Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2016

(α)συνέπειες

Standard

Στο διδακτορικοσχολείο μας έβαλαν πριν από καιρό μια εργασία. Εγώ ήθελα και έπρεπε να γράψω για ένα θέμα που ξέφευγε λίγο από τα πλαίσια του μαθήματος και από τις γνώσεις του διδάσκοντος και δεν ήξερα πώς να το παρουσιάσω. Έτσι λοιπόν, ως υπάκουο πλάσμα πήγα και ρώτησα τον υπεύθυνο δάσκαλο:

Κύριε, να σας ρωτήσω κάτι, θέλω να γράψω για το τάδε θέμα, αλλά επειδή ξέρω ότι δεν είναι στο τομέα σας, πόσο βαθιά μπορώ να το περιγράψω?

Και μου απάντησε ο δάσκαλος: ααα, δεν ξέρω απ’ αυτά, σε παρακαλώ, γράψτα όπως θα τα εξηγούσες στη μαμά σου για να μπορέσω να βγάλω άκρη.

Το συζήτησα και με άλλους και στο τέλος αποφάσισα να τα γράψω ένα κλικ πιο εξελιγμένα απ’ όσο θα τα εξηγούσα στη μαμά μου αλλά όχι πιο πολύ. Όταν έγραφα έλεγα, γιατί να μην μπορώ να γράψω για το Α, Β, Γ θέμα;

Σήμερα βγήκε ο βαθμός για την εργασία. Δεν περίμενα και πολλά αλλά όχι κι έτσι. Βάση. Ο λόγος; Απλοική και επιφανειακή ανάλυση. Λείπουν τα Α,Β,Γ θέματα.

Την εργασία την είχε διορθώσει μια αυθεντία στο αντικείμενο.

REWIND

Όταν ξεκίνησα να την γράφω, πάνω στον προβληματισμό μου, ρώτησα ένα δικό μου άτομο, τι να κάνω, άσχετο με αυτά τα θέματα. Και μου είπε: ότι και να κάνεις η επιτυχία δεν είναι εξασφαλισμένη γιατί σε ένα άγνωστο περιβάλλον δεν γίνεται να ξέρεις τι ζητάνε από εσένα. Κι εγώ είπα: Μα ξέρω, μου είπαν. Και πήρα την απάντηση: Όταν βγει ο βαθμός θα ξέρεις.

Επειδή λοιπόν είναι βάση και όχι αποτυχία δεν μπορώ να την ξαναγράψω. Συνειδησιακά όμως επιβάλλεται να την ξαναγράψω. Όταν μεγαλώσω όμως, αύριο, γιατί σήμερα φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμένα!