Monthly Archives: Ιουνίου 2010

Mind the gap

Standard

Η στα ελληνικά «Προσοχή στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας»

Ένα πρωί πριν κάποιες μέρες περίμενα το τρένο στην αποβάθρα στο Μοναστηράκι. Είτε επειδή ήμουν αφηρημένη, είτε κουρασμένη, είτε επειδή βιαζόμουν, είτε επειδή δεν ακούστηκε η φωνητική προειδοποίηση πάτησα μέσα στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας.

Συγκεκριμένα πηγαίνοντας να μπω στο βαγόνι δεν είδα το κενό και το πόδι μου, μιας και μικρό, πάτησε στο κενό. Όταν περπατάς αφήνεις όλο σου το βάρος να πέσει προς τα κάτω ξέροντας ότι το έδαφος θα σταματήσει την πτώση. Οπότε όπως ήταν φυσικό όλο μου το βάρος πήγε στο κενό και βρεθηκα εκεί μέσα. Είμαι μικρόσωμος άνθρωπος αλλά το κενό ήταν μεγαλούτσικό κενό.

Ευτυχώς δεν έσπασα τίποτα αλλά χτύπησα τη μέση και τα πόδια μου και έχω μαζί με κάποιες κακώσεις μια θλάση και ένα ελαφρύ κάταγμα. Το χειρότερο ήταν ότι έπαθα σοκ σε σημείο να χάσω την επαφή με το περιβάλλον και να κλαίω συνεχώς από τον τρόμο μου όταν με βοήθησαν κάποιοι να βγω ενώ μου πήρε πολλή ώρα να συνέλθω.

Στη σκέψη και μόνο ότι μπορεί να μου συνέβαινε αυτό την ώρα που ίσως έτρεχα να προλάβω να μπω στο βαγόνι και έκλειναν οι πόρτες παθαίνω ντελίριουμ τρέμενς.

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος τεχνικός λόγος που το κενό είναι τόσο μεγάλο ή είναι λάθος το ότι είναι έτσι. Το σημαντικό είναι ότι κάτι που έχεις ακούσει πολλές φορές και γενικά προσέχεις μπορεί να σου συμβεί και το να μπλεχτεί κανείς εκεί και να χτυπήσει άσχημα είναι αρκετά πιθανό.

Advertisements