Μια επιθυμία και το παράλογο

Standard

Είναι μερικές φορές που έχεις ανάγκη κάποιον πολύ. Είναι συχνά αυτές ακριβώς τις φορές που για κάποιο λόγο εκείνος ο κάποιος ή εκείνη η κάποια θα λείπει. Λες και το κατά πόσο θα εκπληρωθεί μια επιθυμία σου είναι αντιστρόφως ανάλογο με το πόσο πραγματικά την εύχεσαι. Λες και το πόσο προσπαθείς να εκπληρώσεις μια επιθυμία σου είναι μερικές φορές αντιστρόφως ανάλογο με το πόσο πολύ την ποθείς. Σαν να μπαίνεις εσύ εμπόδιο στο δικό σου θέλω.

Μπήκαμε στο τρένο που πήγαινε από τη Βρετάννη στη πόλη του Μπορντώ. Ένα μήνα πριν είχα μάθει ότι θα έδινα μια συνέντευξη στο Πανεπιστήμιο της πόλης εκείνη τη βδομάδα που θα είμασταν εκεί . Δεν ήθελα τόσο να είναι μαζί μου την ώρα της συνέντευξης. Κάτι τέτοιο δε θα είχε ιδιαίτερο νόημα άλλωστε. Αυτό που ήθελα αφόρητα όμως ήταν να βρίσκεται τριγύρω. Έστω και αν όχι πραγματικά, τουλάχιστον νοητά. Να ήξερα ότι θα με περίμενε σε κάποιο καφέ λίγες ώρες μετά. Ή σε κάποια γωνία, σε κάποιο πάρκο για πέντε ή δέκα λεπτά μέχρι να φύγει η γεύση της εμπειρίας από μέσα μου, είτε αυτή ήταν καλή είτε κακή.

Περάσαμε αρκετά όμορφα, μάλλον με μια αίσθηση απόλυτης συνύπαρξης, αν μπορεί αυτό να γίνει τώρα κατανοητό. Μια ή δυο μέρες πριν τη συνέντευξη τον ρώτησα αν εκείνο το απόγευμα εκείνης της Τετάρτης θα το περνάγαμε μαζί ή όχι. Μου είπε ότι προτιμούσε να συναντηθεί με κάποιο φίλο του και εμείς να βρισκόμασταν αργότερα στο σπίτι. Κλείστηκα στο μπάνιο και για πολλή ώρα είχα χαθεί στις σκέψεις μου με έναν κόμπο.

Η μέρα της συνέντευξης έφτασε και ακόμα η επιθυμία του να συναντηθεί και να μείνει όλη τη μέρα με το καλό του φίλο δεν είχε υποχωρήσει. Βέβαια, δεν εξέφρασα ούτε μια στιγμή τη δυσαρέσκειά μου, ούτε διατύπωσα κάποιο παράπονο. Συμπεριφερόμουν όσο πιο φυσιολογικά μπορούσα αν και μάλλον υπέφερα πολύ για το γεγονός ότι δεν είχε επιλέξει να είναι μαζί μου. Η συνέντευξη πήγε πολύ άσχημα. Πολύ περισσότερο από όσο θα περίμενα. Βγήκα από το γραφείο στο διάδρομο του Πανεπιστημίου και από εκεί στο δρόμο όπου είχε αρχίσει να βρέχει.

Μόλις βγήκα έξω του τηλεφώνησα για να τον ρωτήσω που είναι και μου είπε ότι θα έμενε μέχρι αργά σε ένα μπαρ με το φίλο του. Με συμβούλεψε να πάω σπίτι καθώς θα αργούσε αρκετά. Πήγα στο σπίτι και αφού έκλαψα και είδα τηλεόραση στο τέλος αποκοιμήθηκα. Όταν επέστρεψε τον αντιλήφθηκα αλλά δεν έδειξα πως ήμουν ξύπνια. Τις επόμενες μέρες είχα μια έντονη αίσθηση στεναχώριας και ένα παράπονο το οποίο όμως δεν έδειξα ποτέ. Ίσως επειδή κράταγα και λίγη κακία ή ίσως επειδή κατά βάθος πίστευα ότι είχε όντως το δικαίωμα να μείνει με το φίλο του αντί να είναι μαζί μου.

Αυτό το οποίο δεν είχα σκεφτείποτέ μέχρι και σήμερα, όπου ανέσυρα αυτήν την ανάμνηση στο μυαλό μου, είναι το εξής: ότι ποτέ κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας αλλά ούτε και τον καιρό πριν από αυτό δεν του είχα αναφέρει κάτι.

‘Οτι εκείνο το απόγευμα εκείνης την Τετάρτης, είχα να δώσω μια συνέντευξη :) Η αλλιώς, δεν του επέτρεψα να γνωρίζει τίποτα που θα μπορούσε να δείξει ότι τον είχα ανάγκη εκείνη τη μέρα.

Και αν αυτό συνέβαινε τώρα, μετά από τόσο καιρό….. ξέρω πως, χωρίς να το θέλω, θα έκανα ακριβώς το ίδιο.

Advertisements

4 responses »

  1. είναι απίστευτο ότι υπάρχει άνθρωπος που σε πλήρωσε για να γράψεις κάτι τέτοιο προς δημοσίευση σε τοπικές φυλλάδες! αυτό το κείμενο δεν είναι?

  2. χαχαχαχαχαχαχχα

    όχι, καμία σχέση. μου άρεσε αυτή η ιστορία και την ανέβασα. εκείνη που λες ότι ειχα γράψει είχε καταρχήν άλλο θέμα…. καμία σχέση όμως! :D:D:D αλλά ναι, για εκείνη κι εμένα μου κάνει εντύπωση που κάποιος πλήρωσε :)

    φιλάκια

  3. an den eixe to paradoxo tis trelis sto telos tha nomiza oti diavazw Madame Figaro xD

    eidika auto to Bretanni – Bordeaux, poly kountera kai istoria xD

    den einai diko sou…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s