Monthly Archives: Νοέμβριος 2015

PhD soundtrack

Standard

Αποφάσισα να κάνω σήμερα την πιο σημαντική δουλειά της σεζόν. Ιδού το PhD soundtrack (ή η αρχή του).

Half the way through.

Advertisements

Το απίστευτο κόλπο

Standard

Θα μπορούσα να γράφω ατελείωτα ποστ για το πόσο διάβασμα χρειάζεται για το διδακτορικό. Μαθήματα, παραμαθήματα, εργασίες, παρα εργασίες και στο φόντο να αχνοφαίνεται μια ολοκληρη βιβλιοθήκη, για τον ελεύθερο χρόνο… Για να το θέσω στην πραγματική του διάσταση: Το διάβασμα είναι υποχρεωτικό, τα μαθήματα είναι υποχρεωτικά αλλά αν δεν διαβάσεις κάτι ή πάρεις την βάση ή ακόμη κοπείς σε ένα μάθημα δεν μετράει. Κατανοητό πιστεύω…

Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα δέχθηκα έναν καταιγισμό προσφορών για workshops στα οποία μπορούσα να συμμετάσχω για να μάθω να διαβάζω και σε κάποια πηγα.

Χαρακτηριστικά ονόματα

Effective reading

Note taking while reading

Choosing the right readings

Fast reading and understanding

Κτλ.

Βλέποντας αυτά τα σεμινάρια και κοιτάζοντας την στοίβα βιβλιών και άρθρων να μεγαλώνει τετραγωνικά στην βιβλιοθήκη μου την ψυλλιάστηκα νωρίς την δουλειά αλλά ήμουν αισιόδοξη. Έλα εντάξει, κάποιος τρόπος, κάποιο κόλπο θα υπάρχει για να τα διαβάσω όλα γρήγορα, τρια βιβλία σε μία βδομάδα, πέντε άρθρα σε μία μέρα, αυτό θα μάθω στο διδακτορικό, κόλπα να κοιτάζω το χαρτί από ψηλά και να περνάει η γνώση στο μυαλό μου αυτόματα.

Έφτασα λοιπόν στο σημείο να αναρωτιέμαι μήπως κάνω λάθος στο να αφιερώνω χρόνο να σκέφτομαι πώς θα διαβάσω και ίσως…

Στο ζενίθ αυτών των προβληματισμών μίλησα με έναν «πρώην» μαθητή μου στο σκάιπ σε κλίμα βαρύ, νοσταλγικό και σουρεαλιστικό, τι κάνετε κυρία, πώς περνάτε και τέτοια.

Τι να κάνω είπα, αμφιταλαντευόμενη για το αν θα έλεγα τις ανησυχίες μου.

-Έχω πάρα πολύ διάβασμα, είπα.

-Γιατί δεν κάνεις το απίστευτο κόλπο που μας είχες μάθει?

Ποιο κόλπο, αναρωτήθηκα?

-Ποιο κόλπο? ρώτησα

-Γεια σας πατάτες…

Και ξαφνικά θυμήθηκα έναν από τους λόγους που οι μαθητές μου με συμπαθούσαν. Τους είχα μιλήσει για το απίστευτο κόλπο μελέτης!

Πώς δεν το σκέφτηκα ρε γαμώτο νωρίτερα. Φυσικά! Γεια σας πατάτες, απλά… φοβερό…

Χαχαχαχα

The story of forever never

Standard

031foreverneverlarge

Once there was a he who was all night. Shadow of shadows, solitary step, he walked many nights in order to find her. Once there was a she who was all day. Twinkle of wheat, pure dance, she walked many days in order to find him.

They looked for each other much, he and she. The night pursued the day much. They both knew, he and she, of the search that could not be found. It seemed it would never happen, it seemed impossible, it seemed never, ever . . . . And then the dawn came, for him and her. Forever, never . . .

(from: Subcomandante Marcos, Nuestra arma es nuestra palabra, conversations with Durito)