Παιδικές χαρές

Standard

Εμένα μου λες! Πολλή χαρά! Ας γράψω κάτι χρήσιμο και όχι τόσο κρυπτικό σήμερα.

Ο λόγος που το γράφω αυτό το ποστ τώρα είναι για να μεταπείσω εσένα που το διαβάζεις να επισκεφτείς μια παιδική χαρά. Δηλαδή όταν θα θελήσεις να πας το παιδί σου ή το παιδί του αδερφού, φίλου γείτονα ή οποιοδήποτε παιδί στην παιδική χαρά να το σκεφτείς μια δεύτερη και μια τρίτη φορά.Και μια τέταρτη.

Πριν λίγες μέρες πήγα με το βαφτιστήρι μου σε μια παιδική χαρά. Δεν ήξερα που αλλού να το πάω. Είναι πολύ μικρό αλλά το πήγα στην παιδική χαρά για να δει άλλα παιδάκια, κοίτα κι αυτό το παιδάκι, κοίτα κι εκείνο το παιδάκι, αααα ένα παιδάκι, φάε κι εσύ τη μπανάνα σου γαμώτο όπως το παιδάκι, μη βαράς τα άλλα παιδάκια, αυτόν βάρα τον εντάξει είναι βλάκας κτλ. Εκεί, καθώς κοίταζα ένα κοριτσάκι να κάνει κούνια, με έπιασε ένα φόβος που με έπιανε πάντα όταν έκανα κούνια. Ότι θα σπάσει η κούνια. Στο χωριό που πήγαινα παλιά όταν ήμουν παιδί, στην αρχαιότερη παιδική χαρά του κόσμουν, όταν έκανες κούνια έχασκε μπροστά σου ένας γκρεμός και εγώ σκεφτόμουν τι θα έκανα αν έσπαγε η κούνια. Αυτή την σκέψη την είχα καθώς πήγαινα πάνω κάτω. Βασικά δε ήθελε και πολύ σκέψη. Γιατί ό,τι είχα να κάνω αν έσπαγε η κούνια θα έπρεπε να το κάνω μέσα στα επόμενα πέντε δευτερόλεπτα. Αλλά που μυαλό τότε! Κάναμε κούνια όρθιοι και χωρίς χέρια μπροστά στο γκρεμό.

Στη παιδική χαρά όπου πήγα με το βαφτιστήρι μου δεν έσπασε η κούνια αλλά έσπασε η αλυσίδα που βάζει μπροστά το παιδί για να το προστατεύει από το να πέσει. Το κοριτσάκι έφυγε και διέγραψε μια τροχιά μέχρι να πέσει κάτω. Ευτυχώς δεν χτύπησε πολύ αλλά έσπασε το χέρι του απ όσο κατάλαβα και χτύπησε επίσης και στο κεφάλι. Έφυγαν άρον άρον για το νοσοκομείο και δεν ξέρω τι έγινε από κει και πέρα.

Λίγα μέτρα πέρα από το σπίτι μου υπάρχει ένα νηπιαγωγείο και μέσα στο νηπιαγωγείο μια παιδική χαρά. Εκεί βρίσκεται μια τραμπάλα της οποίας το κάθισμα έχει σπάσει επικίνδυνα και έχει χαλαρώσει από τις βίδες του αλλά δε φαίνεται καθόλου αν δεν το προσέξεις. Υπάρχει η περίπτωση ένα παιδί να πέσει ξαφνικά και να χτυπήσει. Πριν από ένα μήνα πήγα στο δημαρχείο και το ανέφερα. Χθες ξαναπήγα στο δημαρχείο και μου είπαν ότι θα το φτιάξουν. Αυτό μου το είπε μια υπέυθυνη που μόνο υπεύθυνη δε μου φάνηκε. Εγώ γιατί ξέρω ότι μέχρι να πέσει κάποιος δεν πρόκειται να κουνήσουν τον κ….ο τους και να το φτιάξουν?

Ψάχνοντας σχετικά στο Ίντερνετ βρήκα αυτό το άρθρο. Διαβάστε το. Μα είναι δυνατόν να πηγαίνεις με ένα παιδί στη παιδική χαρά και να φεύγεις λέγοντας «το ότι ζει είναι θαύμα»?

Αν δεν φτιάξουν την τραμπάλα στο νηπιαγωγείο θα αλλάξει η φράση και από ζει θα γίνει ζουν. Και προσοχή. Αν πιάσεις τον εαυτό σου να κάθεται , να κοιτάει την αλυσίδα της κούνιας και να λεει, πω πω τόσο σκουριασμένο σίδερο και όμως αντέχει! θυμήσου ότι λες βλακείες. Δεν αντέχει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s