Ο αγώνας των »αρχηγών», η οικογένειά μου και το βράδυ μου

Standard

To δατε ε? Κι εγώ που να μην το έβλεπα. Το κωλοντι-μπε-ιτ. Καλά τόσες μαλακίες μαζεμένες σε μια οθόνη είναι ρεκόρ. Ειδικά αυτός ο τροφαντός χοντρούλης είχε μια τόσο άνετη στάση. Νόμιζα ότι θα έπεφτε από την καρέκλα από τη χαλαρότητα όταν τα έβγαζε όλα φυσιολογικά. Ρε, λέμε ηρέμησα. Όλα είναι φυσιολογικά. Μα όλα. Αν έχεις τέτοιους ανθρώπους να νοιάζονται για σένα δε χρειάζεσαι πια σερβιέτες με φτερά ούτε redbull. Σε παίρνουν από το χέρι και πετάτε μαζί για μια καλύτερη Ελλάδα.

Και ναι. Μια οικογένεια, λάθος, η δική μου οικογένεια, με αυτά τα άτομα, λάθος, με αυτά τα πολύ συγκεκριμένα άτομα, ΔΕΝ πρέπει να βλέπει το ντιμπέιτ μπροστά στην ίδια τηλεόραση, ΔΕΝ πρέπει να συζητάει για τους αρχηγούς κομμάτων, και μετά για την εκλογική διαδικασία,και μετά για το περιβάλλον, για την ανακύκλωση, για τον κύκλο του νερού, για το φπα, για τα φύλα, για το σεξ, για την ομοφυλοφιλία (ρε παιδιά… μην τσακώνεστε ρε παιδιά…. ο ήλιος καίει…ΚΑΙΕΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΓΚΕΙ – ο μεσαίος το είπε αυτό στη μέση του καυγά, αυτό το παιδί το λατρεύω, ΤΟ ΛΑΤΡΕΥΩ), για το στρατό, για την εργασία, για τη λίμνη του Μαραθώνα, για τα γηρατειά, για τα ζώα, για τα φυτά, για το πολυτεχνείο, για το Πολυτεχνείο,  για τους ανασφάλιστους, για τον Καρατζαφερ, για τα stage, για το ΙΚΑ, για τα νοσοκομεία, για το Ίντερνετ, για τον πόλεμο…

Και ένα μέλος της οικογένειας, λάθος, εγώ, δεν πρέπει να κάνει το διαιτητή πάντα μα πάντα. Η Χούκλη έλεγε ευχαριστώ ο χρόνος τελείωσε, σκάσε εσύ μίλα εσύ έλεγα εγώ. Έχω καλούτσικη ικανότητα να οδηγώ μια κουβέντα και όλοι αρχίζουν να με αγαπάνε και να με κοιτάνε όταν τα λένε και να με εξυψώνουν και νιώθω κάπως καλά. Άλλο που μετά κατέληξε σε τεράστιο καυγά. Πέσανε κάτι βρισίδια…. Το ρίξαμε το επίπεδο ακούστηκε, καλά είναι εκεί το επίπεδο το μυαλό σου είναι off ακούστηκε, και άλλα πολύ πιο αουτς…. Αλλά πολύ…Εντάξει, να σπάει η μονοτονία ρε παιδί μου… εγώ δεν ενοχλούμαι τόσο αν είναι για τέτοια θέματα.

Σε κάποια φάση ο ένας ακολουθούσε τον άλλον στο διάδρομο με σκοπό να τον κράξει και επειδή το σπίτι είναι μικρό επήλθε συνωστισμός, στριμωξίδι, δεν χώραγαν να περάσουν οπότε ο μεσαίος έμπηξε ξαφνου μια φωνή ΕΛΑΑΑΑΑΑ, ΓΡΑΜΜΗΘΕΙΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Αχαχαχαχαχαχα (αυτό το παιδί έχει κάτι ρε γαμώτο που είχα χρόνια να δω μετά από εμένα εκεί μέσα :))

Grandma. Γιατί φωνάζετε? Ε? Τα χόρτα τα φάγατε? Καλά ήταν? Tι προστυχιές είναι αυτές που δείχνει εκεί στην οθόνη? Τι κάνει αυτή η μαιμού στην κοπέλα? Τσόντες με μαύρους, κορίτσι πράμα. Γιαγιά πήγαινε μέσα. Ένα τραγούδι είναι. (ήμαρτον :) μαιμού ο McFerrin… τ άκουσα κι αυτό σήμερα… :D)

Εγώ δεν έπρεπε να ήμουν εδώ σήμερα αλλά καλά να πάθω…

Advertisements

4 responses »

  1. χαχαχαχα!!! έλιωσα στο γέλιο ειδικά με τον Bro1…!!!!

    πρέπει να είναι αλάνι!
    «κάθε σπίτι ένας τρελός και στο δικό μας όλοι»!!

    πάντως οι αρχηγοί στο ντι-μπεεεεεεεε-ιτ βελάξαν κανονικότατα!! ή μήπως κακάρισαν οι «κότες»?
    χμ… δεν ξέρω. μπερδεύτηκα!!

    υγ: άντε, και καλή τύχη μάγκες! (μεγάλε Πρίγκιπα)

  2. με τον 2 εννοείς :)

    ντι-μπεεεεε-ιτ όντως, μα τι ήταν αυτά που ακούσαμε??

    «και τι με νοιάζει εμένα? δεν είμαι με κανέναν» (μεγάλoς Πρίγκιπας) :)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s