Σήμερα τα Φώτα

Standard

Γουχ γκουχ γκουχ… αυτός ο βήχας με έχει τσακίσει.  Δώρο του χειμώνα, του τσιγάρου, των ασφυξιογόνων και της γαλλίδας, της Piaf, ένα μήνα τώρα την έχω ερωτευτεί , la vie en rooooooooose ξελαρυγγιάζομαι στο μπάνιο και όπου αλλού και όλο και πιο πολύ δυναμώνει αυτόςο βήχας γκουχ γκουχ…

Ξημέρωσε κι η σημερινή μέρα. Μέρα χαρά, μέρα γιορτής. Τη μέρα που βαφτίστηκε ο Χριστός, από τον Άγιο Ιωάννη το Βαπτιστή, στον Ιορδάνη Ποταμό, αυτή η μέρα με τον αγιασμό, τα περιστέρια, την αργία, τα κλειστά περίπτερα για τους καπνιστές και τα ανοιχτα ζαχαροπλαστεία για τους καπνιστές, δηλαδή με λίγα λόγια η μέρα της γιορτής μου!

Ξύπνησα το πρωί στις 9. Ήπια έναν καφέ και είπα να περιμένω τους δικούς μου, οι οποίοι είχαν πάει να εκκλησιαστούν, να γυρίσουν για να φάμε όλοι μαζί πρωινό. Να περιμένουμε αυτή τη μέγαλη μέρα όπου συγγενείς και φίλοι θα έκαναν την παρέλαση από το σπίτι μας. Μια παρέλαση που εμένα προσωπικά μου αρέσει πάρα πολύ αφού είμαι το κέντρο της προσοχής, της αγάπης, του ενδιαφέροντος και της χρηματοδοτησης! Καθώς  όμως περίμενα τους γονείς μου άρχισα να σκέφτομαι τη ζωή μου, λάθος στιγμή το παραδέχομαι. Στο τέλος κουράστηκα να τη σκέφτομαι και απογοητεύτηκα κι έτσι όταν άκουσα βήματα στη σκάλα αποφάσισα πώς δεν ήμουν έτοιμη. Πήγα να ξανακοιμηθώ.

Σηκώθηκα στις 1. Τι ωραία!!! Εκείνη την ώρα ήρθε η θεία μου, η πρώτη επισκέπτρια. Μετά έφυγε και τότε κατά έναν περίεργο τρόπο εγώ και ο πατέρας μου ήρθαμε κοντά και μάλλον αποφασίσαμε πως είναι η καλύτερη μέρα για να ανοιξουμε τις επικοινωνιακές μας οδούς. Και επειδή δικά μας προβλήματα όπως φαίνεται δεν είχαμε, διαλέξαμε να συζητήσουμε ένα άλλο σημαντικό θέμα. Παλαιστίνη – Ισραήλ. Αφού κάναμε μια πλήρη ανασκόπηση της διαμάχης από το 45 μεχρι το 2009 καταλήξαμε σε αυτά τα αόριστα συμπεράσματα ότι ο πόλεμος είναι κακός αλλά ποιος φταίει ποτέ δεν ξέρεις και πρέπει να περιμένουμε τι θα γίνει, είναι πολλά  τα συμφέροντα από πίσω κτλ… Εμβόλιμα, δεν ξέρω πως εγώ έλεγα και για την Ουκρανία που δεν πλήρωσε για το αέριο και όλα αυτά  περί του ανέμου και του αερίου και έτσι έγινε μια σαλάτα σούπερ… Αλλά μ άρεσε.

Μετά ήρθε η ώρα του γεύματος και κάτσαμε στο τραπέζι. Στο τραπέζι μάλωσα με την αδερφή μου η οποία ήθελε να βγάλει τα Windows 2000 για να βάλει XP, επειδή το πρόγραμμα που ήθελε να τρέξει απαιτούσε μνήμη πάνω από 256 που είναι η μνήμη του υπολογιστή μας, δηλαδή ένας παραλογισμός που συνοδευόταν με κρέας και πουρέ ενώ  την ώρα που έβαζα σαλάτα και ο καυγάς είχε ανάψει λέει ο πατέρας μου, και τι θα γίνει με το bandwith και τα P2P κορίτσια? Τότε η αδερφή μου, που πρέπει να έπαθε  λεξιλογικό σοκ, είπε, εγώ μπαμπά της λέω να βάλει antivirus για να καθαρίσει το μπαντγιτ γιατί νομίζω ότι αυτό φταίει που δεν μπορώ να βάλω τα πιο εξελιγμένα emoticons αλλά αυτή δε θέλει.

Επειδή η αδερφή μου είναι οδοντίατρος είπα ή να αυτοκτονήσω με το πηρούνι  ή να κόψω την κουβέντα και να κινηθώ προς τα δικά της χωράφια. Ρώτησα λοιπόν ευγενικά τη γιαγιά μου, γιαγιά πώς πάει το δόντι? Η γιαγιά, η οποία πρώτη με χρηματοδότησε, είπε, καλά πάει το δόντι παιδάκι μου αλλά εμένα άλλο με απασχολεί. Τι γιαγιά?, είπα όλο ενδιαφέρον. Ε να, αυτόν τον αστυνομικό που τον πυροβόλησαν, δε μου φαίνονται σωστά πράγματα αυτά. Και ακόμα πιο πολύ δε μου φαίινονται σωστές οι καταλήψεις, είπε η γιαγιά όλο αθωότητα. Είδα τον πουρέ πράσινο.

Την ξέρω αυτή την αρχή κουβέντας. Πάντα έτσι αρχίζει η γιαγιά αυτήν την κουβέντα. Σε ένα τραπέζι με τέσσερεις φοιτητές το χάσμα γενεών κάνει μπαμ. Και έχω μια κρυφή υποψία ότι η γιαγιά γουστάρει αυτήν την κατάσταση. Το υπόλοιπο, κρέας, πουρέ, σαλάτα και κρέμα καραμελέ τα πέρασα όπως σε κάθε οικογενειακό τραπέζι. Έκανα λίγο πιο κει για να κάτσουν όλες οι πολιτικές προσωπικότητες που θα περνούσαν από τη συντροφιά μας και συνέχισα να τρώω.  Σε κάποια φάση μου ρθε να πω, ρε Μπακούνιν πες στον Καρλ ότι έχει ένα μαρούλι στο δόντι γιατί ο Μπους απέναντι τον κοροιδεύει. Καμια φορά πεταγόμουν για να κάνω μια ουδέτερη τοποθέτηση και ξανάτρωγα. Στο τέλος ένας ένας οι συνδαιτημόνες άρχισαν να αποχωρούν κάνοντας κι ο καθένας από μια φιλική αλλά τσιμπημένη δήλωση και μείναμε εγώ και οι γονείς μου να συζητάμε το πόσο χάλια είναι τα πανεπιστήμια. Το γεύμα ήταν σουρεάλ αλλά μ άρεσε… Γιατί ήταν όλοι εκεί. :)

‘Υστερα έμεινα μόνη μου με τη μαμά μου και συζητήσαμε για τα ερωτικά μου διλήμματα. Μετα από δυο ώρες η συζήτηση κατέληξε σε διάφορα θέματα, τι σπούδασα εγώ, τι θα σπουδάσει ο αδερφός μου, γιατί μας καταπιέζουν οι γονείς κτλ. Μου την έσπασε που η μητέρα μου  έμαθε όλα τα προσωπικά μου και μάλιστα τα αντιμετώπιζε με μια σχετική ελαφρότητα, μα είναι σαν σινεμά!!, αλλά κατά βάθος μ άρεσε.

Με τον αδερφό μου βγήκαμε για ένα τσιγάρο στο μπαλκόνι. Είπαμε για κάτι κορίτσια που του αρέσουν και χαζογελάγαμε τόσο χαλαρά που νόμιζα ότι θα έσπαγε η παράδοση της μέρας. Αυτό μου άρεσε λίγο παραπάνω.

Μετά ήρθε ή άλλη θεία μου με το θείο μου και αρχισε πάλι μια ατέρμονη συζήτηση για τον ελληνικό λαό, τον ατρόμητο, τον έξυπνο, τον διαφορετικό. Μια ανασκόπηση όλης της ελληνικής ιστορίας, τούρκοι, ιταλοί και γερμανοί, συμφωνίες παρασυμφωνίες και σουβλάκι απ όλα στο χέρι, συμφέροντα και πολιτικές. Στο τέλος μου έμεινε μια πικρή γεύση, που πάμε ρε άνθρωποι?? Αλλά… ε κ ι αυτό μ άρεσε.

Μου αρέσει κατά βαθος αυτή η οικογένεια. Θα έλεγα ότι είναι πιο πολύ προς την πλευρά του αστείου παρά του σοβαρού. Τώρα έκατσα να γράψω αυτά και σε λίγο θα παίξουμε »Τα μυστήρια στο Πεκίνο». Είναι πολύ ωραίο παιχνίδι μόνο που μετά πρέπει να τσακωθούμε μισή ώρα για το ποιος νίκησε. Κι ύστερα θα μαγειρέψω μια ωραία σούπα με πατάτες και κάρι διότι φτιάχνω υπέροχες σούπες και είναι γεγονός. Ε μετά θα κοιμηθούμε! Και άυριο θα βγω να γίνω πίτα για να γιορτάσω και λίγο τη βάφτιση του Ιησού!

Μόνο να λήξει ότι έχει ξεκινήσει τώρα εκεί κάτω στη Γάζα. Και δε θέλω τίποτα άλλο.

Advertisements

2 responses »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s