Monthly Archives: Δεκέμβριος 2011

Η μικρή πυξίδα

Standard

Έγραψα ένα ποστ ένεκα οι γιορτές, η θαλπωρή των ημερών, οι οικογένειες που συναντιούνται (τι κόλλημα κι αυτό) κτλ… για τις πυξίδες των παιδιών :) *  Nice new year eve, World!

Η πυξίδα 

Όλοι μέσα μας έχουμε μια πυξίδα. Γεννιόμαστε με αυτήν. Είναι μια πυξίδα που δείχνει έναν δρόμο. Αυτόν της ζωής. Λέει ζήσε. Καμιά πυξίδα δεν είναι από κατασκευής της χαλασμένη. Όλες τους δουλεύουν σωστά απ’ τη στιγμή που έρχεται κάποιος στη ζωή.

Όμως, οι πυξίδες, όπως κάθε μικρό και ευαίσθητο μηχανηματάκι χρειάζονται συντήρηση και προσοχή. Αν κάποιος δεν προσέξει την πυξίδα του τότε η βελόνα της μπορεί να αρχίσει να κινείται ανάποδα, να μπερδεύεται, να ταλαντώνεται πολύ γρήγορα ή πολύ αργά και να μην οδηγεί πάντα σωστά. Είναι όμως πάντα εκεί και πάντα μπορεί να λειτουργήσει ξανά. Οι πυξίδες δεν χαλάνε εντελώς ποτέ.

Υπάρχουν παιδιά που συντηρούν πολύ καλά τις πυξίδες τους. Άλλα ίσως λίγο λιγότερο. Όλα τα παιδιά όμως κάνουν τα πάντα για να τις κρατήσουν σωστές. Πάντα όμως χρειάζονται τη βοήθεια των μεγάλων. Οι μεγάλοι έχουν καθοριστεί από την αρχή του κόσμου να φροντίζουν όχι μόνο τις δικές τους πυξίδες αλλά και των παιδιών. Και είναι αλήθεια, αντίθετα με το τι πιστεύουν αρκετοί, ότι οι παιδικές πυξίδες χαλάνε πολύ δύσκολα. Αν όμως η πυξίδα ενός παιδιού έχει σταματήσει να δείχνει το δρόμο, τότε οι μεγάλοι πρέπει να το βοηθήσουν να  την ξαναφτιάξει.

Το κατσαβίδι για να ανοίξει κανείς μια πυξίδα είναι η κατανόηση. Αυτή ανοίγει και την πιο κλειστή πυξίδα. Το λάδι για να λαδώσει κανείς τα γραναζάκια της και να αρχίσουν να δουλεύουν ξανά είναι η αγάπη. Και το εργαλείο για να βιδώσετε την τελευταία βιδούλα και να την κλείσετε ξανά είναι η εμπιστοσύνη και το θάρρος σας. Μόνο μην αλλάξετε τη βελόνα όσο παλιά κι αν είναι! Είναι εκεί για να δείχνει όλες τις κατευθύνσεις που βάδισε κανείς και όλες όσες θα έρθουν.

Προσοχή όμως! Όπως οι ορειβάτες που ακολουθούν τις πυξίδες τους μέσα από δύσβατα βουνά, χιονοθύελλες και ανέμους έτσι κι ένα παιδί μπορεί να ακολουθήσει τη δική του μέσα από δυσκολίες και αναποδιές. Όταν ένα παιδί διαβαίνει δύσκολα μονοπάτια δε σημαίνει πάντα ότι η πυξίδα του έχει χαλάσει.  Και χρειάζεται προσοχή γιατί ίσως τότε φοβισμένος, ένας γονιός ή κάποιος άλλος μεγάλος προσπαθήσει να την »φτιάξει» και πάνω στην προσπαθειά του αυτή να την χαλάσει. Να θυμάστε πάντα: μην σκαλίζετε αδίκως μια καλή πυξίδα. Είναι ευαίσθητα όργανα και η παραμικρή μετακίνηση σε μια βιδούλα μπορεί να βλάψει τη λειτουργία της.

Πώς θα καταλάβετε όμως αν μια πυξίδα δουλεύει καλά ή όχι? Μια πυξίδα δείχνει πάντα μια κατεύθυνση. Αυτήν της ζωής. Της εξερεύνησης, της ανακάλυψης και της δημιουργίας.

Κι αν αυτό όμως είναι δύσκολο, οι πυξίδες δεν έρχονται μόνες τους. Συνοδεύονται πάντα με ηχητικές οδηγίες χρήσης και συντήρησης. Αν θέλετε να ακούσετε τις ηχητικές οδηγίες της πυξίδας του παιδιού σας τότε ζητήστε του να σας μιλήσει.

Κι αν θέλετε να ακούσετε τις δικές σας τότε μιλήστε του εσείς για σας και πείτε του σε ποια κορυφή ανεβαίνετε για να ξέρει που θα σας βρει αν θελήσει.

_______________________________________________________

*Ελπίζω ο Άγιος Βασίλης να μου φέρει έναν αποχυμωτή… :) (άμα θέλει)
Advertisements