά του σχολείου είναι όντως υποσύνολο των ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ και της ΦΥΣΙΚΗΣ. Αυτό οι γονείς δεν το ξέρουν, πιστεύουν ότι αυτό το δίωρο του μήνα προσπαθώ να τη βάλω στον ίσιο δρόμο για να πετύχει στο πανεπιστήμιο. Δεν εχει τετράδιο, δεν πηγαίνει έτοιμη στο σχολείο και δεν θέλει να πάει σε άλλο σχολείο. Βαθμός γραπτών σταθερά στο 17-18 διότι βαριέται να γράψει τα απαιτούμενα και ο καθηγητής βαριέται να σκεφτεί τα απαιτούμενα. Γενικός βαθμός σχολείου μεταξύ 13 και 15.

Φ. Όταν ένα κουτί βρίσκεται πάνω σε ένα γραφείο δέχεται μια δύναμη προς τα κάτω Β, που είναι το βάρος του, και μια δύναμη που του ασκείται από την επιφάνεια του γραφείου προς τα πάνω Fn. Το κουτί είναι ακίνητο, άρα ισορροπεί. Άρα η συνολική δύναμη είναι 0. Δηλαδή Fn-B=0, Fn=B. Αυτά τα ξέρεις.

Ρ. Είναι οι ρίζες, δεν μπορώ να το λύσω και είναι χρήσιμο. …. Οκ…. ναι τα ξέρω, θα γράψω καλά.

Φ. Καλό είναι να γράψεις και τις δικαιολογήσεις και να το αναλύσεις.

Ρ. Το ξέρω.

Φ. Οκ.

Ρ. Πρέπει να λύσουμε ασκήσεις?

Φ. Τι θες?

Ρ. Να λύσουμε. Απλά κάτι ήθελα…, αλλά δεν πειραζει. Αχ, δεν καταλαβαίνεις.

Φ. Λέω να λύσουμε μια άσκηση με ρίζες.

Ρ. (παίρνει ανάσα) Δεν μπορώ, δεν μπορώ, είναι αυτή η άσκηση, αυτή εδώ, καταλαβαίνεις? Τη βρήκα εδώ, αυτό το περιοδικό έχει τα χάλια του, δεν μπορώ να τη λύσω, δεν γίνεται να τη λύσω, κοίτα τις ρίζες, κοίτα, είναι αδύνατον!

Φ. (έχω ζαλιστεί και 1ον δεν μπορώ να καταλάβω πώς λύνεται αμέσως και 2ον δεν θέλω να τη λύσω γιατί μπορεί να μην μπορέσω αμέσως) Φαίνεται όντως δύσκολη (προσπαθώ να κερδίσω χρόνο).

Ρ. Ναι, πήγα αυτή τη ρίζα εδώ, και έκανα αυτό και καταντάω εδώ. Και.

Φ. (φωτίστηκα ξαφνικά και ένιωσα ξανά η πανίσχυρη ξερόλας) Δεν είναι ότι δεν μπορείς να τη λύσεις. Είναι ότι δεν ξέρεις ακόμα. (νιώθω περήφανη που είδα που είναι το πρόβλημα!!)

Ρ.Δεν είναι θέμα μιγαδικών. Είναι θέμα μεθοδολογίας. Δεν μπορώ καν να φτάσω στο σημείο όπου δε θα ξέρω πια πραγματικα τι να κάνω! (πατάτα ξερόλας είμαι)

Έκατσα, τη λύσαμε και ύστερα είπα

Φ.Απλά πληροφοριακά, αν το κουτί το ακουμπήσουμε πάνω σε ένα χαρτί το οποίο είναι κρεμασμένο από τις τέσσερεις γωνίες του από το ταβάνι (σχήμα) τι θα γίνει?

Ρ. Τι χαρτί είναι αυτό και με τι και πως κρέμεται?

Φ. (αναστεναγμός γέλιου) Καλά, αυτό το κόμιξ λέγεται logicomix. Προσπάθησε να το διαβάσεις μέσα σε μία βδομάδα και μετά θα έχεις άλλη μια βδομάδα για να συνεργαστείς με τον Μ, την Λ, την Β και τον Α για να μου το παρουσιάσετε. Αν θες.

Ρ. Ξέρω πως λέγεται. Και προτιμώ να διαβάσω αυτό που έχω ήδη γιατί το έχω σημειώσει καλύτερα. :) Ακούγεται καλή φάση. Μόνο Φ…

Φ. Τι?

Ρ. Με τον Μ. Τα σπάσαμε. Aπλα πληροφοριακά :)

Φ. Ε? … Καλά, άν θες, συμμετέχεις.

Φεύγοντας, είπα στη μητέρα πως δε θα ξαναπάω επί αμοιβή ακόμα κι αν είναι 10 ευρώ το μήνα.

Θα δούμε αν θα διαβάσουν το εγχείρημα του Δοξιάδη και Παπαδημητρίου. Aν και ίσως μικροί. Iσως πάλι και όχι :)

Σήμερα σε τι γιατρό θα πάμε?

Standard

funky-butt1

Σίγουρα όλοι όσοι διαβάζετε τώρα τούτη τη γραμμή θα έχετε βρεθεί κάποτε στην ανάγκη να επισκεφτείτε ένα γιατρό όπως και εγώ.  Αν όχι τότε είστε τυχεροί και μπράβο σας. Δε χρειάζεται να διαβάσετε παρακάτω. Οι περισσότεροι όμως έχουμε πάει στο γιατρό και όχι λίγες φορές . Κι εσείς όπως κι εγώ έχετε κάνει με την ίδια σειρά τα εξής: έχετε τηλεφωνήσει στο γιατρό, έχετε κλείσει ραντεβού για τον επόμενο μήνα, έχετε οδηγήσει όλη την Κηφισίας για να φτάσετε, έχετε χτυπήσει το κουδούνι, έχετε στριμωχτεί στο υπερβολικά μικρό ασανσέρ,  έχετε καθίσει στο δερμάτινο καναπέ εισπνέοντας αυτήν την μυρωδιά καθαριότητας, έχετε διαβάσει το κατατσαλακωμένο Cosmopolitan Μάιος 2006, έχετε ακουμπήσει τα χέρια σας στο τζάμι του γραφείου του γιατρού, έχετε εξετασθεί για δέκα λεπτά, έχετε πληρώσει 100 ευρώ, έχετε δώσει χειραψία και έχετε φύγει.

Αλλά, σας έχει τύχει ποτέ ενώ βγαίνετε από την πόρτα ενός ιατρείου να νιώθετε ακόμα πιο μόνοι, απελπισμένοι και γεμάτοι απορία απ’ ότι όταν μπαίνατε? Αν όχι τότε ίσως έχετε νιώσει ότι αυτά που σας έλεγε ο γιατρός καθώς καθόσασταν στην καρέκλα του εξεταζόμενου ήταν ακαταλαβίστικα, συγκεχυμένα και ασαφώς επικίνδυνα. Κι αν πάλι ούτε αυτό σας έχει συμβεί τότε απομένει μια πιθανότητα να έχετε ζήσει το παράξενο συναίσθημα του να γνωρίζετε εσείς καλύτερα τι σας συμβαίνει από το γιατρό σας κι ας μην έχετε πατήσει ποτέ το πόδι σας στην Ιατρική σχολή. Δεν ξέρω για σας, εγώ πάντως μπορώ με κάποιον περίεργο τρόπο να καταλάβω αν αυτό που ταλαιπωρεί το λαιμό και τη μύτη μου είναι κρύωμα ή ίωση, αν τόσα γραμμάρια φαρμάκου φτάνουν ή είναι πολλά κι αν ο αστραγαλός μου με πονάει επειδή τον στραμπούληξα ή επειδή έχω θυμώσει τόσο πολύ που μετά το συκώτι μου αποφάσισε να πρηστεί εκείνος.

Σίγουρα όμως, εφόσον κάποιος δεν είναι γιατρός, του είναι αδύνατον να ξέρει όλους τους ιατρικούς όρους και είναι λογικό να νιώθει άβολα. Επίσης είναι λογικό αν σου πουν ότι θα σου κόψουν το πόδι να νιώθεις απογοητευμένος. Και τέλος είναι λογικό να ξέρεις εσύ καλύτερα ποιο αυτί σου πονάει περισσότερο απ’ ότι ο γιατρός.  Μπορεί να ξέρεις καλύτερα αν έχεις κρυώσει επειδή μπορεί να πήγες πριν μια βδομάδα για χειμερινό μπάνιο οπότε το θέμα είναι ξεκάθαρο.

Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνω είναι πώς γίνεται ο ένας γιατρός να σε στέλνει στον άλλον επειδή δεν μπορεί να βγάλει διάγνωση και αφού επισκεφτείς 4 γιατρούς από το κάθε είδος στο τέλος να μην ξέρεις τι έχεις. Για παράδειγμα ένας παθολόγος θα σε στείλει σε έναν ενδοκρινολόγο ξάδερφό του ο ποίος θα σε στείλει σε ένα γυναικολόγο θείο του ο οποίος θα σε στείλει στην καρδιολόγο σύζυγό του ή οποία θα σε στείλει στο μικροβιολογικό εργαστήρι του πρώτου της φοιτητικού έρωτα. Ταυτόχρονα όμως επειδή η καρδιολόγος στα μάσησε, ο γυναικολόγος δεν είχε τον κατάλληλο εξοπλισμό και ο ενδοκρινολόγος ήταν 95 χρονών, θα αναγκαστείς να πάρεις και δέυτερες γνώμες οι οποίες θα είναι εντελώς αντίθετες ενώ οι τρίτες θα βρίσκονται στη μέση και οι τέταρτες θα κάνουν μια σύνοψη.

hell-yes-it-is1

Εν τω μεταξύ στο μικροβιολογικό εργαστήρι θα πάρεις στα χέρια σου ένα σωρό τιμές και νούμερα τα οποία οι γιατροί θα κοιτάξουν και θα πουν μάλιστα μάλιστα ή θα σου πουν δεν υπάρχει τίποτα το υπερβολικά ανησυχητικό ή θα σου πουν διακρίνω μια γενικά καλή κατάσταση με θεατρικές ικανότητες Επιδάυρου και βάλε. Αλλά όταν εσύ θα σκέφτεσαι τα διακόσια ευρώ και βάλε που έδωσες ούτε μάλιστα θα θες να πεις ούτε να γελάσεις. Για να σου μαλακώσουν κιόλας τον πόνο εκεί στο εργαστήρι θα σου συστήσουν φιλικά να δεις και έναν δερματολόγο ο οποίος στο στρατό έκανε παρέα με ένα αφροδισιολόγο, δηλαδή τη σκοπιά που κάνανε μαζί εσύ θα την πληρώσεις, και στο τέλος θα πας και σε έναν οδοντίατρο επειδή σε όλα πήγες! Αφού ακόμα δεν πέθανες απο καρδιά, στομάχι και πίεση παίζει να πας από τερηδόνα τόσο που έχεις τρομάξει.

maybe-a-frog1

Εγώ δε λέω ότι δεν υπάρχουν καλοί άνθρωποι σε αυτό το επάγγελμα εκεί έξω και έναν δύο έχω συναντήσει και νιώθω τυχερή. Επειδή όμως εγώ το παραπάνω το έχω τραβήξει όσο δεν πάει και χωρίς υπερβολή έχω φτάσει να πιστεύω ότι αυτή η επιστήμη, με την έννοια των »επαγγελματιών» που την εξασκούν, έχει μετατρέψει την παντελή της άγνοια και αδυναμία σε πανίσχυρη δύναμη και σε χήνα που βγάζει το ένα χρυσό αυγό μετά το άλλο. Ενημερώσου μόνος σου και διάλεξε πολύ προσεκτικά σε ποιον θα πας και σε ποιον άλλον θα πας μετά και το γιατί. Αν δείξεις ότι ξέρεις δε θα σε κάνουν μπαλάκι. Και μην καταπίνεις ότι σου δίνουν. Κάπως έτσι θα πέσεις κάποια στιγμή πάνω σε κάποιον άνθρωπο που θα σε σεβαστεί, που δε θα φοβηθεί να πει δεν ξέρω, που θα σου πει την αλήθεια, που θα σου δώσει ένα βιβλίο να διαβάσεις σχετικά και που θα σε αντιμετωπίσει γενικά όπως σου αξίζει. Διαφορετικά κινδυνεύεις από το μεγαλύτερο κίνδυνο όλων, τη γιατροεξάρτηση την οποία εγώ απέφυγα και δε θέλω ούτε να την ξέρω!

pig-nose2

Σημείωση: αν είσαι νέος ή νέα πες ότι είσαι πχ 5ετής φοιτητής Ιατρικής. Κόβεται το παραμύθι πολύ γρήγορα.

Misery loves company

Standard

I‘m standing where this city ends
Staring at this
bottle
It
wasn’t me I drunk it all
Well it
must have been some others

I can’t stay here anymore
The view of the sea
upsets me
I wanna
drive
But this car is
full of ropes

This car is full of
reasons
Should I turn up the music
Let the wheel, feel the
beat
Surrender to the speed
Surrender to the
speed?

What a stupid idea
What an
awful idea
Head on…

Give me wine
Red or white
Make
me drunk
Let me
try

Set me free
Is that happiness
alive?
Where’s that
dream?
I will
never look behind

Wish me luck
When this
song is gonna end
Laugh and dance
Cause we’ll never
meet again

Come along
We can
still enjoy the night
I’m
alone
I will never look
behind

Nothing or nothing is stronger
Than the spinning clock of
my heart
Young and bright I just wanna see the
world
I wanna see
how love is growing
I wanna look a pass of betrayal’s wonder
Give me pain and give me more light to go on

Set me free
Is that happiness alive?
End this dream
I will never look behind

Σήμερα τα Φώτα

Standard

Γουχ γκουχ γκουχ… αυτός ο βήχας με έχει τσακίσει.  Δώρο του χειμώνα, του τσιγάρου, των ασφυξιογόνων και της γαλλίδας, της Piaf, ένα μήνα τώρα την έχω ερωτευτεί , la vie en rooooooooose ξελαρυγγιάζομαι στο μπάνιο και όπου αλλού και όλο και πιο πολύ δυναμώνει αυτόςο βήχας γκουχ γκουχ…

Ξημέρωσε κι η σημερινή μέρα. Μέρα χαρά, μέρα γιορτής. Τη μέρα που βαφτίστηκε ο Χριστός, από τον Άγιο Ιωάννη το Βαπτιστή, στον Ιορδάνη Ποταμό, αυτή η μέρα με τον αγιασμό, τα περιστέρια, την αργία, τα κλειστά περίπτερα για τους καπνιστές και τα ανοιχτα ζαχαροπλαστεία για τους καπνιστές, δηλαδή με λίγα λόγια η μέρα της γιορτής μου!

Ξύπνησα το πρωί στις 9. Ήπια έναν καφέ και είπα να περιμένω τους δικούς μου, οι οποίοι είχαν πάει να εκκλησιαστούν, να γυρίσουν για να φάμε όλοι μαζί πρωινό. Να περιμένουμε αυτή τη μέγαλη μέρα όπου συγγενείς και φίλοι θα έκαναν την παρέλαση από το σπίτι μας. Μια παρέλαση που εμένα προσωπικά μου αρέσει πάρα πολύ αφού είμαι το κέντρο της προσοχής, της αγάπης, του ενδιαφέροντος και της χρηματοδοτησης! Καθώς  όμως περίμενα τους γονείς μου άρχισα να σκέφτομαι τη ζωή μου, λάθος στιγμή το παραδέχομαι. Στο τέλος κουράστηκα να τη σκέφτομαι και απογοητεύτηκα κι έτσι όταν άκουσα βήματα στη σκάλα αποφάσισα πώς δεν ήμουν έτοιμη. Πήγα να ξανακοιμηθώ.

Σηκώθηκα στις 1. Τι ωραία!!! Εκείνη την ώρα ήρθε η θεία μου, η πρώτη επισκέπτρια. Μετά έφυγε και τότε κατά έναν περίεργο τρόπο εγώ και ο πατέρας μου ήρθαμε κοντά και μάλλον αποφασίσαμε πως είναι η καλύτερη μέρα για να ανοιξουμε τις επικοινωνιακές μας οδούς. Και επειδή δικά μας προβλήματα όπως φαίνεται δεν είχαμε, διαλέξαμε να συζητήσουμε ένα άλλο σημαντικό θέμα. Παλαιστίνη – Ισραήλ. Αφού κάναμε μια πλήρη ανασκόπηση της διαμάχης από το 45 μεχρι το 2009 καταλήξαμε σε αυτά τα αόριστα συμπεράσματα ότι ο πόλεμος είναι κακός αλλά ποιος φταίει ποτέ δεν ξέρεις και πρέπει να περιμένουμε τι θα γίνει, είναι πολλά  τα συμφέροντα από πίσω κτλ… Εμβόλιμα, δεν ξέρω πως εγώ έλεγα και για την Ουκρανία που δεν πλήρωσε για το αέριο και όλα αυτά  περί του ανέμου και του αερίου και έτσι έγινε μια σαλάτα σούπερ… Αλλά μ άρεσε.

Μετά ήρθε η ώρα του γεύματος και κάτσαμε στο τραπέζι. Στο τραπέζι μάλωσα με την αδερφή μου η οποία ήθελε να βγάλει τα Windows 2000 για να βάλει XP, επειδή το πρόγραμμα που ήθελε να τρέξει απαιτούσε μνήμη πάνω από 256 που είναι η μνήμη του υπολογιστή μας, δηλαδή ένας παραλογισμός που συνοδευόταν με κρέας και πουρέ ενώ  την ώρα που έβαζα σαλάτα και ο καυγάς είχε ανάψει λέει ο πατέρας μου, και τι θα γίνει με το bandwith και τα P2P κορίτσια? Τότε η αδερφή μου, που πρέπει να έπαθε  λεξιλογικό σοκ, είπε, εγώ μπαμπά της λέω να βάλει antivirus για να καθαρίσει το μπαντγιτ γιατί νομίζω ότι αυτό φταίει που δεν μπορώ να βάλω τα πιο εξελιγμένα emoticons αλλά αυτή δε θέλει.

Επειδή η αδερφή μου είναι οδοντίατρος είπα ή να αυτοκτονήσω με το πηρούνι  ή να κόψω την κουβέντα και να κινηθώ προς τα δικά της χωράφια. Ρώτησα λοιπόν ευγενικά τη γιαγιά μου, γιαγιά πώς πάει το δόντι? Η γιαγιά, η οποία πρώτη με χρηματοδότησε, είπε, καλά πάει το δόντι παιδάκι μου αλλά εμένα άλλο με απασχολεί. Τι γιαγιά?, είπα όλο ενδιαφέρον. Ε να, αυτόν τον αστυνομικό που τον πυροβόλησαν, δε μου φαίνονται σωστά πράγματα αυτά. Και ακόμα πιο πολύ δε μου φαίινονται σωστές οι καταλήψεις, είπε η γιαγιά όλο αθωότητα. Είδα τον πουρέ πράσινο.

Την ξέρω αυτή την αρχή κουβέντας. Πάντα έτσι αρχίζει η γιαγιά αυτήν την κουβέντα. Σε ένα τραπέζι με τέσσερεις φοιτητές το χάσμα γενεών κάνει μπαμ. Και έχω μια κρυφή υποψία ότι η γιαγιά γουστάρει αυτήν την κατάσταση. Το υπόλοιπο, κρέας, πουρέ, σαλάτα και κρέμα καραμελέ τα πέρασα όπως σε κάθε οικογενειακό τραπέζι. Έκανα λίγο πιο κει για να κάτσουν όλες οι πολιτικές προσωπικότητες που θα περνούσαν από τη συντροφιά μας και συνέχισα να τρώω.  Σε κάποια φάση μου ρθε να πω, ρε Μπακούνιν πες στον Καρλ ότι έχει ένα μαρούλι στο δόντι γιατί ο Μπους απέναντι τον κοροιδεύει. Καμια φορά πεταγόμουν για να κάνω μια ουδέτερη τοποθέτηση και ξανάτρωγα. Στο τέλος ένας ένας οι συνδαιτημόνες άρχισαν να αποχωρούν κάνοντας κι ο καθένας από μια φιλική αλλά τσιμπημένη δήλωση και μείναμε εγώ και οι γονείς μου να συζητάμε το πόσο χάλια είναι τα πανεπιστήμια. Το γεύμα ήταν σουρεάλ αλλά μ άρεσε… Γιατί ήταν όλοι εκεί. :)

‘Υστερα έμεινα μόνη μου με τη μαμά μου και συζητήσαμε για τα ερωτικά μου διλήμματα. Μετα από δυο ώρες η συζήτηση κατέληξε σε διάφορα θέματα, τι σπούδασα εγώ, τι θα σπουδάσει ο αδερφός μου, γιατί μας καταπιέζουν οι γονείς κτλ. Μου την έσπασε που η μητέρα μου  έμαθε όλα τα προσωπικά μου και μάλιστα τα αντιμετώπιζε με μια σχετική ελαφρότητα, μα είναι σαν σινεμά!!, αλλά κατά βάθος μ άρεσε.

Με τον αδερφό μου βγήκαμε για ένα τσιγάρο στο μπαλκόνι. Είπαμε για κάτι κορίτσια που του αρέσουν και χαζογελάγαμε τόσο χαλαρά που νόμιζα ότι θα έσπαγε η παράδοση της μέρας. Αυτό μου άρεσε λίγο παραπάνω.

Μετά ήρθε ή άλλη θεία μου με το θείο μου και αρχισε πάλι μια ατέρμονη συζήτηση για τον ελληνικό λαό, τον ατρόμητο, τον έξυπνο, τον διαφορετικό. Μια ανασκόπηση όλης της ελληνικής ιστορίας, τούρκοι, ιταλοί και γερμανοί, συμφωνίες παρασυμφωνίες και σουβλάκι απ όλα στο χέρι, συμφέροντα και πολιτικές. Στο τέλος μου έμεινε μια πικρή γεύση, που πάμε ρε άνθρωποι?? Αλλά… ε κ ι αυτό μ άρεσε.

Μου αρέσει κατά βαθος αυτή η οικογένεια. Θα έλεγα ότι είναι πιο πολύ προς την πλευρά του αστείου παρά του σοβαρού. Τώρα έκατσα να γράψω αυτά και σε λίγο θα παίξουμε »Τα μυστήρια στο Πεκίνο». Είναι πολύ ωραίο παιχνίδι μόνο που μετά πρέπει να τσακωθούμε μισή ώρα για το ποιος νίκησε. Κι ύστερα θα μαγειρέψω μια ωραία σούπα με πατάτες και κάρι διότι φτιάχνω υπέροχες σούπες και είναι γεγονός. Ε μετά θα κοιμηθούμε! Και άυριο θα βγω να γίνω πίτα για να γιορτάσω και λίγο τη βάφτιση του Ιησού!

Μόνο να λήξει ότι έχει ξεκινήσει τώρα εκεί κάτω στη Γάζα. Και δε θέλω τίποτα άλλο.